2 Pułk Pancerny (II RP)

2 Pułk Pancerny (2 ppanc) – oddział broni pancernych Wojska Polskiego II RP.

czołg TK-3

czołg -Vickers E

Pułk został sformowany na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z dnia 16 czerwca 1931 roku, w Żurawicy z połączenia 2 Dywizjonu Samochodów Pancernych oraz II batalionu i parku czołgów typu II ze składu 1 Pułku Czołgów.

W 1933 roku pułk został przeformowany w 2 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych . W następnym roku do batalionu zostali przyjęci żołnierze z rozwiązanej Kadry 10 Dywizjonu Samochodowego w Przemyślu, w tym komendant kadry major Władysław Srocki.

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z dnia 26 lutego 1935 roku jednostka została przeformowana w 2 Batalion Pancerny.

Kadra 2 Pułku Pancernego

• dowódca pułku – ppłk kaw. Józef Koczwara
• zastępca dowódcy pułku - ppłk dypl. piech. Stanisław Antoni Habowski
• dowódca batalionu czołgów – ppłk piech. Rudolf Antoni Kostecki
• dowódca dywizjonu samochodów pancernych – mjr kaw. Bolesław Kentro

• rtm. rez. kaw. Tadeusz Sulimirski

Bibliografia

1. Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
2. Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
3. Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.