Penalizacja kontaktów homoseksualnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hiszpański konkwistador Vasco Núñez de Balboa karze śmiercią Indian za seks homoseksualny przez zjedzenie żywcem przez psy wojenne, Ameryka, 1594 rok.
Rycerz von Hohenberg ze swoim giermkiem spalony na stosie za kontakty homoseksualne, Zurych, 1482.

Historia karalności kontaktów homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy zachowany zapis penalizujący kontakty homoseksualne pochodzi z kodeksu Asyrii z 1075 roku p.n.e., który za stosunek seksualny pomiędzy mężczyznami przewidywał karę kastracji[1]. Karanie kontaktów homoseksualnych zazwyczaj miało swoje korzenie w wyznawanych religiach, które potępiały lub nadal potępiają zachowania seksualne nieprowadzące do prokreacji t.j. seks analny czy oralny.

W krajach Zachodu karalność kontaktów homoseksualnych była konsekwencją wizji świata podyktowanej przez religie abrahamiczne. Biblia w Księdze Kapłańskiej (18,22 i 20,13)[2] - według najczęściej przyjmowanej interpretacji i niegdyś jedynej - potępia kontakty homoseksualne, twierdząc, że mężczyźni dopuszczający się takich kontaktów powinni być skazani na śmierć. Historycznie fragmenty te były cytowane przez chrześcijan dla uzasadnienia prześladowania osób homoseksualnych na przestrzeni wieków[3].

W roku 342 chrześcijański cesarz rzymski Konstans wydał ustawę zakazującą kontaktów homoseksualnych, tolerowanych wcześniej w świecie grecko-rzymskim. Paradoksalnie, źródła historyczne potwierdzają że sam władca znany był ze swoich skłonności do osób tej samej płci[4].

Jak dowodził św. Augustyn spośród wszystkich grzechów najgorszy jest grzech przeciw "naturze", bo "pożycie samo jest tu pogwałcone, a przecież winno ono być z Bogiem; bo perwersyjną lubieżnością plami się naturę, której On sam jest Twórcą". Za grzech taki uchodziły praktyki seksualne nie pozwalające na poczęcie: masturbacja, seks homoseksualny, seks heteroseksualny tylko dla przyjemności i inne zachowania seksualne określane łącznie mianem "sodomii", za którą chrześcijański cesarz Teodozjusz I Wielki, za namową ówczesnego biskupa Mediolanu świętego Ambrożego, w 390 roku wprowadził karę śmierci poprzez spalenie na stosie[5][6].

Począwszy od XVIII wieku rozpoczął się proces stopniowego znoszenia karalności kontaktów homoseksualnych, zwłaszcza w krajach Zachodu. Pierwszym krajem na świecie, który depenalizował akty homoseksualne, była Francja w 1791 roku.

Penalizacja kontaktów homoseksualnych a prawa człowieka[edytuj | edytuj kod]

Jak podkreślają organizacje broniące praw człowieka, jakakolwiek forma dyskryminacji osób o orientacji homo- czy biseksualnej jest łamaniem tychże praw[7][8][9][10]. Kryminalizacja kontaktów homoseksualnych poprzez skazywanie kobiet i mężczyzn za podejmowanie dobrowolnych stosunków seksualnych z osobami tej samej płci stanowi według Amnesty International poważne pogwałcenie praw człowieka - w tym prawa do prywatności, wolności od dyskryminacji, wolności ekspresji, prawa do stowarzyszeń. Kryminalizacja kontaktów homoseksualnych została potępiona m.in. przez Komitet Praw Człowieka, Komitet do spraw Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych, a także Komitet do spraw Likwidacji Dyskryminacji Kobiet[11][12][13].

Organizacje broniące praw człowieka, w tym Komitet Praw Człowieka (od 1999 roku), wzywają państwa nie tylko do usunięcia przepisów penalizujących stosunki homoseksualne, lecz także do włączania do konstytucji zakazu dyskryminacji ze względu na orientację seksualną[11].

Penalizacja kontaktów homoseksualnych współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Sytuacja prawna osób homo-biseksualnych na świecie
Sytuacja prawna osób homo- i biseksualnych na świecie

Kontakty homoseksualne legalne

     Małżeństwo osób tej samej płci

     Rejestrowane związki partnerskie lub konkubinaty

     Uznawanie małżeństw osób tej samej płci zawartych za granicą

     Ograniczone uznawanie małżeństw osób tej samej płci na poziomie federalnym

     Związki jednopłciowe nieuznawane prawnie

Kontakty homoseksualne nielegalne

     Ograniczenie swobody wypowiedzi

     De jure nielegalne, de facto nie wszczyna się postępowania

     Kara więzienia

     Dożywotnie pozbawienie wolności

     Kara śmierci

Współcześnie prawo przewidujące sankcje karne za kontakty homoseksualne występuje w ponad 80 z 195 krajów na świecie (głównie w krajach Afryki i Azji[14] oraz niewielkich państwach Oceanii i Ameryki Środkowej). Część państw penalizuje wyłącznie kontakty homoseksualne pomiędzy mężczyznami, pozostałe pomiędzy mężczyznami i pomiędzy kobietami. Dolegliwość kary jest zróżnicowana w zależności od kraju. Najwyższym wymiarem kary za kontakty homoseksualne jest kara śmierci zapisana w systemach prawnych następujących krajów: Afganistan[15], Arabia Saudyjska, Czeczenia, Iran (zob. Mahmud Asgari i Ajaz Marhoni), Jemen, Mauretania, Sudan, Somalia, Zjednoczone Emiraty Arabskie (z wyjątkiem emiratu Dubaj, gdzie za stosunek homoseksualny grozi 10 lat więzienia), regionalnie w Nigerii (12 północnych stanów z łącznej liczby 36). Amnesty International notuje także tortury, okrutne i nieludzkie traktowanie (w tym gwałty i przymusowe terapie konwersyjne), ataki na obrońców praw człowieka należących do mniejszości seksualnych (np. FannyAnn Eddy), odmowa legalizacji organizacji osób LGBT i inne formy dyskryminacji[11].

Obecnie kontakty homoseksualne są karalne na następujących terytoriach:

Terytoria na których są penalizowane kontakty homoseksualne pomiędzy mężczyznami i pomiędzy kobietami[edytuj | edytuj kod]

Terytoria na których penalizowane są kontakty homoseksualne wyłącznie pomiędzy mężczyznami[edytuj | edytuj kod]


1 Brak przepisów wyraźnie zakazujących kontaktów homoseksualnych, ale osoby LGBT są skazywane za aktywność seksualną na podstawie przepisów o rozwiązłości, prostytucji i moralności. ² Karalność kontaktów homoseksualnych pomiędzy kobietami jest kwestionowana.

Przypisy

  1. Ancient History Sourcebook: The Code of the Assura, c. 1075 BCE
  2. Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość (...). Ktokolwiek obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą, popełnia obrzydliwość. Obaj będą ukarani śmiercią, sami tę śmierć na siebie ściągnęli.
  3. The Sensibilities of Our Forefathers The History of Sodomy Laws in the United States
  4. Aleksander Krawczuk: Poczet cesarzy rzymskich. Warszawa: Iskry, 2006, s. 593. ISBN 83-207-1489-3.
  5. Wilhelm Ensslin, "Die Religionspolitik des Kaisers Theodosius des Grossen", Munich, 1953. In: Sitzungsberichte der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Philosophisch-historische Klasse, Year 1953, No. 2.
  6. The Historic Origins of Church Condemnation of Homosexuality
  7. Human Rights Education Associates: Sexual Orientation and Human Rights
  8. Human Rights and Sexual Orientation and Gender Identity (ang.). Amnesty International. [dostęp 10 grudnia 2010].
  9. HRW: LGBT rights
  10. India: Call on National Human Rights Commision to end psychatric abuse against homosexual
  11. 11,0 11,1 11,2 AI: Prawa człowieka a orientacja seksualna
  12. Fiji: Sodomy Law Convictions Violate Constitution
  13. Frank Namangale: legalize homosexuality says human rights body (ang.). W: The Daily News (Malawi) [on-line]. www.mask.org.za. [dostęp 10 grudnia 2010].
  14. Promoting lesbian, gay, bisexual and transgeder rights overseas (10/07/2006)
  15. W przypadku Afganistanu należy zaznaczyć, iż po obaleniu reżimu talibów w 2001 r. przywrócono poprzednio obowiązujący kodeks karny, przewidujący za kontakty homoseksualne "jedynie" karę długoletniego pozbawienia wolności. Niemniej jednak równolegle z tym kodeksem obowiązuje islamskie prawo religijne, w myśl którego kontakty homoseksualne powinny być karane śmiercią.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]