de Havilland Canada DHC-2 Beaver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
de Havilland Canada DHC-2 Beaver
Ilustracja
de Havilland Canada DHC-2 Beaver
Dane podstawowe
Państwo

 Kanada

Producent

De Havilland Canada

Konstruktor

Wsiewołod Jakimiuk
(przedwojenny konstruktor w PZL Warszawa)

Typ

samolot wielozadaniowy

Konstrukcja

metalowa

Historia
Data oblotu

16 sierpnia 1947

Lata produkcji

1947–1967

Liczba egzemplarzy

1657

Dane techniczne
Napęd

silniki gwiazdowe Pratt & Whitney R-985 Wasp Jr.

Moc

335 kW (450 KM)

Wymiary
Rozpiętość

14,62 m

Długość

9,24 m

Wysokość

2,74 m

Powierzchnia nośna

23,2 m²

Masa
Własna

1294 kg

Startowa

max. 2310 kg

Osiągi
Prędkość maks.

260 km/h

Prędkość przelotowa

230 km/h

Prędkość wznoszenia

5,2 m/s

Pułap

5500 m

Zasięg

ok. 1250 km

Promień działania

ok. 730 km

Dane operacyjne
Liczba miejsc
7
Rzuty
Rzuty samolotu

de Havilland Canada DHC-2 Beaver – jednosilnikowy samolot wielozadaniowy o własnościach krótkiego startu i lądowania STOL, wolnonośny górnopłat o metalowej konstrukcji (pierwszy lot 16 sierpnia 1947)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Był to drugi po DHC-1 Chipmunk własny projekt wytwórni De Havilland Canada. Przeznaczony był do operowania w terenach niezagospodarowanych i trudno dostępnych jakich wiele w Kanadzie. Od początku wyposażony mógł być w różne wersje podwozia w tym kołowe, płozy oraz pływaki. Był to samolot niezwykle udany i popularny. Większość z wyprodukowanych 1657 egzemplarzy (prawie 1000 sztuk), zakupiła Armia Stanów Zjednoczonych (pod oznaczeniami L-20, a następnie U-6). Pod koniec produkcji użytkowany był w niemal 50 krajach świata. Wiele z egzemplarzy lata do dziś.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

De Havilland Canada DHC-2 Beaver Mk1 G-DHCZ
  • Beaver I: najpopularniejsza wersja z silnikiem Pratt & Whitney R-985 Wasp Jr o mocy 335 kW (450 KM)
  • Beaver II: prototyp przeznaczony dla Wielkiej Brytanii z powiększonym usterzeniem pionowym oraz silnikiem Alvis Leonides 502/4 o mocy 410 kW (550 KM), nie produkowany seryjnie
  • Turbo Beaver III: wersja z przedłużonym kadłubem z kabiną na 10 miejsc, powiększonym usterzeniem pionowym oraz turbinowym silnikiem Pratt & Whitney Canada PT 6A-6 o mocy 410 kW (550 KM)[2]
  • DHC-2/PZL-3S: wersja zmodyfikowana przez Airtech Canada przez zastosowanie silnika PZL-3S o mocy 450 kW (600 KM)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. DHC-2 Beaver, Viking Air Ltd, 9 grudnia 2014 [dostęp 2021-08-20] (ang.).
  2. DHC-2T Turbo Beaver, BAE Systems | International [dostęp 2021-08-20] (ang.).