20 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
20 Korpus Zmechanizowany
20-й механизированный корпус
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie marzec 1941
Dowódcy
Pierwszy generał major Andriej Nikitin
Ostatni generał major Nikołaj Wiedieniew
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Borysów
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane

20 Korpus Zmechanizowanywyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

Formowanie[edytuj]

Formowanie Korpusu rozpoczęto w marcu 1941 roku w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Sztab Korpusu rozlokowany był w Borysowie na Białorusi.

Skład[edytuj]

Wyposażenie[edytuj]

22 czerwca 1941 17 Korpus Zmechanizowany liczył 20 389 żołnierzy (57% stanu etatowego) oraz miał na stanie:

  • 93 czołgów, w tym:
    • 80 T-26,
    • 13 BT,
    • 3 czołgi z miotaczami płomieni (chemiczne[1],
  • 11 samochodów pancernych BA-10 i BA-20,
  • 431 samochodów,
  • 25 ciągników,
  • 92 motocykle.

Dowódcy[edytuj]

  • generał major Andriej Nikitin – ? – pierwsza połowa lipca 1941,
  • generał major Nikołaj Wiedieniew – pierwsza połowa lipca 1941 – ?

Działania[edytuj]

W chwili ataku Niemiec na ZSRR korpus znajdował się w składzie wojsk najpierw w składzie 4 Armii Frontu Zachodniego. W pierwszej połowie lipca 1941 roku był w składzie 13 Armii tego samego Frontu Zachodniego. Uczestniczył w walkach na Białorusi (Bitwa białostocko-mińska) z wojskami Grupy Armii „Środek” w trakcie których praktycznie uległ zagładzie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]