Ford Kuga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford Kugasamochód osobowy typu SUV klasy kompaktowej, a następnie klasy średniej produkowany przez amerykański koncern Ford od 2008 roku. Od 2019 roku produkowana jest trzecia generacja pojazdu.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Kuga I
Ilustracja
Ford Kuga I
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany 2008
Okres produkcji 2008 - 2013
Miejsce produkcji Niemcy Saarlouis
Poprzednik Ford Maverick
Następca Ford Kuga II
Dane techniczne
Segment SUV segmentu C
Typy nadwozia 5-drzwiowy SUV
Silniki Benzynowe:
R5 2.5 Turbo Duratec 200 KM
Wysokoprężne: (PSA)
R4 2.0 TDCi 136 KM
R4 2.0 TDCi 140 KM
R4 2.0 TDCi 163 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
5-biegowa automatyczna
6-biegowa automatyczna dwusprzęgłowa PowerShift
Rodzaj napędu przedni
AWD
Długość 4443 mm
Szerokość 1842 mm
Wysokość 1710 mm
Rozstaw osi 2690 mm
Masa własna 1573 - 1613 kg
Zbiornik paliwa 66 l
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Pojemność bagażnika 410 - 1405 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford C-MAX
Ford Focus
Mazda 3
Volvo S40
Konkurencja Kia Sportage
Nissan Qashqai
Renault Koleos
Volkswagen Tiguan
Forda Kuga I - tył

Ford Kuga I został po raz pierwszy zaprezentowany w 2008 roku.

Premierę pierwszego w historii europejskiego oddziału Forda SUV-a poprzedził samochód koncepcyjny o nazwie Iosis X zaprezentowany w 2006 roku[1]. Samochód zaprojektowano według zasad Kinetic Design podobnie jak m.in. modele S-Max, Mondeo czy Fiesta. Pod koniec 2010 roku samochód przeszedł drobne zmiany w wyposażeniu na rok modelowy 2011.

Silniki wysokoprężne pochodzą z Mondeo i są one nieco zmodernizowanymi konstrukcjami koncernu PSA. Z kolei jedyna w ofercie jednostka benzynowa, to silnik produkcji Volvo.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Trend
  • Titanium
  • Titanium S
  • Individual

Samochód standardowo wyposażony jest m.in. w klimatyzację, układ kontroli trakcji ESP, ABS z EBD oraz elektroniczny system zapobiegający dachowaniu. Opcjonalnie samochód wyposażyć można m.in. w elektrycznie podgrzewaną przednią szybę[1].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Silnik Pojemność
skokowa
[cm³]
Typ silnika Moc maksymalna
[KM] przy obr/min
Maks. moment
obrotowy [Nm]
przy obr/min
Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
Silniki benzynowe (Niskoprężne):
2.5 TURBO[1] 2521 R5 200/6000 320/1600 8,2 210
Silniki wysokoprężne (Diesla):
2.0 TDCi[1] 1997 R4 140/3750 320/1750 10,2 186
2.0 TDCi[1] 1997 R4 163/3750 340/2000 9,6 195


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Kuga II
Ilustracja
Ford Kuga II przed liftingiem
Inne nazwy Ford Escape
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany Geneva Motor Show 2012
Okres produkcji 2013 - 2019
Miejsce produkcji Hiszpania Walencja
Chińska Republika Ludowa Chongqing
Rosja Jełabuga
Poprzednik Ford Kuga I
Następca Ford Kuga III
Dane techniczne
Segment SUV segmentu C
Typy nadwozia 5-drzwiowy SUV
Silniki Benzynowe:
R4 1.6 EcoBoost Turbo 148 KM
R4 1.6 EcoBoost Turbo 182 KM
R4 2.0 EcoBoost Turbo 239 KM
Wysokoprężne: (PSA)
R4 1,5 TDCi 120 KM, 1.6 TDCi 120 KM
R4 2.0 Duratorq 140 KM / 150 KM
R4 2.0 Duratorq 163 KM / 180 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
6-biegowa automatyczna
6-biegowa automatyczna dwusprzęgłowa PowerShift
Rodzaj napędu przedni
AWD
Długość 4524 mm
Szerokość 1838 mm
Wysokość 1702 mm
Rozstaw osi 2690 mm
Masa własna 1580 - 1707 kg
Zbiornik paliwa 60 l
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Pojemność bagażnika 481 - 1653 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford Focus
Ford C-MAX
Konkurencja Honda CR-V
Toyota RAV4
Ford Kuga II - tył
Ford Kuga II po liftingu
Ford Kuga II - tył po liftingu

Ford Kuga II został zaprezentowany po raz pierwszy na Geneva Motor Show w marcu 2012 roku.

Premierę samochodu poprzedziła prezentacja amerykańskiej odmiany o nazwie Escape, której oficjalna prezentacja miała miejsce już w listopadzie 2011 roku, czyli półtora roku przed początkiem sprzedaży w Europie jako Kuga drugiej generacji[2]. Amerykański odpowiednik trafił do produkcji w lipcu 2012 roku, również wyraźnie szybciej niż w Europie[3]. Choć europejska premiera Kugi II miała miejsce w marcu 2012 roku na Geneva Motor Show, to ruszyła ostatecznie na Polsce dopiero na wiosnę 2013 roku[4]. Auto zostało zbudowane w oparciu o nową strategię marki Ford nazwaną One Ford, w ramach której wszystkie pokazane w tym czasie modele Forda stały się pojazdami globalnymi bez rozróżnienia na rynek Ameryki Północnej i Europy. Samochód został zbudowany na płycie podłogowej modelu Focus.

W 2016 roku auto przeszło face lifting. Pojazd otrzymał zupełnie nowy przód, który przypomina większy model Edge. Przeprojektowane zostały reflektory oraz zastosowano nową, masywną atrapę chłodnicy. Wnętrze pojazdu otrzymało skromny lifting polegający na przeniesieniu kilku przycisków i przełączników, zastosowaniu nowej kierownicy oraz nowego systemu multimedialnego SYNC3 z 8-calowym ekranem dotykowym. Z wnętrza Forda Kugi zniknął tradycyjny hamulec ręczny, a zastąpił go przycisk elektrycznego hamulca pomocniczego. Pojawiły się również nowe wzory tapicerki oraz nowe aplikacje dekoracyjne. W gamie zadebiutowały dwie wyróżniające się wyglądem wersje stylizacyjne: sportowa ST Line oraz luksusowa Vignale[5]. Przy okazji liftingu wprowadzono nowy silnik wysokoprężny 1.5 TDCi o mocy 120 KM oraz zmodyfikowano jednostki 2.0 które mają: 150 i 180 KM.[6].

Pod maską były montowane silniki Diesla PSA Duratorq o pojemności 1.6 (120 KM) i 2.0 (140 i 163 KM) oraz benzynowe EcoBoost 1.6 (148, 182 KM) i 2.0 (239 KM)[7].

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Trend
  • Titanium
  • Titanium Plus

Standardowe wyposażenie obejmuje m.in. ABS, ESP, 7 poduszek powietrznych, klimatyzację manualną, elektryczne sterowanie szyb, podgrzewanie oraz elektryczne sterowanie lusterek, radioodtwarzacz CD/MP3 z 6-głośnikami, światła przeciwmgłowe oraz 17-calowe alufelgi.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

*(Kuga 2016)

Silnik Pojemność
skokowa
[cm³]
Typ silnika Moc maksymalna
[KM] przy obr/min
Maks. moment
obrotowy [Nm]
przy obr/min
Przyspieszenie
0-100 km/h [s]
Prędkość
maks. [km/h]
Uwagi
Silniki benzynowe (Niskoprężne):
1.6 EcoBoost 1598 R4 150/5700 240/1600 9,7 195 Od 10.2014
1.6 EcoBoost 1598 R4 182/5700 240/1600 10,1 200 Od 10.2014
Silniki wysokoprężne (Diesla)
1.5 TDCi 1498 R4 120/3750 320/1750 12,1 184 Od 04.2016
1.6 TDCi 1597 R4 120/3750 340/1750 11,6 186 Od 10.2014
2.0 TDCi 1997 R4 140,150*/3750 370,380*/1750 10,1 194 Od 10.2014
2.0 TDCi 1997 R4 163,180*/3750 400,420*/1750 9,2 202 Od 10.2014


Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Kuga III
Ilustracja
Ford Kuga III
Inne nazwy Ford Escape
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany Kwiecień 2019
Okres produkcji od 2019
Miejsce produkcji Hiszpania Walencja
Poprzednik Ford Kuga II
Dane techniczne
Segment SUV segmentu D
Typy nadwozia 5-drzwiowy SUV
Silniki Benzynowe:
R3 1.5 EcoBoost 120 KM
R3 1.5 EcoBoost 150 KM
Wysokoprężne:
R4 1.5 EcoBlue 120 KM
R4 2.0 EcoBlue 150 KM
R4 2.0 EcoBlue 180 KM
Hybrydowe:
R4 2.5 Hybrid 225 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
6-biegowa automatyczna
6-biegowa automatyczna dwusprzęgłowa PowerShift
Rodzaj napędu przedni
AWD
Długość 4629 mm
Szerokość 1883 mm
Wysokość 1680 mm
Rozstaw osi 2710 mm
Masa własna 1493–1773 kg
Liczba miejsc 5
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford Focus
Konkurencja Honda CR-V
Nissan X-Trail
SEAT Tarraco
Toyota RAV4
Ford Kuga III - tył

Ford Kuga III został zaprezentowany po raz pierwszy w kwietniu 2019 roku.

Trzecia generacja Kugi została przedstawiona oficjalnie podczas specjalnej konferencji poświęconej zmianom w gamie SUV-ów i crossoverów, którą producent zorganizował na początku kwietnia 2019 roku[8]. Samochód przyniósł radykalne zmiany w dotychczasowej koncepcji - jest wyraźnie większy pod każdym kątem, szczegółnie rozstawu osi i długości nadwozia, które awansowały Kugę do grona SUV-ów klasy średniej jak np. Toyota RAV4 czy SEAT Tarraco, które wyróżniają się zbliżonymi wymiarami[9].

Samochód utrzymano w stylistyce dopasowanej do bieżącej estetyki marki, którą reprezentuje m.in. przedstawiony rok wcześniej Focus czy zaprezentowany kilka miesięcy później mniejszy crossover Puma[10]. Kuga III wyróżnia się dużą, obłą atrapą chłdnicy z przodu, owalnopodobnymi reflektorami przy krawędziach maski i podłużnymi lampami z tyłu. Kokpit z kolei utrzymano w niemal identycznej estetyce, co w mniejszym Focusie, na którym Kuga zresztą bazuje.

Duże zmiany zaszły także w gamie silnikowej. Aby sprostać bieżącym unijnym restrykcjom w zakresie emisji spalin, pod maskę trafiły tzw. zelektryfikowane układy napędowe. Kuga dostępna jest nie tylko z układem mild hybrid, ale także jako klasyczny pojazd hybrydowy oraz tzw. hybryda typu plug-in, która umożliwia ładowanie układu elektrycznego o większym zasięgu z gniazdka[11].

Sprzedaż Kugi w USA jako Ford Escape czwartej generacji ruszy pod koniec 2019 roku, z kolei do polskich salonów sprzedaży SUV klasy średniej trafi wiosną 2020 roku[12].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Benzynowe:

  • R3 1.5 EcoBoost 120 KM
  • R3 1.5 EcoBoost 150 KM

Wysokoprężne:

  • R4 1.5 EcoBlue 120 KM
  • R4 2.0 EcoBlue 150 KM
  • R4 2.0 EcoBlue 180 KM

Hybrydowe:

  • R4 2.5 Hybrid 225 KM


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Jacek Ambrozik: Używany Ford Kuga I (2008-2012). magazynauto.pl, 2014-03-04. [dostęp 2014-09-24].
  2. 2013 Ford Escape unveiled [video] (ang.). [dostęp 2019-10-22].
  3. Ford kicks off 2013 Escape assembly [w/video] (ang.). [dostęp 2019-10-22].
  4. FORD KUGA 2 GENERACJI (pol.). [dostęp 2019-10-22].
  5. Nowy Ford Kuga | Opinia | Co się zmieniło | Pierwsza jazda | Zdjęcia, „Blog motoryzacyjny PremiumMoto.pl”, 4 kwietnia 2017 [dostęp 2017-05-12] (pol.).
  6. Filip Trusz: Ford Kuga - Czas na poważny facelifting. moto.pl, 2016-02-22. [dostęp 2016-02-22].
  7. Martin Śliwa: Nowy Ford Kuga. moto.pl, 2012-03-12. [dostęp 2014-09-24].
  8. Ford Kuga. Premiera trzeciej generacji (pol.). [dostęp 2019-10-22].
  9. Two compact crossovers going head-to-head (ang.). [dostęp 2019-10-22].
  10. Nowy Ford Kuga oficjalnie. Większy, lżejszy i lepiej wyposażony (pol.). [dostęp 2019-10-22].
  11. Nowy Ford Kuga – hybryda na trzy sposoby (pol.). [dostęp 2019-10-22].
  12. Oto zupełnie nowy Ford Kuga. Do wyboru aż trzy wersje hybrydowe (pol.). [dostęp 2019-10-22].