1 Armia (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1 Armia
1-я Армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie czerwiec 1938
Rozformowanie 1959
Dowódcy
Pierwszy Kuźma Podłas
Ostatni Afanasij Biełoborodow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja dalekowschodnia granica ZSRR
Podległość Front Dalekowschodni
1 Front Dalekowschodni
Rodzaj wojsk piechota, kawaleria, artyleria, wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład trzy do dziewięciu dywizji

1 Armia odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru ros. 1-я Краснознаменная армияzwiązek operacyjny Armii Czerwonej podczas II wojny światowej, który służył na dalekowschodniej granicy ZSRR.

Sformowana w czerwcu 1938 roku na Dalekim Wschodzie rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 0107 z 28 czerwca 1938 na bazie Nadmorskiej Grupy Wojsk. Rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 0040 z 4 września 1938 przeformowana w 1 Samodzielną Armię, rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 188 z 5 lipca 1940 przemianowana na 1 Armię odznaczoną Orderem Czerwonego Sztandaru[1].

Do zakończenia wojny w 1945 roku 1 Armia odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru osłaniała pewien odcinek długiej dalekowschodniej granicy Związku Radzieckiego. W sierpniu 1945 roku ZSRR wypowiedział wojnę Japonii i radziecki Front Dalekowschodni zaatakował w głąb okupowanej przez Japonię Mandżurii, jako część radzieckiej inwazji na Mandżurię, dowodzonej przez marszałka Związku Radzieckiego Aleksandra Wasilewskiego. Rejon, przez który miała nacierać 1 Armia, był górzysty, pocięty lasami (tajga) i było to dokładnie dopasowane do warunków na jakie można było się natknąć, wspólnie z innymi formacjami, które były wyznaczone do tej operacji. Siły armii na początku ofensywy składały się z 26. i 59. Korpusu Strzeleckiego, sześciu dywizji strzeleckich, trzech brygad pancernych (75., 77. i 257.), trzech pułków dział samobieżnych, sześciu batalionów dział samobieżnych, jednego pułku czołgów ciężkich/dział samobieżnych, pięciu brygad artyleryjskich, 410 czołgów lub dział samobieżnych oraz 1413 dział lub moździerzy[2]. 6. i 112. Rejony Umocnione także wchodziły w skład armii. Natarcie 1 Armii było skierowane na północną część Mandżukuo.

1 Armia została rozwiązana w 1959 roku, gdy stacjonowała w Ussuryjsku jako część Nadmorskiego Okręgu Wojskowego[3]. 1 Armię odznaczoną Orderem Czerwonego Sztandaru nie należy mylić z 1 Armią Rezerwową, która była częścią Frontu Stalingradzkiego w czerwcu 1942 roku, a następnie przemianowana na 64 Armię.

Dowództwo[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy Armii[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Rady Wojskowej Armii[edytuj | edytuj kod]

Szefowie Sztabu Armii[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 1941

  • 1 Brygada Strzelecka
  • 4 Brygada Strzelecka
  • 5 Brygada Strzelecka
  • 102 Rejon Umocniony
  • 50 Pułk Artylerii Korpuśnej
  • 253 Pułk Artylerii Korpuśnej
  • 165 Pułk Haubic
  • 199 Pułk Ciężkich Haubic
  • 549 Pułk Ciężkich Haubic
  • 115 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
  • 129 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
  • 29 Batalion Inżynieryjny
  • 3 Batalion Pociągów Pancernych

9 sierpnia 1945

  • 6 Rejon Umocniony
  • 112 Rejon Umocniony
  • 75 Brygada Pancerna
  • 77 Brygada Pancerna
  • 257 Brygada Pancerna
  • 48 Pułk Pancerny
  • 60 Zmotoryzowana Brygada Artylerii Przeciwpancernej
  • 335 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 338 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 339 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 213 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 216 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 217 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 52 Brygada Zmechanizowana Moździerzy
  • 33 Gwardyjski Pułk Zmechanizowany Artylerii Rakietowej
  • 54 Gwardyjski Pułk Zmechanizowany Artylerii Rakietowej
  • 33 Dywizja Zmechanizowana Artylerii Przeciwlotniczej
  • 115 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 455 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 721 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 12 Brygada Inżynieryjna
  • 27 Brygada Inżynieryjna
  • 19 Pułk Zmechanizowany Łączności

Przypisy

  1. Командный и начальствующий состав Красной Армии в 1940-1941 гг. Структура и кадры центрального аппарата HКО СССР, военных округов и общевойсковых армий. Документы и материалы. Российский государственный военный архив, Moskwa 2005.
  2. David Glantz, Sierpniowa burza: radziecka strategiczna ofensywa w Mandżurii 1945, CGSC (ang.)
  3. Feskow i inni, The Soviet Army during the Period of the Cold War, Tomsk, 2004, str. 40.
  4. Biografia generała armii Afanasija Pawłantiewicza Biełoborodowa – (Афанасий Павлантьевич Белобородов) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiktor Suworow: Lodołamacz, s. 106.