22 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
22 Korpus Zmechanizowany
22-й механизированный корпус
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie marzec 1941
Dowódcy
Pierwszy generał major Siemion Kondrusiew
Ostatni generał major Witalij Simwołokow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Równe
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane

22 Korpus Zmechanizowanywyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

Formowanie Korpusu rozpoczęto w marcu 1941 roku w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Sztab Korpusu rozlokowany był w Borysowie na Ukrainie.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 1941 22 Korpus Zmechanizowany liczył 24 087 żołnierzy (67% stanu etatowego) oraz miał na stanie:

  • 707 czołgów, w tym:
    • 31 KW-2,
    • 464 T-26,
    • 163 BT,
    • 47 czołgów z miotaczami płomieni (chemiczne,
    • 1 T-37[1],
  • 57 samochodów pancernych BA-10 i BA-20,
  • 1226 samochodów,
  • 114 ciągników,
  • 47 motocykli.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • generał major Siemion Kondrusiew – 11.03.1941 – 24.06.1941 (ciężko ranny),
  • generał major Władimir Tamruczi – 25.06.1941 – 28.07.1941,
  • generał major Witalij Simwołokow – 29.07.1941 – 03.09.1941.

Działania[edytuj | edytuj kod]

W chwili ataku Niemiec na ZSRR korpus znajdował się w składzie wojsk 5 Armii Frontu Południowo-Zachodniego. W czerwcu 1941 roku 22 Korpus Zmechanizowany walczył w okolicach Dubna (Bitwa w rejonie Dubno – Łuck – Brody) z wojskami 1 Grupy Pancernej z Grupy Armii Południe. W trakcie walk w czerwcu – sierpniu 1941 roku korpus uległ całkowitej zagładzie. Straty:

  • 07.07.1941: stan ok. 340 czołgów,
  • 15.07.1941: stan 30 czołgów (2 BT i 28 T-26) oraz 17 samochodów pancernych,
  • 01.08.1941: stan 5 czołgów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]