Lockheed P-2 Neptune

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lockheed P-2 Neptune
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

Stany Zjednoczone USA

Producent

Lockheed

Typ

samolot rozpoznawczy

Załoga

9-11

Historia
Data oblotu

17 maja 1945

Wycofanie ze służby

1978

Dane techniczne
Napęd

2 x 18-cylindrowy silnik gwiazdowy Wright R-3350-32W

Moc

2 x 3700 KM

Wymiary
Rozpiętość

30,48 m

Długość

27,94 m

Wysokość

8,94 m

Powierzchnia nośna

92,9 m²

Osiągi
Prędkość maks.

586 km/h

Rzuty
Rzuty samolotu

Lockheed P-2 Neptune (do 1963 P2V Neptune) – amerykański morski samolot rozpoznawczy i patrolowy, stosowany również do walki z okrętami podwodnymi skonstruowany przez firmę Lockheed. Oblatany w 1945, służył w lotnictwie US Navy w latach 1947-1978. Był używany też przez siły zbrojne Argentyny, Australii, Brazylii, Chile, Francji, Holandii, Japonii, Kanady, Portugalii, Republiki Chińskiej i Wielkiej Brytanii.

Samolot odznaczał się wielkim zasięgiem. W 1946 jeden z prototypów odbył lot z Perth w Australii do Columbus w Stanach Zjednoczonych bez lądowania i tankowania w powietrzu – odległość ponad 18 000 km. Rekord ten został pobity dopiero w 1962 przez bombowiec B-52.