17 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
17 Korpus Zmechanizowany
17-й механизированный корпус
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie marzec 1941
Dowódcy
Pierwszy generał major Michaił Pietrow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Baranowicze
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane

17 Korpus Zmechanizowanywyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

Formowanie Korpusu rozpoczęto w marcu 1941 roku w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Sztab Korpusu rozlokowany był w Baranowiczach na Zachodniej Białorusi.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 1941 17 Korpus Zmechanizowany liczył 16 578 żołnierzy (46% stanu etatowego) oraz miał na stanie:

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Działania[edytuj | edytuj kod]

W chwili ataku Niemiec na ZSRR korpus znajdował się w składzie wojsk Frontu Zachodniego. Całkowicie rozbity w rejonie Baranowicz przez oddziały niemieckiej 2 Grupy Pancernej z Grupy Armii „Środek”.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]