7 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
7 Korpus Zmechanizowany
7-й механизированный корпус
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 8 lipiec 1940
Nazwa wyróżniająca "Nowoukraiński", "Chingański"
Dowódcy
Pierwszy generał major Wasilij Winogradow
Ostatni generał major/generał porucznik Fiodor Katkow
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane

7 Korpus Zmechanizowanywyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

I formowanie[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze formowanie Korpusu rozpoczęto 8 lipca 1940 roku. Dowództwo Korpusu sformowany na bazie bazie dowództwa 57 Korpusu Strzeleckiego.

Skład:

5 lipca 1941 korpus posiadał na stanie:

Dowódcy 7 Korpusu Zmechanizowanego:

  • generał major Wasilij Winogradow – lipiec 1940 – 17 lipca 1941

Żołnierze korpusu:

  • porucznik Jakow Dżugaszwili – dowódca baterii w 14 pułku artylerii haubic 14 Dywizji Pancernej.

W chwili ataku Niemiec korpus znajdował się w rezerwie Stawki. W lipcu w ramach Frontu Zachodniego na Białorusi (Bitwa białostocko-mińska).

Dowództwo korpusu rozformowano 17 lipca 1941 roku.

II formowanie[edytuj | edytuj kod]

Drugie formowanie 7 Korpusu Zmechanizowanego nastąpiło na podstawie rozkazu NKO nr 1124070 z dnia 10 stycznia 1943 roku.

Skład korpusu[1]:

  • 16 Brygada Zmechanizowana,
    • 240 pułk czołgów,
  • 63 Brygada Zmechanizowana,
    • 84 pułk czołgów,
  • 64 Brygada Zmechanizowana,
    • 177 pułk czołgów,
  • 41 Gwardyjska Brygada Pancerna,
  • 1440 pułk artylerii samobieżnej,
  • 1821 pułk artylerii samobieżnej,
  • 109 pułk artylerii przeciwpancernej,
  • 614 pułk moździerzy,
  • 40 gwardyjski dywizjon moździerzy (BM-13),
  • samodzielny batalion motocyklowy,
  • oddziały korpuśne:
    • 136 samodzielny batalion saperów (od 15.10.1943 r.),
    • 153 batalion remontowy (od 15.10.1943 r.), przeformowana 31.12.1944 r na:
      • 547 polowa baza remontowa czołgów,
      • 548 polowa baza remontowa czołgów,
    • 163 samodzielna kompania chemiczna (od 15.10.1943 r.),
    • 612 samodzielna kompania transportowa (od 15.10.1943 r.),
    • lotniczy oddział łączności (od 15.10.1943 r.),
    • 40 piekarnia polowa od (15.10.1943 r.),
    • 1759 polowa kasa Gosbanku (od 15.10.1943 r.).
    • 2649 poczta polowa (od 15.10.1943 r.).

Dowódcy 7 Korpusu Zmechanizowanego:

  • generał major Iwan Dubowoj – 01.08.1943 – 05.11.1943,
  • generał major/generał porucznik Fiodor Katkow – 06.11.1943 – 03.09.1945.

7 Korpus Zmechanizowany pomiędzy w okresie styczeń 1943 – wrzesień 1945 roku uczestniczył w operacjach:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]