Kratos XQ-58 Valkyrie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kratos XQ-58 Valkyrie
Kratos XQ-58 Valkyrie
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Kratos Defense & Security Solutions
Typ UAV
Załoga 0
Historia
Data oblotu 5 marca 2019
Dane techniczne
Wymiary
Osiągi
Prędkość maks. poddźwiękowa
Zasięg 5556 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA

Kratos XQ-58 Valkyrie – prototypowy, amerykański bezzałogowy aparat latający dalekiego zasięgu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Maszyna jest praktyczną realizacją dwóch projektów. Pierwszy z nich to tzw. lojalny skrzydłowy (ang. loyal wingman) – bezzałogowy aparat latający, przeznaczony do realizacji zadań w bliskim współdziałaniu z załogowymi samolotami. Koncepcja zakłada nasycenie pola walki dużą liczbą bezzałogowych aparatów latających, na czele których stałaby załogowa maszyna. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększono by szanse na wykonanie zdania. Załoga samolotu dysponowałaby znacznie większą ilością środków bojowych, przenoszonych przez towarzyszące jej drony, zarówno uzbrojenia, jak również środków rozpoznawczych. Drugim projektem jest Low Cost Attritable Aircraft Technology (LCAAT). Program multitechnologiczny, mający za zadanie opracowanie i wdrożenie nowych technologii, które umożliwią szybsze niż dotychczas opracowanie nowych statków powietrznych przy równoczesnym obniżeniu kosztów prac projektowych i badawczych jak również kosztów eksploatacji. Ostatni punkt jest o tyle ważny, iż koncepcja wykorzystania bezzałogowca w charakterze „lojalnego skrzydłowego”, zakłada użycie aparatów na dużą skalę. W takich warunkach należy się liczyć z dużym prawdopodobieństwem utraty wielu z dronów w wyniku działań przeciwnika. Dzięki wdrożeniu i zastosowaniu technologii LCAAT, strata aparatu nie będzie niosła za sobą zbyt dużego obciążenia finansowego. LCAAT to przede wszystkim nowe narzędzia projektowe, udoskonalenie i wdrożenie komercyjnych procesów produkcyjnych.

Samolot został zaprojektowany i zbudowany przez firmę Kratos Defense & Security Solutions we współpracy z Air Force Research Laboratory. Kratos otrzymał kontrakt na rozpoczęcie prac w lipcu 2016 roku. Aparat bazuje na doświadczeniach uzyskanych w trakcie prac nad wcześniejszą konstrukcją wytwórni - XQ-222, którą po raz pierwszy zaprezentowano w 2017 roku lub jest jego modyfikacją[1][2].

XQ-58 to jednosilnikowy średniopłat z kadłubem o trapezowym przekroju, dość cienkich i skośnych skrzydłach z usterzeniem motylkowym. Podobnie jak w wielu aparatach o obniżonej skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego, wlot powietrza do silnika znajduje się na grzbiecie samolotu. Maszyna ma startować z wyrzutni z wykorzystaniem rakietowych przyśpieszaczy RATO, a lądować z wykorzystaniem spadochronu. Dzięki takiemu rozwiązaniu udało się konstruktorom zaoszczędzić miejsce w kadłubie konstrukcji, które zamiast klasycznego chowanego podwozia, można było przeznaczyć na dodatkowe zbiorniki paliwa. Samolot ma być zdolny do lotu z dużą prędkością poddźwiękową, dysponować zasięgiem rzędu 5556 km, manewrować z przeciążeniami przekraczającymi +9G, co zdaniem jego konstruktorów, umożliwi mu wykonywanie manewrów obronnych. Samolot ma być zdolny do realizacji zadań rozpoznawczych, misji rozpoznania i walki elektronicznej, przełamywania obrony powietrznej przeciwnika oraz misji uderzeniowych. W zależności od typu zadania, XQ-58 ma być zdolny do lotów w dużym przedziale wysokości, zgodnie z profilem ziemi jak również na wysokim pułapie. Kontrolę nad aparatem ma sprawować załogowy samolot, jak również będzie ona mogła być realizowana przez stanowisko naziemne[1][2].

5 marca 2019 roku prototyp samolotu wzniósł się do swojego pierwszego lotu z pasa startowego poligonu Yuma Proving Grounds w Arizonie. Lot trwał 76 minut i zakończył się sukcesem. Program prób samolotu obejmuje pięć lotów. W ich trakcie mają zostać sprawdzone własności aerodynamiczne aparatu, funkcjonowanie systemów pokładowych, układów nadzorujących start i lądowanie[3][1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michał Gajzler: Bezzałogowi „lojalni skrzydłowi”, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 4 (2019), s. 48-52, ISSN 1230-1655.
  2. a b c Krzysztof Kuska: Pierwszy lot XQ-58A Valkyrie, „Lotnictwo Aviation International”, nr 4 (2019), s. 12, ISSN 2450-1298.
  3. Oblot XQ-58A, „Raport”, nr 4 (2019), s. 52, ISSN 1429-270x.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Gajzler, Bezzałogowi „lojalni skrzydłowi”, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 4 (2019), s. 48-52, ISSN 1230-1655.