7 Batalion Pancerny
| 7 Batalion Pancerny | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1935 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 1 czerwca[a] |
| Nadanie sztandaru | 1938 |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk Piotr Rudzki |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Grodno[1] |
| Podporządkowanie | 3 Grupa Pancerna |
| Rodzaj wojsk | Broń pancerna |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
7 Batalion Pancerny (7 bpanc) – pododdział broni pancernych Wojska Polskiego II RP.
Była to jednostka wojskowa "czasu P" spełniająca zadania mobilizacyjne wobec oddziałów i pododdziałów broni pancernej "czasu W". Spełniała również zadania organizacyjne i szkoleniowe.
Batalion stacjonował w garnizonie Grodno, a wydzielona kompania czołgów TK w garnizonie Wilno (Okręg Korpusu Nr III).
Na swoim wyposażeniu posiadał 79 czołgów TKS i 25 wozów pancernych wz.34.
Spis treści |
[edytuj] Mobilizacja w 1939
W 1939 batalion sformował w grupie żółtej[2]:
w alarmie:
- 31 Dywizjon Pancerny dla Suwalskiej BK
- 32 Dywizjon Pancerny dla Podlaskiej BK
- 33 Dywizjon Pancerny dla Wileńskiej BK
- 31 Samodzielną Kompanię Czołgów Rozpoznawczych dla Armii "Poznań"
- 32 Samodzielną Kompanię Czołgów Rozpoznawczych dla Armii "Łódź"
- Kolumna Samochodów Osobowych Nr 31 dla odwodu NW
- Kolumna Samochodów Ciężarowych Typ I Nr 352 (Fiat 621L) dla Armii "Prusy"
- Kolumna Samochodów Ciężarowych Typ II Nr 351 (SPA) dla SGO "Narew" - dowódca por. rez. inż. Jerzy Woyzbun
- Kolumna Samochodów Sanitarnych PCK Typ I Nr 301 dla SG "Narew"
- Park Stały Broni Pancernej Nr 31 [3] dla SG "Narew"
w I rzucie mobilizacji powszechnej:
- Kolumna Samochodów Ciężarowych w Kraju Nr 31 dla OK III
- Kolumna Samochodów Osobowych i Sanitarnych w Kraju Nr 3 dla OK III
- Kolumna Samochodów Ciężarowych Typ II Nr 353 (Berliet) dla SG "Narew"
[edytuj] Symbole batalionu
Sztandar
Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 marca 1938 nadano batalionowi sztandar . Jak wszystkie sztandary broni pancernych, posiadał on ujednoliconą prawą stronę płatu. Zamiast numeru oddziału, na białych tarczach między ramionami krzyża kawaleryjskiego występował Znak Pancerny. Znak ten umieszczony był również na przedniej ściance podstawy orła.
Na lewej stronie płatu sztandaru umieszczono[4]:
- w prawym górnym rogu — wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej
- w lewym górnym rogu — wizerunek św. Michała
- w prawym dolnym rogu — godło Grodna
- w lewym dolnym rogu — odznaka honorowa 7 batalionu pancernego
Uroczyste wręczenie sztandaru odbyło się 26 maja 1938 na Polu Mokotowskim w Warszawie. Sztandar wręczył reprezentujący Prezydenta RP i Naczelnego Wodza — minister Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki.
W czasie kampanii wrzesniowej pozostawał w gabinecie dowódcy batalionu. Dalsze jego losy są nieznane[5].
Odznaka
Wzór odznaki zatwierdzony został Dz. Rozk. MSWoj. nr 17 poz. 210 z 22 grudnia 1937. Był to srebrny krzyż schodkowy o powierzchni podzielonej na prostokąty emaliowane na przemian kolorami czarnym i pomarańczowy. Na środku krzyża umieszczony srebrny, oksydowany hełm rycerski z zamknięta przyłbicą i potrójnym pióropuszem[6]..
Brak jest danych o autorze projektu odznaki. Odznaki wykonywane były w wersjach: oficerskiej – emaliowanej, podoficerskiej – malowanej farbą i żołnierskiej – srebrzonej, bez emalii.
[edytuj] Żołnierze batalionu
Dowódcy batalionu
- ppłk Piotr Rudzki
Oficerowie
- mjr Stanisław Szostak
- kpt. Brunon Błędzki
Uwagi
- ↑ Dzień Święta Broni Pancernej (dzień zwolnienia szeregowych do rezerwy)
Przypisy
- ↑ Przy ulicy Skidelskiej
- ↑ Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. s. 57.
- ↑ Według Piotra Zarzyckiego był to park ruchomy bez czołówki.
- ↑ Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. s. 258-271
- ↑ Marian Żebrowski; Zarys historii polskiej broni pancernej... s.267
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945.... s. 317.
[edytuj] Bibliografia
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989.
- Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
- Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
- Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||
