1 Kompania Czołgów Lekkich Dowództwa Obrony Warszawy
1 Kompania Czołgów Lekkich Dowództwa Obrony Warszawy - pododdział broni pancernych Wojska Polskiego II RP, improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Rano 2 września 1939 roku w twierdzy Modlin komendant Szkoły Podchorążych Broni Pancernych, mjr Bronisław Brągiel polecił oficerowi wyszkolenia, kpt. Feliksowi Michałkowskiemu zabrać wszystkie sprawne czołgi lekkie, pozostałe po przeprowadzonej w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych mobilizacji i zameldować się następnego dnia w 3 Batalionie Pancernym w Warszawie.
W dniu 2 września 1939 roku około godz. 20.00 kapitan Michałkowski na czele siedmiu czołgów lekkich 7TP, w wersji dwuwieżowej, wyruszył do stolicy. Przed Nowym Dworem Mazowieckim kolumna została zaatakowana przez samoloty Luftwaffe, w związku z czym dowódca pododdziału nakazał kontynuowanie marszu bocznymi drogami. W trakcie marszu został utracony jeden czołg.
Następnego dnia w Warszawie kompania została podporządkowana dowódcy Grupy Operacyjnej Obrony Warszawy, gen. bryg. Walerianowi Czumie. Kompania otrzymała kryptonim "Kula", a jej skład został uzupełniony plutonem czołgów z 3 Batalionu Pancernego. Kapitan Michałkowski otrzymał rozkaz rozlokowania kompanii w ogrodzie Krasińskich, gdzie miała stanowić odwód przeciwpancerny nr 1 dowódcy Grupy Operacyjnej. Dowódca zorganizował kompanię w dwa plutony po pięć czołgów oraz patrol reperacyjny. Kompania posiadała łącznie jedenaście czołgów [1], dwa ciężkie karabiny maszynowe wzór 1930 do obrony przeciwlotniczej oraz dwa samochody ciężarowe w patrolu reperacyjnym (Fiat 621 i Praga).
5 września 1939 roku kompania weszła w skład Grupy Pancerno-Motorowej Dowództwa Obrony Warszawy. 7 września pluton por. Sempolińskiego prowadził działania jako patrol rozpoznawczy w kierunku Wyszkowa, gdzie nawiązał kontakt z dowódcą 1 DP Leg..
[edytuj] Obsada etatowa[2]
- dowódca kompanii - kpt. Stanisław Grąbczewski
- dowódca 1 plutonu - por. Władysław Sempoliński
- dowódca 2 plutonu - por. Robert Kraskowski
Przypisy
- ↑ Z relacji por. Władysława Sempolińskiego wynika, że zdołał on uruchomić siedem czołgów 7TP w wersji dwuwieżowej, w tym jeden czołg opancerzony płytami żelaznymi, który przeznaczono na magazyn części zamiennych. Razem z sześcioma czołgami przyprowadzonymi z Modlina przez kpt. Michałkowskiego w kompanii winno być dwanaście wozów.
- ↑ Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku. s. 283.
[edytuj] Bibliografia
- Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
- Rajmund Szubański, Polska broń pancerna 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II poprawione i uzupełnione, ISBN 83-11-07660-X
- Relacje o działaniach czołgów 7TP w kampanii wrześniowej, Rocznik Archiwalno-Historyczny Centralnego Archiwum Wojskowego Nr 2/31 z 2009 r.
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06771-6.
|
|||||
