Front Kaliniński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Kaliniński – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

Sformowany 17 października 1941 podczas walk pod Moskwą w rejonie Kalinina (obecnie Twer) z części sił Frontu Zachodniego.

Dowódcy frontu:

Początkowy skład Frontu: 22, 29 i 30 Armie, oraz Grupa Operacyjna generała N. Watutina. Początkowo toczył walki obronne, następnie uczestniczył w operacji zaczepnej na kierunku Rżewa i Wiaźmy (Operacja rżewsko-wiaziemska (1942))oraz Wielkich Łuków (styczeń - kwiecień 1942). Po długotrwałych i uporczywych walkach pod Wielkimi Łukami wspólnie z Frontem Zachodnim przeprowadził w marcu 1943 operację rżewsko-wiaziemską przeciw niemieckiej 4 Armii i 9 Armii z Grupy Armii „Środek”. W sierpniu - wrześniu 1943 wspólnie z Frontem Zachodnim nacierał na kierunku Smoleńska. Przemianowany 20 października 1943 na 1 Front Bałtycki.

Bibliografia[edytuj]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 145.