Cyfry indyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Większość pozycyjnych dziesiętnych systemów liczbowych na świecie pochodzi z Indii, gdzie narodziła się koncepcja numerologii pozycyjnej. Cyfry indyjskie znane są w kulturze zachodniej jako cyfry arabskie, gdyż Arabowie rozprzestrzenili je w Europie w średniowieczu.

Cyfry dewanagari i ich nazwy w sanskrycie[edytuj | edytuj kod]

Poniżej jest lista cyfr indyjskich i ich nowożytna forma w dewanagari, odpowiednik europejski (arabski) i wymowa w sanskrycie.

Nowożytny
Dewanagari
Cyfry arabskie Wymowa liczebnika
w Sanskrycie (rdzeń)
0 śūnya (शून्य)
1 éka (एक)
2 dvi (द्वि)
3 tri (त्रि)
4 catúr (चतुर्)
5 pañca (पञ्च)
6 ṣáṣ (षष्)
7 saptá (सप्त)
8 aṣṭá (अष्ट)
9 náva (नव)

Ponieważ sanskryt jest językiem indoeuropejskim, słowa dla cyfr są podobne do odpowiedników z greki i łaciny. Słowo śunya dla zera zostało przetłumaczone na język arabski terminem „صفر” sifr, oznaczającym „nic”, który stał się terminem zero w wielu językach europejskich od łaciny średniowiecznej zephirum (arabskie sifr).[1]

Przypisy