20 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
20 Korpus Zmechanizowany
20-й механизированный корпус
Historia
Państwo

 ZSRR

Sformowanie

marzec 1941

Dowódcy
Pierwszy

generał major Andriej Nikitin

Ostatni

generał major Nikołaj Wiedieniew

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja

Borysów

Rodzaj sił zbrojnych

Wojska lądowe

Rodzaj wojsk

wojska zmechanizowane

20 Korpus Zmechanizowany (ros. 20-й механизированный корпус) – wyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

Formowanie Korpusu rozpoczęto w marcu 1941 roku w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Sztab Korpusu rozlokowany był w Borysowie na Białorusi.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 1941 17 Korpus Zmechanizowany liczył 20 389 żołnierzy (57% stanu etatowego) oraz miał na stanie:

  • 93 czołgów, w tym:
    • 80 T-26,
    • 13 BT,
    • 3 czołgi z miotaczami płomieni (chemiczne[1],
  • 11 samochodów pancernych BA-10 i BA-20,
  • 431 samochodów,
  • 25 ciągników,
  • 92 motocykle.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • generał major Andriej Nikitin – ? – pierwsza połowa lipca 1941,
  • generał major Nikołaj Wiedieniew – pierwsza połowa lipca 1941 – ?

Działania[edytuj | edytuj kod]

W chwili ataku Niemiec na ZSRR korpus znajdował się w składzie wojsk najpierw w składzie 4 Armii Frontu Zachodniego. W pierwszej połowie lipca 1941 roku był w składzie 13 Armii tego samego Frontu Zachodniego. Uczestniczył w walkach na Białorusi (Bitwa białostocko-mińska) z wojskami Grupy Armii „Środek” w trakcie których praktycznie uległ zagładzie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]