| Erytrozyna |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
sól disodowa kwasu 2-(6-hydroksy-2,4,5,7-tetrajodo-
-3-okso-ksanten-9-ylo)benzoesowego |
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| E127, C.I. 45430, czerwień FD&C 3, czerwień kwasowa 51, jodoezyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny, erytrozyna B |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C20H6I4Na2O5 |
| Masa molowa |
879,86 g/mol |
| Wygląd |
wiśniowoczerwony proszek |
| SMILES |
|
C1=CC=C(C(=C1)C2=C3C=C(C(=O)C(=C3O
C4=C(C(=C(C=C24)I)O)I)I)I)C(=O)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
16423-68-0 |
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
fluoresceina |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Erytrozyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny (E127) - wiśniowoczerwony smołowy barwnik spożywczy. Zakazany w niektórych krajach[1].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 0,1 mg/kg ciała[2].
[edytuj] Zastosowanie
Owoce konserwowe i koktajlowe, osłonki (kiszki) kiełbas, herbatniki i ciasta w proszku.
[edytuj] Inne zastosowania
Tusze do drukowania, tabletki i pasty do zębów, kosmetyki (np. róż) oraz lekarstwa.
[edytuj] Działanie niepożądane
Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz światłowstręt i trudności w nauce. Wpływa na wątrobę, serce, tarczycę, płodność i żołądek. W zwiększonych stężeniach (niestosowanych w żywności) zakłóca metabolizm jodyny[2].
Niektóre badania dowodzą jej kancerogenności[1][3][4][5].
Przypisy
