Bell V-247 Vigilant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bell V-247 Vigilant
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Bell Helicopter Textron
Typ UAV
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 19,8 m
Masa
Własna 7300 kg
Startowa 13 400 kg
Osiągi
Prędkość maks. 555 km/h
Prędkość przelotowa 463 km/h
333 km/h przy maksymalnej długotrwałości lotu
Pułap 7600 m
Zasięg 833 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA

Bell V-247 Vigilant – projekt amerykańskiego bezzałogowego zmiennowirnikowca pionowego startu i lądowania (VTOL). Maszyna została zaprojektowana przez firmę Bell Helicopter Textron z myślą o United States Marine Corps.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W projekcie maszyny wykorzystano rozwiązania wykorzystane w samolocie Bell-Boeing V-22 Osprey oraz nowym projekcie Bell V-280 Valor. Sięgnięto również po rozwiązania technologiczne sprawdzone w rozwijanym w latach 90. ubiegłego wieku rozpoznawczym Bell Eagle Eye. V-247 ma łączyć w sobie cechy klasycznego śmigłowca (zdolności do pionowego startu i lądowania), a dzięki dużej prędkości przelotowej, cechy samolotów zdolnych do latania z prędkościami niedostępnymi dla klasycznych śmigłowców. Bell projektuje aparat z myślą o użyciu go przez United States Marine Corps. Dlatego też ma być on zdolny do operowania z lotnisk, pokładów lotniskowców, okrętów desantowych, ale również lądowisk polowych, pozbawionych specjalistycznego wyposażenia i infrastruktury. Samolot ma być zdolny do wypełniania zadań rozpoznania, zwiadu, obserwacji, misji eskortowych, dowodzenia i łączności. W konstrukcji płatowca dużą wagę przywiązano do jego modułowej budowy, mającej ułatwić i przyspieszyć przystosowanie aparatu poprzez skonfigurowanie go z odpowiednich modułów do wypełnienia misji. Będzie to możliwe do wykonania w warunkach polowych, jak również w możliwie najkrótszym czasie. V-247 ma być zdolny do przenoszenia następującego uzbrojenia: lekkich torped Torpeda Mark 50, pocisków AGM-114 Hellfire i Joint Air to Ground Missile. Łączna masa przenoszonego na pokładzie wyposażenia, w tym boi hydroakustycznych, radiolokatora i uzbrojenia ma wynosić 907 kg. Składane skrzydła i wirniki mają ułatwić bazowania aparatu na pokładzie fregat lub niszczycieli oraz transport powietrzny. Boeing C-17 Globemaster III będzie w stanie wziąć na pokład dwa samoloty V-247. Samolot ma być również zdolny do pobierania paliwa w powietrzu. Potencjalne rozpoczęcie produkcji V-247 mogłoby się rozpocząć w 2023 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Czulda, Bell Helicopter ujawnia szczegóły V-247, „Lotnictwo Aviation International”, nr 10 (2016), s. 6, ISSN 2450-1298.