Bitwa graniczna 1939

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa graniczna 1939
II wojna światowa, Kampania wrześniowa 1939
Ilustracja
Niemieccy żołnierze niszczą polskie symbole państwowe po przekroczeniu granicy,
1 września 1939 r.
Czas 1-3 września 1939
Miejsce Pomorze Gdańskie, Wielkopolska, Kujawy, Śląsk
Terytorium II Rzeczpospolita,
częściowo III Rzesza
Przyczyna agresja III Rzeszy na Polskę
Wynik zwycięstwo Niemiec
Strony konfliktu
 II Rzeczpospolita  III Rzesza
brak współrzędnych
Ustawienie polskich dywizji w momencie wybuchu wojny

Bitwa graniczna – pierwsza faza kampanii wrześniowej, stoczona w dniach 1-3 września 1939 r. Polska doktryna obronna zakładała w pierwszej kolejności obronę granic kraju na całej jej długości w razie ataku ze strony Niemiec.

Analiza[edytuj | edytuj kod]

Z taktycznego punktu widzenia obrona Polski miała większe szanse powodzenia, gdyby linię obrony ustanowiono na linii Wisły. Obrona na granicy była wyborem politycznym, ponieważ chodziło o to, aby pokazać państwom zachodnim, że Polska nie poddaje się biernie niemieckiemu atakowi, co miało spowodować pomoc dla walczącej Polski.

Na skutek porażek w pierwszych dniach września, polskie oddziały wycofały się na dalsze pozycje obronne w głąb kraju.

Za koniec bitwy granicznej przyjmuje się dzień 3 września. Wtedy to Anglia i Francja wypowiedziały Niemcom wojnę, dlatego cel polityczny Polaków został osiągnięty[potrzebny przypis]. Polskie jednostki rozpoczęły odwrót w głąb kraju.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Bitwa graniczna obejmowała następujące starcia[1][2][3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]