Front Doński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Front Doński
Калининский фронт
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1943
Tradycje
Kontynuacja Front Centralny
Dowódcy
Pierwszy gen. por. Konstanty Rokossowski
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Stawka
Skład 21 Armia
24 Armia
57 Armia
62 Armia
64 Armia
65 Armia
66 Armia
16 Armia Lotnicza

Front Doński – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sformowany 28 września 1942 w czasie bitwy stalingradzkiej (częściowo z Frontu Stalingradzkiego. Dowódca gen. por. K. Rokossowski (od 15 stycznia 1943 gen. płk). Rozwinął się na linii: PawłowskWierchni MamonWiereszenkaSerafimowiczKletskaSirotinskaSamofałowkaJerzowka, przeciw 3 Armii rumuńskiej, 4 armii włoskiej oraz części niemieckiej Grupy Armii "B". Do 18 listopada prowadził walki obronne. 19–30 listopada wraz z Frontem Południowo-Zachodnim i Stalingradzkim brał udział w okrążeniu 6. Armii niemieckiej pod Stalingradem (obecnie Wołgograd).

Od 10 stycznia do 2 lutego 1943 prowadził operację likwidacji 6 Armii niemieckiej. Po zakończeniu likwidacji 6 Armii przemianowany na Front Centralny.

Skład Frontu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.145.
  2. Kazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.145.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija, Moskwa 1978,
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 145.