Zakłady Przemysłu Ciągnikowego „Ursus”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy przedsiębiorstwa. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Nie mylić z: Ursus S.A..
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Adres ul. Traktorzystów 10
02-495 Warszawa
Data założenia 1893
Data likwidacji 2003 (upadłość ZPC Ursus SA[2])
Forma prawna spółka akcyjna / przedsiębiorstwo państwowe
Nr KRS 0000125232
Zatrudnienie 23 400 (1990)
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.[1]
Ziemia52°12′23″N 20°52′36″E/52,206389 20,876667
Strona internetowa
Hala montażu głównego w Zakładach Mechanicznych Ursus, lata 70.
Fabryka i jej produkty w latach 70.

Zakłady Przemysłu Ciągnikowego „Ursus” (wcześniej: Towarzystwo Udziałowe Specyalnej Fabryki Armatur (1893-1902), Towarzystwo Udziałowe Specyalnej Fabryki Armatur i Motorów (1902-1920), Fabryka Silników i Traktorów URSUS S.A. (1920-1922), Zakłady Mechaniczne URSUS S.A. (1922-1930), Zrzeszenie Przemysłu Ciągnikowego „Ursus” (1972-1983), Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.) – nieistniejące zakłady mechaniczne znajdujące się w Warszawie w dzielnicy Ursus, znane z produkcji ciągników rolniczych.

Ursus to także marka produkowanych przez te zakłady ciągników rolniczych. Obecnie firma Ursus oraz jej znaki towarowe należą do spółki Ursus S.A. z siedzibą w Lublinie.

Historia

Logo spółki (Posag 7 Panien)
Ursus – znak firmowy przed I wojną światową
PZInż. – znak firmowy
Pierwsze logo zakładów Ursus po drugiej wojnie światowej
Lokomobila benzynowa, reklama zakładów Ursus z Rękodzielnika z 1914
Ausweis pracownika fabryki Ursus z 1944 roku
Tankietka TKS – produkowana i zrekonstruowana w zakładach Ursus
  • 1893 – przy ul. Siennej 15 w Warszawie inżynierowie: Kazimierz Schonfeld, Kazimierz Matecki, Ludwik Rossman oraz czterech przedsiębiorców: Ludwik Fijałkowski, Stanisław Rostocki, Aleksander Radzikowski i Karol Strassburger zakłada „Przemysłowe Towarzystwo Udziałowe” produkujące armaturę (głównie dla przemysłu cukrowniczego, spożywczego i gorzelnianego, rozszerzając stopniowo asortyment dla centralnego ogrzewania, wodociągów itp.), kapitałem założycielskim był posag siedmiu panien – córek wspomnianych założycieli (co upamiętniono znakiem firmowym P7P oraz później nazwą jednej z ulic w obrębie ZM Ursus).
  • 1907 – zmiana nazwy na „Towarzystwo Udziałowe Specyalnej Fabryki Armatur i Motorów” oraz znaku P7P na URSUS (łac. niedźwiedź, nazwa zainspirowana jedną z głównych postaci z powieści Quo vadis Henryka Sienkiewicza, słynącą z siły) oraz rozszerzenie produkcji o silniki spalinowe o mocy od 5 KM oparte na wzorach szwedzkich i napędzane paliwem ciężkim i spirytusowym oraz silników średnioprężnych 2- i 4-suwowych o mocach do 60 KM.
  • 1912 – zakup licencji od firmy Fielding und Platt na produkcję silników o mocy 70 KM napędzanych gazem.
  • 1913 – podstawa produkcji to silniki wysokoprężne o mocach do 450 KM, eksportowane głównie do carskiej Rosji.
  • 1915 – próba skonstruowania ciągnika rolniczego pod kierownictwem polskiego profesora Karola Taylora, w wyniku czego w 1918 powstał prototyp.
  • 1921 – „Zakłady Mechaniczne Ursus S.A.” rozpoczęły remonty samochodów wojskowych i otrzymały pożyczkę rządową w kwocie 500 000 dolarów na budowę fabryki i uruchomienie produkcji 2 typów ciężarówek – pożyczka nie została wypłacona w terminie. Za część pieniędzy przedsiębiorcy nabyli od Rocha Skrzeszewskiego grunty w Czechowicach (dziś dzielnica Ursus) pod budowę fabryki.
  • 1922 – z fabryki o nowej nazwie „Fabryka Silników i Traktorów URSUS – S.A.” wyjechały pierwsze traktory nazywane „ciągówkami” z 2-cylindrowym silnikiem naftowym o mocy 25 KM, w latach 1922–1927 wyprodukowano 100 sztuk.
  • 1923 – zmiana nazwy na Zakłady Mechaniczne URSUS – S.A., a głównym celem spółki stała się produkcja samochodów – w tym celu w Czechowicach pod Warszawą (dziś dzielnica Ursus) powstała nowa fabryka URSUS-a. Projektował ją między innymi Franciszek Lilpop i Marek Leykam.
  • 1924 – podpisanie z Ministerstwem Spraw Wojskowych umowy na dostawę 3-tonowych Berlietów CBA i 1,5-tonowych S.P.A. 25/C Polonia.
  • 11 lipca 1928 – demonstracja pierwszych 52 krajowych ciężarówek Ursus. Z okazji tego wydarzenia na uroczystości przybyli Ignacy Mościcki (prezydent RP) oraz Zygmunt Słomiński (prezydent Warszawy).
  • 1929 – fabrykę opuściło 300 samochodów ciężarowych i 50 autobusów Ursus A, produkowanych na licencji włoskiej firmy SPA.
  • 1930 – upadek spółki (na skutek złego zarządzania i przeinwestowania fabryki – możliwości produkcyjne były 2 razy większe niż kontrakty), upaństwowienie i włączenie do Państwowych Zakładów Inżynierii, a główna produkcja dla potrzeb wojska, ale i szerokiego asortymentu pojazdów jedno- i dwuśladowych dla rynku cywilnego, podpisano umowę licencyjną pomiędzy P.Z.Inż. a firmą Saurer na silniki Aero-Disel BLDo mocy 84 KM na olej napędowy (ropę) oraz 80 KM na benzynę, przeznaczonych do samochodów o ładowności 4 ton.
  • 1931 – koniec produkcji samochodów i autobusów Ursus A.
  • 1932 – podjęto i zrealizowano decyzję o budowie czołgów typu TU, opracowany został motocykl Sokół – 1000 o mocy 22 KM i Sokół – 600 o mocy 15,5 KM.
  • 1930–1939 – w zakładach powstało 737 czołgów, 700 ciągników wojskowych, ponad 1000 samochodów URSUS oraz samochodów i autobusów Saurer, w tym samochody pancerne wz.29 „Ursus”, około 1500 motocykli Sokół 1000 i Sokół 600 dla wojska i około 1000 na rynek cywilny, a ponadto silniki lotnicze, stacjonarne i dla rolnictwa.
  • 1939 – zajęcie zakładów przez Niemców i przestawienie całej produkcji na cele zbrojeniowe, w 1945 park maszynowy został wywieziony, a budynki zdewastowane.
  • 1945
    • na podstawie pozwolenia wydanego przez władze rosyjskie część załogi Ursusa wraz z inżynierem Bolesławem Koehlerem, który pracował w Ursusie prawdopodobnie od roku 1936, wyjechała z misją poszukiwawczą na Dolny Śląsk, gdzie Niemcy wywieźli urządzenia i maszyny z fabryki Ursus. Część maszyn udało się odzyskać.
    • w zniszczonych zakładach rozpoczęły się prace projektowe nad ciągnikiem rolniczym na podstawie niemieckiego ciągnika Lanz Bulldog, powstała krajowa konstrukcja ciągnika LB-45, później nazwanego C-45 (wyprodukowano ich do 1959 60 000 sztuk).
  • 30 kwietnia 1947 – wyprodukowano pierwszy po wojnie traktor typu „Ursus”.
  • 1953 – 16 kwietnia został wyprodukowany 20-tysięczny traktor.
  • 1954 – uruchomienie produkcji silnika D-35 w oparciu o licencję radziecką, opracowanie modernizacji ciągnika C-45.
  • 1957 – opracowanie przez pion głównego konstruktora ZM Ursus rodziny ciągników wysokoprężnych z wtryskiem bezpośrednim typu S312 (2-cyl. 25 KM), S313 (3-cyl. 36-42 KM) i S314 (4-cyl. 56 KM) oraz powstanie pierwszego całkowicie polskiego lekkiego ciągnika C-325 (produkowany po modernizacjach do 1993); prototyp ciągnika przeznaczonego dla rolnictwa i ogrodnictwa C-308[3].
  • 1960 – zakończenie prac prowadzonych od 1958 roku nad rodziną ciągników typu C336, C342, C356 oraz 6-cylindrową odmianą silnika typu S316 (85-100 KM).
  • 1961 – wizyta 16-osobowej delegacji załogi fabryki traktorów ZKL „Liszeń” z Brna w celu nawiązania bezpośrednich kontaktów z fachowcami z „Ursusa”. Pobyt ich był związany z podpisanym porozumieniem polsko-czechosłowackim przewidującym wspólną produkcję ciągników przez ZKL „Liszeń” i „Ursus”[4].
  • 7 kwietnia 1962 – podpisanie umowy w Pradze pomiędzy rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej o współpracy w produkcji ciągników na mocy której strona polska zobowiązuje się przyjąć do produkcji konstrukcję zunifikowanej rodziny ciągników Zetor (URI) oraz stopniowo zaniechać produkowania ciągników własnej konstrukcji[5].
  • 1963 – początek produkcji ciągnika C-328 powstałego na bazie C-325 (ponad 100 000 sztuk do 1967).
  • 1963 – wyprodukowanie w ZM Ursus 100-tysięcznego ciągnika jakim był C-328.
  • 27 sierpnia 1963 – podpisanie umowy w Warszawie pomiędzy rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej w sprawie utworzenia wspólnego Polsko-Czechosłowackiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego z siedzibą w Brnie, którego głównym zadaniem jest opracowanie nowej rodziny ciągników oraz ich ciągła modernizacja[6].
  • 1965 – rozpoczęto produkcję średniego ciągnika C-4011 odpowiednika czechosłowackiego ciągnika Zetor 4011 o mocy 42 KM (po modernizacjach jako C-355 i C-360 sprzedawany do 1992).
  • 1966 – został utworzony przy Ursusie Zakład Doświadczalny Ciągników Rolniczych (ZDCR), wystawiony na moskiewskiej wystawie maszyn rolniczych ciągnik Ursus C-335 otrzymał złoty medal, zatrudnienie wynosi około 12 000 osób.
  • 1967 – do produkcji wszedł nowy ciągnik C-330 (433 182 sztuki sprzedane do 1993).
  • 1969 – początek produkcji ciężkich ciągników C-385 z silnikiem 4-cylindrowym o mocy 76 KM (konstrukcja Polsko-Czechosłowackiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ciągników w Brnie), czemu towarzyszyła również uroczystość z udziałem władz z I-szym sekretarzem PZPR Władysławem Gomułką i prezentacja prototypu ciągnika Ursus C-360 TRIMAT z zaprojektowanym w Katedrze Ciągników Politechniki Warszawskiej trzybiegowym wzmacniaczem momentu[7].
  • 1968–1972 – wykonanie i zbadanie około 36 prototypów nowej zunifikowanej rodziny ciągników Ursus w ZDCR obejmującej 4 typy: U310, U510, U610, U710 oraz silniki S24, S34, S35, S44 i S64, nie wdrożone do produkcji na podstawie zarządzenia ministra Przemysłu maszynowego inż. Tadeusza Wrzaszczyka i wiceministra inż. Janusz Szotka. Obrona własnej myśli technicznej przez mgr inż. Bogumiła Bajdeckiego i inż. Henryka Szczygła spowodowała odsunięcie ich od stanowisk.
  • 1971 – 15 marca wyprodukowano tysięczny Ursus C-385. Wyprawa do krajów Bliskiego Wschodu przyczepą Jelcz PO-1 holowaną ciągnikiem Ursus C-355 o numerze podwozia 000271, zorganizowana przez studentów Instytutu Geografii Uniwersytetu Warszawskiego. Pokonano łącznie około 8 tysięcy km[8].
  • 1972 – powstało Zrzeszenie Przemysłu Ciągnikowego Ursus holding zakładów produkujących ciągniki i części do nich w którym ZM Ursus stały się zakładami wiodącymi. W skład holdingu wchodziły zakłady: ZM Ursus w Warszawie, Zakłady Mechaniczne Ursus w Gorzowie przy ul. Przemysłowej (dawniej H. Paucksch A.G. i ZM Gorzów), Zakłady Sprzętu Mechanicznego „URSUS” Sp. z o.o. w Chełmnie, Zakłady Sprzętu Mechanicznego w Ostrowie Wielkopolskim (obecnie Delphi) i inne. Wyprawa Ursusem C-355, w ramach promocji polskich ciągników, do Kuwejtu przez Liban oraz Irak pokonała 14 tysięcy km.
  • 1973 – złoty medal na targach w Lipsku otrzymał ciągnik Ursus C-385. Wyprodukowanie w ZM Ursus 400-tysięcznego ciągnika rolniczego. Rozpoczęcie produkcji ciągnika Ursus 1201.
  • 1974 – zakup licencji w firmie Massey Ferguson-Perkins, wyprodukowanie 500-tysięcznego ciągnika.
  • 1975 – w lipcu ZPC Ursus rozpoczęło produkcję seryjną ciągnika C-355M zastępującego model C-355[9];
  • 1976 – 25 czerwca w ZM Ursus rozpoczęły się strajki w proteście przeciwko podwyżkom cen żywności.
  • 1978 – rozpoczęcie montażu szkoleniowego ciągników licencyjnych MF-235 z części dostarczonych przez licencjodawcę. W wydarzeniu tym uczestniczyła delegacja firmy Massey-Ferguson Ltd. Rozpoczęcie produkcji 3-cylindrowego silnika Perkins AD3.152[10]
  • 1980 – rozpoczęto produkcję seryjną ciągnika rolniczego Ursus C-362[11]. Włączenie do holdingu ZPC Ursus odlewni w Lublinie, od 1984 jako Zakłady Metalurgiczne „Ursus”[12].
  • 1981 – rozpoczęło produkcję seryjną ciągnika rolniczego Ursus C-360-3P.
  • 14–15 grudnia 1981 – w związku z ogłoszeniem stanu wojennego w Polsce w Zakładach odbył się strajk, na czele którego stanął inż. Jerzy Kaniewski, zakończony pacyfikacją przeprowadzoną przez Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej[13].
  • 1983 – wyprodukowanie milionowego ciągnika.
  • 1984 – początek produkcji seryjnej ciągników licencyjnych o mocach 38 i 47 KM.
  • 19 lipca 1984 – Zdzisław Jagiełło zjechał z taśmy produkcyjnej fabryki w Ursusie pierwszym licencyjnym ciągnikiem MF-255. W tym wydarzeniu uczestniczyli członkowie władz w PRL: wicepremier Zbigniew Szałajda i sekretarz KC PZPR Zbigniew Michałek.
  • 1986 – pierwszy zmodernizowany ciągnik Ursus C-330M, osiągnięto szczyt produkcji z liczbą ponad 61 tysięcy ciągników[14].
  • 1987 – rozpoczęcie montażu 4-cylindrowego ciągnika postlicencyjnego Ursus 4512. Złoty medal na targach w Nowym Sadzie (Jugosławia) za ciągnik Ursus 3512[15].
  • 1988 – złoty medal na targach w Poznaniu za ciągnik Ursus 4514.
  • 1989 – w wyniku prac polskich i słowackich konstruktorów w Polsko-Czechosłowackim Ośrodku Badawczo-Rozwojowym w Martinie powstały prototypy nowej generacji ciągników ciężkich Ursus wyposażonych w silniki o mocach od 62 kW do 121 kW z największym modelem o symbolu 1754 nigdy nie wdrożone do produkcji seryjnej[16]. Złoty medal na targach w Nowym Sadzie (Jugosławia) za ciągnik Ursus 1614.
  • 1990 – podjęcie produkcji zmodernizowanej rodziny ciągników ciężkich – M87 9341634. Na bazie nowej rodziny ciągników ciężkich powstał pierwszy pełny prototyp ciągnika Ursus 1954 wyposażony w silnik „Zetor” o mocy 131 kW, trwały również prace nad zastosowaniem w nim silnika Cummins 6CT 8,3; w tym roku wyprodukowano 35 400 ciągników przy zatrudnieniu 23 400 osób[17].
  • 1991 – „Ursus” sprzedał 18 000 ciągników, w tym 1300 na eksport.
  • 5 kwietnia 1991 – został zawarty kontrakt między Art-B a „Ursusem” na mocy którego 2,5 tysiąca ciągników, które stały na placu w fabryce Art-B zapłaciło 160 mld. zł[18].
  • 1992 – sprzedaż wyniosła 8300 ciągników.
  • 1993 – wprowadzenie do produkcji ciągnika Ursus 5314 i 5312 o mocy 72 KM, wyprodukowano 11 tys. sztuk ciągników, wystawienie na targach Polagra ’93 przez IBMER wspólnie z Ośrodkiem Rozwoju Wyrobów ZPC Ursus dwóch ciągników Ursus 4512, których jeden został przystosowany do zasilania gazem propan-butan (LPG), a drugi sprężonym gazem ziemnym (CNG)[19].
  • 1994 – na targach Polagra został wystawiony Ursus 1414 S o mocy 135 koni mechanicznych, wyprodukowany we współpracy z austriackim Steyerem, który jednak ostatecznie nie wszedł do produkcji. Od tego roku do Pakistanu zostało wyeksportowane około 8000 ciągników w ramach programu wprowadzonego przez rząd Benazir Bhutto[20].
  • 1995 – złoty medal na targach w Poznaniu za ciągnik Ursus 5314. Na Słowacji firma Metis s.r.o. Martin rozpoczęła montaż ciągników we współpracy z Ursusem[21].
  • 1996 – włączenie zakładu WSK-Poznań, produkującego między innymi pompy wtryskowe produkowane na licencji firmy Lucas (obecnie Delphi) do ciągników na licencji Massey-Ferguson-Perkins, w struktury ZPC Ursus W-wa.
  • 1997 – wprowadzenie do produkcji ciągnika Ursus 6014 i 6012 o mocy 82 KM, od roku 1994 wyprodukowano łącznie 18 tys. ciągników.
  • 1998 – na bazie „Zrzeszenia Przemysłu Ciągnikowego Ursus” powstają „Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.” w wyniku ich restrukturyzacji w latach 1998–2003 powstały liczne spółki branżowe produkujące różne komponenty ciągnikowe, zlokalizowane one były w Warszawie, Żyrardowie, Gorzowie Wlkp., Chełmnie, Nisku, Sulęcinie, Włocławku, Lublinie, Poznaniu. Wdrożono do seryjnej produkcji m.in. 170 „konny” ciągnik Ursus 1734[22]. Złoty medal na targach w Kielcach za ciągnik Ursus 6014.
  • 1999 – podczas XV Międzynarodowych Targów Rolno-Przemysłowych Polagra '99 w Poznaniu Zakłady Przemysłu Ciągnikowego „URSUS” S.A. w Warszawie zostały wyróżnione złotym medalem za ciągnik Ursus 1734[23].
  • 2001 – w skład spółek Ursus wchodzą: ZPC „URSUS” S.A. produkująca ciągniki rolnicze w: Zakładzie Montażu Ciągników Lekkich, Zakładzie Montażu Ciągników Ciężkich; Fabryka Metalurgiczna „URSUS” Sp. z o.o.; Zakład Podwozi „URSUS” Sp. z o.o. produkujący kompletne tylne mosty i skrzynie biegów; Zakład „URSUS – DIESEL” Sp. z o.o. produkujący silniki wysokoprężne do napędu ciągników rolniczych, wózków widłowych, kombajnów zbożowych, koparko-ładowarek i kutrów rybackich: 3-cylindrowe 3250 o mocy 28 kW przy 2000 obr./min i 34,6 kW przy 2200 obr./min, 4-cylindrowe wolnossące 4390 o mocy 44,1 i 48,5 kW przy 2000 obr./min oraz 52,2 kW przy 2200 obr./min, 4410 o mocy 56 kW przy 2200 obr./min, 4-cylindrowe turboładowane: T4390 o mocy 61 i 68 kW przy 2200 obr./min; Zakład Oblachowania „URSUS” Sp. z o.o.; Narzędziownia „URSUS” Sp. z o.o.[23]; powstanie „Fabryki Ciągników Ursus Sp. z o.o.”, która po dwóch latach wspólnie z PHZ Bumar utworzyła „URSUS Sp. z o.o.”, będącą właścicielem marki Ursus, patentów i homologacji.
  • 2002 – austriacka firma Steyr, producent ciężkiego sprzętu wojskowego, wyrażała chęć zakupu 20-25% akcji zakładów Ursus, wcześniej zainteresowana strona zamówiła już 1 tys. sztuk i był to pierwszy z serii kontraktów na łącznie 5 tys. traktorów[24].
  • 2003 – upadłość zadłużonej ZPC URSUS SA[2].

Po upadłości ZPC Ursus

Tablica reklamowa przed zakładami Ursusa z obecnym logo zakładów
Wyburzane hale przy ul. Posag 7 Panien
Ursusy postlicencyjne przed zakładami
  • 2006 – 2 czerwca taśmy montażowe opuszcza 1,5-milionowy ciągnik, był to model Ursus 1654.
  • 2007 – podpisanie trójstronnej umowy przez Bumar, Ursus i Uzel, w której Uzel przejął 51 proc. akcji spółki Ursus i wspólnie z Ursusem utworzył spółkę Ursus International Tractor Sp. z o.o.[25]
  • 2008 – zerwanie współpracy z firmą Uzel z powodu nie spełnienia warunków umowy[26].
  • 2010 – Ursus wprowadził do sprzedaży nowe modele ciągników rolniczych i uruchomił nowa stronę internetową. Zakłady zmodyfikowały również swoje logo.
  • 2011 – 26 kwietnia spółka POL-MOT Warfama SA podpisała ze spółką Bumar sp. z o.o. umowy sprzedaży ciągników marki „URSUS”, znaków towarowych oraz 100% udziałów URSUS sp. z o.o. Warfama wydzierżawiła również obecny zakład od Bumaru, tym samym Ursus stał się piątym oddziałem firmy. W tym samym roku Warfama przenosi produkcję ciągników do FSC Lublin zamykając ZM Ursus w Warszawie.
  • 22 lipca 2011 – zmiana nazwy spółki na LZM2 Sp. z o.o.[27]
  • 12 grudnia 2011 – rozwiązanie spółki LZM2 Sp. z o.o. i rozpoczęcie likwidacji[28].

W wyniku restrukturyzacji Zakładów Przemysłu Ciągnikowego „Ursus” SA powstała montownia pod nazwą Fabryka Ciągników Ursus będąca posiadaczem marki i kontynuująca produkcję. Upadek ZPC URSUS SA nie przerwał produkcji ciągników. ZPC URSUS SA w 2002 sprzedał Fabrykę Ciągników do PHZ BUMAR. Zadłużona spółka ZPC URSUS SA upadła w 2003 i w toku postępowania upadłościowego większa część hal fabrycznych w Warszawie została wyprzedana i znajduje się obecnie w rękach innych podmiotów gospodarczych oraz w rozbiórce. Produkcja została przeniesiona do nowszych hal fabrycznych znajdujących się po północnej stronie ulicy Posag Siedmiu Panien w Warszawie w dzielnicy Ursus. Produkcja jest kontynuowana przez spółkę URSUS.

18 maja 2006 zakłady otrzymały II Nagrodę w kategorii Dokonania z Zakresu Rekonstrukcji w XXVI edycji Konkursu na Wydarzenie Muzealne Roku „Sybilla 2005”, za zrekonstruowanie czołgu rozpoznawczego TKS, który w latach 1933–1936 był przedmiotem produkcji PZInż.

2 czerwca 2006 uczczono wyprodukowanie 1,5-milionowego ciągnika otwarciem Muzeum Historii Ursusa przez wicepremiera Andrzeja Leppera. Wydarzenia roku 2006 dawały nadzieję na zachowanie marki i tradycji fabryki Ursus, choć obecnie cała fabryka mieści się w jednej hali.

W sierpniu 2006 część terenów zakładów Ursus nabył fundusz inwestycyjny Challange Eighteen – 52 hektary wraz z halami fabrycznymi za 94 miliony złotych. Zburzone zostały przedwojenne hale produkcyjne, ale w tych najbardziej charakterystycznych (z logiem ZM Ursus) mają powstać lofty na pozostałym terenie należącym do dewelopera ma powstać tak zwane „Miasteczko Ursus”.

W roku 2007 przedsiębiorstwo Bumar rozpoczęło rozmowy w sprawie sprzedaży 51% akcji Ursusa, tureckiej firmie Uzel, z którą zakłady Ursus współpracowały od 2005 roku, m.in. wykorzystując podzespoły do produkcji ciągników[29]. We wrześniu tego samego roku utworzona została spółka Ursus Tractor International, która miała rozpocząć działalność produkcyjną na terenie wynajętym od Bumaru. W 2008 roku współpraca z tureckim inwestorem została zerwana z powodu nie wywiązania się firmy Uzel z warunków umowy odnośnie do wkładu inwestycyjnego[30]. W 2008 i 2009 roku prowadzono rozmowy z Pol-Mot Warfama. Ostatecznie zarząd Bumaru zrezygnował z planów sprzedaży zakładów Ursus oraz rozpoczął proces restrukturyzacji przedsiębiorstwa.

W 2010 roku wprowadzono do oferty nowe rodziny ciągników o oznaczeniu Piko, Mido oraz Forte. Na dalsze prace nad rodziną nowych pojazdów fabryka otrzymała dotację w wysokości 12 mln. złotych z funduszu Innowacyjna gospodarka.

26 kwietnia 2011 r. spółka POL-MOT Warfama SA podpisała ze spółką Bumar sp. z o.o. umowę sprzedaży ciągników marki „URSUS”, znaków towarowych oraz udziałów spółki URSUS, za łączną maksymalną kwotę 15 421 036,00 zł netto. Przy czym cena sprzedaży znaków towarowych „URSUS” wyniosła 8 100 000 zł, a udziały spółki URSUS wyceniono na kwotę 1 zł. Cena trzeciej umowy ustalona została na kwotę 7 321 035,00 zł jednak może ona ulec obniżeniu w przypadku nabycia przez spółkę mniejszej liczby ciągników niż ta wskazana w dniu zawarcia umowy.

Dzięki wsparciu spółki Ursus S.A, w latach 2002–2007 grupa polskich podróżników podróżowała traktorem (Ursus 6014) po bezdrożach Ameryki Południowej, łącznie ponad 20 000 kilometrów[31].

Nazwy ulic

Na terenie Zakładów Mechanicznych „Ursus” w Warszawie drogi wewnętrzne miały swoje nazwy[32]. Nazwy te obecnie nie mają statusu nazw urzędowych, aczkolwiek są wymieniane np. w planie zagospodarowania przestrzennego czy niektórych atlasach[33] i mapach naprowadzania satelitarnego. Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego w Rejonie Ulicy Orłów Piastowskich w Warszawie wymienia nazwy[34][35]:

  • ul. Centralna,
  • ul. Silnikowa,
  • ul. Odlewnicza,
  • ul. Dyrekcyjna,
  • ul. Strażacka.

Ponadto były także ulice[36]:

  • ul. Licencyjna (ob. ul. Posag 7 Panien),
  • ul. Laboratoryjna (ob. część ul. Tadeusza Hennela),
  • ul. Przelotowa,
  • ul. Lakiernicza,
  • ul. Sprężarkowa,
  • ul. Podwoziowa,
  • ul. Montrozowa,
  • ul. Giserska.

Na obszarze byłych ZM „Ursus” znajdują się także ulice nazwane później: ul. Bez Nazwy oraz częściowo plac Czerwca 1976 r.

Modele

Wersje eksportowe

Wersje produkowane za granicą:

  • Ursus Zetor – Czechosłowacja
  • Ursus – Pakistan FarmAll Technology
  • Ursus – Brazylia Máquinas Agrícolas LTDA
  • Ursus – Indie Escorts Agri Machinery Group
  • Ursus – Indie Indo Farm Equipment Limited na licencji
  • Ursus – Szwecja Swed-Trac z silnikami Scanii
  • Ursus – Etiopia

Prototypy

Przypisy

  1. Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A. w upadłości.
  2. a b Siła Ursusa cz. III. Licencje kontra własna myśl techniczna.. Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie. [dostęp 2016-02-12].
  3. A. Rummel: Polskie konstrukcje i licencje motoryzacyjne 1922–1980. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1985.
  4. Głos Koszaliński, listopad 1961, nr 285.
  5. MSZ: Umowa pomiędzy PRL a CSRS z dnia 7.04.1962.
  6. MSZ: Umowa pomiędzy PRL a CSRS z dnia 27.08.1963.
  7. http://bcpw.bg.pw.edu.pl/Content/5360/Szydelski_Zarys_hostorii_polskich_ciagnikow.pdf.
  8. RetroTRAKTOR || Traktory Ursus, Zetor, Lanz, Stare Maszyny i Ciągniki Rolnicze
  9. Ursus. Informator nr 6 (87), sierpień 1975 r. http://img04.allegroimg.pl/photos/oryginal/37/20/78/13/3720781302.
  10. Massey Ferguson
  11. Informator URSUS nr. 1-2 (142-143) 1983 r.
  12. Lublin – rozwój przestrzenny miasta po 1939 roku - Leksykon - Teatr NN
  13. Jerzy Kaniewski. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2016-05-08].
  14. Zbigniew Szydelski, Zarys historii polskich ciągników rolniczych, Warszawa 2014, s. 137, ISBN 978-83-930133-2-6 [dostęp 2016-02-24].
  15. Ursus.com.pl dostęp: 17 lutego 2001.
  16. Wiadomości branżowego ośrodka INTE Zakładu Doświadczalnego Ciągników Rolniczych.
  17. http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/main/383281D8.
  18. http://angaksiazki.blogspot.com/2012/10/kto-sie-boi-art-b.html.
  19. Adaptacja konstrukcyjna ciągnika rolniczego C-385 do zasilania CNG, „Inżynieria Rolnicza” 9(97)/2007.
  20. Arrest warrant issued for Benazir Bhutto. - Free Online Library
  21. Predaj traktorov na Slovensku je závislý od štátnej podpory - www.sme.sk
  22. Zakłady Przemysłu Ciągnikowego
  23. a b Ursus.com.pl dostęp: 21 lutego 2001.
  24. MSZ: Steyr rozważał zakup Ursusa.
  25. Ursus będzie liderem na rynku ciągników rolniczych - Nowy Przemysł
  26. Uzel nie będzie produkował Ursusa - Wiadomości Rolnicze Polska
  27. http://orka.sejm.gov.pl/opinie7.nsf/nazwa/pyt43_430/$file/pyt43_430.pdf.
  28. LZM2 SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (KRS 0000085448) - Pozycja 1265 - Numer 21/2012 (3886) z 31 stycznia 2012 r. - Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy
  29. Poseł chce wyjaśnień, „Nasz Dziennik”, piątek, 3 sierpnia 2007, nr 180 (2893).
  30. Zbigniew Lentowicz: Turcy opuszczają Ursus. rp.pl, 14 maja 2008. [dostęp 4 listopada 2010].
  31. Traktorem z Ursusa dookoła świata.
  32. http://senner.pl/opuszczone/zdj/zaklady/2/2_19.jpg.
  33. http://tadeuszhennel.ovh.org/Foto/Foto%2027%20maxi.jpg.
  34. https://architektura.um.warszawa.pl/sites/default/files/files/mpzp_Orlow_Piastowskich_rys.pdf.
  35. http://www.ursus.warszawa.pl/files/1835_02.pdf.
  36. http://senner.pl/opuszczone/zdj/zaklady/4/4_09.jpg.

Bibliografia