Front Zakaukaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Zakaukaski – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na południowym terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

I formowanie[edytuj]

Utworzony 23 sierpnia 1941. Dowódca frontu generał porucznik Dmitrij Kozłow. Przemianowany 30 grudnia 1941 na Front Kaukaski.

Zakaukaski Okręg Wojskowy

II formowanie[edytuj]

Utworzony 28 kwietnia (15 maja?) 1942 z Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Dowódca Frontu generał armii Iwan Tiuleniew. Front rozwinął się na linii rzek Terek i Uruch oraz w środkowej części głównego grzbietu Kaukazu.

1 listopada weszła w jego skład utworzona z wojsk Frontu Północno-Kaukaskiego Grupa Czarnomorska. Między sierpniem a grudniem Front prowadził walki przeciw niemieckiej 1 Armii Pancernej, w czasie których wycofywał się na całej szerokości do linii wzdłuż grzbietu Kaukazu, zatrzymując tam natarcie wojsk niemieckich. W styczniu 1943 przeprowadził siłami Północnej Grupy Operacyjnej uderzenie w ogólnym kierunku na Stawropol, który 21 stycznia 1943 został wyzwolony. Po zakończeniu tej operacji 24 stycznia Północna Grupa Operacyjna została wydzielona i przekształcona we Front Północno-Kaukaski. Wojska Grupy Czarnomorskiej nacierały w kierunku Majkopu (wyzwolony 30 stycznia). W okresie 9 lutego - 4 kwietnia uczestniczyły w krasnodarskiej operacji zaczepnej. W maju 1943 Front został rozwiązany.

Bibliografia[edytuj]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Mała Encyklopedia Wojskowa MON 1971
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 148.