Front Zabajkalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Front Zabajkalski - jeden z frontów radzieckich w II wojnie światowej, utworzony 15 września 1941 w celu ewentualnego odparcia uderzenia na Dalekim Wschodzie. Dowódca Frontu gen. lejtnant (od 7 maja 1943 gen. płk) Michaił Kowalow - do 12 lipca 1945.

Przeformowany w lipcu i sierpniu 1945 roku w związku z przygotowaniem operacji przeciw Japonii. Dowódca marszałek R. Malinowski - od 2 (8?) sierpnia. Skład: 17, 36, 39, 53 Armie, 6 Armia Pancerna Gwardii, 12 Radziecka Armia Lotnicza i radziecko-mongolska grupa konno-zmechanizowana.

Front Zabajkalski rozwinął się na zachodniej granicy Mandżurii pod dowództwem marszałka Rodiona Malinowskiego. Na przełomie sierpnia i września wraz z 1 i 2 Frontem Dalekowschodnim, Flotą Oceanu Spokojnego i Amurską Flotyllą Wojenną przeprowadził operację kwantuńską przeciwko japońskiej Armii Kwantuńskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia II wojny światowej wyd. MON 1975
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 147.