Klonidyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klonidyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H9Cl2N3
Masa molowa 230,09 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 4205-90-7
PubChem 2803[2]
DrugBank DB00575[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C02AC01, N02CX02, S01EA04, C02LC01, C02LC51

Klonidyna (łac. clonidinum) – organiczny związek chemiczny, agonista receptorów α2-adrenergicznych sprzężonych z białkiem regulacyjnym Gi. W mniejszym stopniu pobudza również receptory α1-adrenergiczne. Pobudzając receptory w paśmie samotnym, powoduje zmniejszenie aktywności neuronów współczulnych docierających do serca i naczyń krwionośnych oraz pobudzenie nerwu błędnego. W efekcie rozszerzają się naczynia tętnicze, akcja serca zwalnia i zmniejsza się jego pojemność minutowa. W związku ze słabym pobudzeniem receptorów α2 w naczyniach i postsynaptycznych α1 początkowo występuje wzrost ciśnienia i skurcze naczyń w opuszkach palców[5].

Działanie[edytuj | edytuj kod]

  • obniża ciśnienie krwi
  • zwalnia częstość akcji serca
  • zmniejsza objętość wyrzutową
  • działa uspokajająco i przeciwlękowo
  • uśmierza ból
  • zwiększa łaknienie

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Przy długotrwałym leczeniu receptory ulegają kompensacyjnym zmianom, co przy nagłym odstawieniu powoduje duży wzrost ciśnienia krwi.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Farmakopea Polska VI, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176, ISBN 83-88157-18-3.
  2. Klonidyna (CID: 2803) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Klonidyna (DB00575) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. a b Klonidyna (nr C7897) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2018-03-31].
  5. Farmakologia. Podstawy farmakoterapii, W. Kostowski (red.), Z.S. Herman (red.), wyd. 3, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008.[potrzebny numer strony]
  6. N.A. Schapiro, „Dude, you don’t have Tourette’s”: Tourette’s syndrome, beyond the tics, „Pediatric Nursing”, 28 (3), 2002, s. 243–246, 249–253, PMID12087644.
  7. Methylphenidate and Clonidine Help Children With ADHD and Tics (NIMH).
  8. Przegląd literatury nt. guanfacyny i ADHD.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.