Tetraboran sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tetraboran sodu
Struktura kryształu dekahydratuStruktura kryształu pentahydratu
Struktura kryształu dekahydratu
Tincalconite-unit-cell-3D-balls.png
Struktura kryształu pentahydratu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Na2B4O7
Inne wzory Na2B4O7·10H2O (dekahydrat)
Masa molowa bezwodny: 201,22 g/mol
dekahydrat: 381,44 g/mol
Wygląd bezbarwne kryształy (dekahydrat)
Minerały kernit (tetrahydrat)[1]
tinkalkonit (pentahydrat)[1]
boraks rodzimy (dekahydrat)
Identyfikacja
Numer CAS 1303-96-4
PubChem 10219853[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC S01 AX07

Tetraboran sodu (boraks, czteroboran sodu), Na2B4O7nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu borowego. Tworzy bezbarwne kryształy Na2B4O7·10H2O rozpuszczalne w wodzie. Powoli ogrzewany traci wodę krystaliczną, w temperaturze 300–400 °C przechodzi w sól bezwodną. Barwi płomień na zielono. Występuje w przyrodzie jako minerał boraks rodzimy (Na2B4O7·10H2O) oraz częściowo odwodnione tinkalkonit i kernit[1].

Zastosowania[edytuj]

Stosowany jako odczynnik, np. do wytwarzania pereł boraksowych, jako środek ułatwiający lutowanie,

Najważniejszym zastosowaniem przemysłowym boraksu jest produkcja szkła, szkliw, ceramiki i wełny szklanej[4][5] oraz wytwarzania nadboran sodu (NaBO3), wykorzystywanego w dużych ilościach, zwłaszcza w Europie, jako wybielacz w detergentach. Ponadto jest stosowany m.in. jako topnik do spawania i lutowania oraz składnik nawozów[4]. W gospodarstwach domowych jest wykorzystywany np. do zwalczania insektów, środek czyszczący, dezynfekujący i odwaniający[6].

Przypisy

  1. a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 88. Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-63. ISBN 9780849304880.
  2. Tetraboran sodu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Tetraboran sodu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Stanów Zjednoczonych.
  4. a b Metals and their Compounds. W: Karl Heinz Büchel, Hans-Heinrich Moretto, Peter Woditsch: Industrial Inorganic Chemistry. Wyd. 2. Wiley-VCH, 2000, s. 225–227. DOI: 10.1002/9783527613328.ch03. ISBN 9783527613328.
  5. Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002, s. 779-780. ISBN 83-01-13654-5.
  6. Domowe zastosowanie boraksu. «wTwoimDomu.com», 2015. [dostęp 2016-01-26].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.