Medal Reipublicae Memoriae Meritum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Medal „Reipublicae Memoriae Meritum” – polskie resortowe odznaczenie cywilne nadawane przez Prezesa IPN.

Charakterystyka[edytuj]

Medal został ustanowiony 24 czerwca 2015 Zarządzeniem nr 26/15 Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dr. Łukasza Kamińskiego. Medal jest odznaczeniem jednostopniowym.

Medal „Reipublicae Memoriae Meritum” może zostać nadany instytucjom, organizacjom i osobom fizycznym za wybitne zasługi w działalności publicznej i społecznej dla upamiętniania historii Narodu Polskiego w latach 1939-1989 oraz wspierania Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanego dalej „IPN”, w działalności w zakresie edukacyjnym, naukowym i wydawniczym. Medal może zostać nadany za działalność w kraju lub za granicą, w tym w szczególności w środowiskach diaspory polskiej. Przy podejmowaniu decyzji o nadaniu medalu bierze się pod uwagę w szczególności:

1) wieloletnią pracę na rzecz zachowania pamięci o:

  • a) ogromie ofiar, strat i szkód poniesionych przez Naród Polski w II Wojnie Światowej i po jej zakończeniu,
  • b) patriotycznych zmaganiach Narodu Polskiego z nazizmem i komunizmem,
  • c) czynach Polaków dokonywanych w obronie niepodległego bytu Państwa Polskiego wolności oraz godności ludzkiej;

2) zaangażowanie w inicjatywy społeczne mające na celu trwałe upamiętnienie wydarzeń z historii Narodu Polskiego w latach 1939-1989 oraz wybitnych Polaków zasłużonych dla walki o niepodległość Polski;

3) wspieranie IPN w upamiętnianiu historii Narodu Polskiego w latach 1939-1989.

Medal „Reipublicae Memoriae Meritum” nadaje Prezes IPN z inicjatywy własnej lub na wniosek: Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN, Dyrektora Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN, Dyrektora Biura Edukacji Publicznej IPN, Dyrektora Biura Lustracyjnego IPN, Dyrektora Generalnego IPN oraz dyrektorów oddziałów IPN.

Medal może zostać nadany tej samej osobie tylko raz. Może być nadawany pośmiertnie.

Nadanie medalu potwierdza się stosownym dokumentem. Osoby fizyczne otrzymują medal wraz z legitymacją, wręczaną łącznie z odznaczeniem, zaś w przypadku uhonorowania instytucji lub organizacji odznaczenie wręczane jest z okolicznościowym dyplomem.

Prezes IPN może pozbawić medalu w przypadku:

  • gdy nadanie nastąpiło w wyniku wprowadzenia w błąd;
  • prowadzenia przez odznaczonego działań na szkodę IPN i jego dobrego imienia;
  • wymierzenia odznaczonemu przez sąd prawomocnym orzeczeniem środka karnego pozbawienia praw publicznych.

Wygląd[edytuj]

Oznakę medalu stanowi krążek o średnicy 35 mm, wykonany z metalu srebrzonego i oksydowanego. Na awersie centralnie umieszczone jest logo IPN otoczone przez wieniec laurowy. Na rewersie w czterech poziomych rzędach umieszczony jest napis: „Naród, / który traci / pamięć, traci / sumienie”. U góry krążka przymocowane jest uszko i kółko do zawieszenia na wstążce. Medal zawieszony jest na wstążce w kolorze ciemnografitowym o szerokości 35 mm, z centralnie umieszczonym biało-czerwonym paskiem o szerokości 10 mm.

Projektantem oznaki medalu jest Norbert Wójtowicz.

Medal nosi się na wstążce na lewej piersi w kolejności po orderach i odznaczeniach państwowych.