1 Armia (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1 Armia
1-я Армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie czerwiec 1938
Rozformowanie 1959
Dowódcy
Pierwszy Kuźma Podłas
Ostatni Afanasij Biełoborodow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja dalekowschodnia granica ZSRR
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota, kawaleria, artyleria, wojska pancerne
Podległość Front Dalekowschodni
1 Front Dalekowschodni
Skład trzy do dziewięciu dywizji

1 Armia odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru ros. 1-я Краснознаменная армияzwiązek operacyjny Armii Czerwonej podczas II wojny światowej, który służył na dalekowschodniej granicy ZSRR.

Sformowana w czerwcu 1938 roku na Dalekim Wschodzie rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 0107 z 28 czerwca 1938 na bazie Nadmorskiej Grupy Wojsk. Rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 0040 z 4 września 1938 przeformowana w 1 Samodzielną Armię, rozkazem Ludowego Komisariatu Obrony nr 188 z 5 lipca 1940 przemianowana na 1 Armię odznaczoną Orderem Czerwonego Sztandaru[1].

Do zakończenia wojny w 1945 roku 1 Armia odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru osłaniała pewien odcinek długiej dalekowschodniej granicy Związku Radzieckiego. W sierpniu 1945 roku ZSRR wypowiedział wojnę Japonii i radziecki Front Dalekowschodni zaatakował w głąb okupowanej przez Japonię Mandżurii, jako część radzieckiej inwazji na Mandżurię, dowodzonej przez marszałka Związku Radzieckiego Aleksandra Wasilewskiego. Rejon, przez który miała nacierać 1 Armia, był górzysty, pocięty lasami (tajga) i było to dokładnie dopasowane do warunków na jakie można było się natknąć, wspólnie z innymi formacjami, które były wyznaczone do tej operacji. Siły armii na początku ofensywy składały się z 26. i 59. Korpusu Strzeleckiego, sześciu dywizji strzeleckich, trzech brygad pancernych (75., 77. i 257.), trzech pułków dział samobieżnych, sześciu batalionów dział samobieżnych, jednego pułku czołgów ciężkich/dział samobieżnych, pięciu brygad artyleryjskich, 410 czołgów lub dział samobieżnych oraz 1413 dział lub moździerzy[2]. 6. i 112. Rejony Umocnione także wchodziły w skład armii. Natarcie 1 Armii było skierowane na północną część Mandżukuo.

1 Armia została rozwiązana w 1959 roku, gdy stacjonowała w Ussuryjsku jako część Nadmorskiego Okręgu Wojskowego[3]. 1 Armię odznaczoną Orderem Czerwonego Sztandaru nie należy mylić z 1 Armią Rezerwową, która była częścią Frontu Stalingradzkiego w czerwcu 1942 roku, a następnie przemianowana na 64 Armię.

Dowództwo[edytuj]

Dowódcy Armii[edytuj]

Członkowie Rady Wojskowej Armii[edytuj]

Szefowie Sztabu Armii[edytuj]

Skład[edytuj]

22 czerwca 1941

  • 1 Brygada Strzelecka
  • 4 Brygada Strzelecka
  • 5 Brygada Strzelecka
  • 102 Rejon Umocniony
  • 50 Pułk Artylerii Korpuśnej
  • 253 Pułk Artylerii Korpuśnej
  • 165 Pułk Haubic
  • 199 Pułk Ciężkich Haubic
  • 549 Pułk Ciężkich Haubic
  • 115 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
  • 129 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
  • 29 Batalion Inżynieryjny
  • 3 Batalion Pociągów Pancernych

9 sierpnia 1945

  • 6 Rejon Umocniony
  • 112 Rejon Umocniony
  • 75 Brygada Pancerna
  • 77 Brygada Pancerna
  • 257 Brygada Pancerna
  • 48 Pułk Pancerny
  • 60 Zmotoryzowana Brygada Artylerii Przeciwpancernej
  • 335 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 338 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 339 Gwardyjski Pułk Artylerii Samobieżnej
  • 213 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 216 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 217 Brygada Zmechanizowana Artylerii Korpuśnej
  • 52 Brygada Zmechanizowana Moździerzy
  • 33 Gwardyjski Pułk Zmechanizowany Artylerii Rakietowej
  • 54 Gwardyjski Pułk Zmechanizowany Artylerii Rakietowej
  • 33 Dywizja Zmechanizowana Artylerii Przeciwlotniczej
  • 115 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 455 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 721 Dywizjon Zmechanizowany Artylerii Przeciwlotniczej
  • 12 Brygada Inżynieryjna
  • 27 Brygada Inżynieryjna
  • 19 Pułk Zmechanizowany Łączności

Przypisy

  1. Командный и начальствующий состав Красной Армии в 1940-1941 гг. Структура и кадры центрального аппарата HКО СССР, военных округов и общевойсковых армий. Документы и материалы. Российский государственный военный архив, Moskwa 2005.
  2. David Glantz, Sierpniowa burza: radziecka strategiczna ofensywa w Mandżurii 1945, CGSC (ang.)
  3. Feskow i inni, The Soviet Army during the Period of the Cold War, Tomsk, 2004, str. 40.
  4. Biografia generała armii Afanasija Pawłantiewicza Biełoborodowa – (Афанасий Павлантьевич Белобородов) (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  • Wiktor Suworow: Lodołamacz, s. 106.