13 Korpus Zmechanizowany (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
13 Korpus Zmechanizowany
13-й механизированный корпус
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1941
Dowódcy
Pierwszy generał major Piotr Achliustin
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Bielsk Podlaski
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane

13 Korpus Zmechanizowanywyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

Formowanie Korpusu rozpoczęto wiosną 1941 roku w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Dowództwo korpusu mieściło się w Bielsku Podlaskim.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

22 czerwca 1941 12 Korpus zmechanizowany liczył 17 809 żołnierzy (49% stanu etatowego) oraz miał na stanie:

  • 295 czołgi, w tym:
    • 15 BT,
    • 265 T-26, w tym 20 szt z miotaczami płomieni (chemiczne),
    • 16 T-37/T-38,
  • 34 samochody pancerne:
    • 29 BA-10,
    • 5 BA-20.CITEREF1941 rok:: Ile czołgów miał Stalin?

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • generał major Piotr Achliustin

Działania[edytuj | edytuj kod]

W chwili ataku Niemiec korpus znajdował się w składzie 10 Armii Frontu zachodniego. Uczestniczył w bitwie białostocko-mińskiej w której został otoczony i praktycznie w całości zniszczony.

13 Korpus został rozformowany w lecie 1941 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]