Przejdź do zawartości

2 Korpus Kawalerii (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
2 Korpus Kawalerii
2-й кавалерийский корпус
Historia
Państwo

 ZSRR

Sformowanie

1922, 1941

Rozformowanie

1941, 1942

Tradycje
Kontynuacja

1 Gwardyjski KKaw.

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja

Humań (1922)[1]
Żytomierz (1936)[2]

Rodzaj sił zbrojnych

Armia Czerwona

Rodzaj wojsk

kawaleria

Podległość

6 Armia, 9 Armia

Nikołaj Skutelnik, kawalerzysta służący w 3 DKaw. 2 Korpusu Kawalerii, odznaczony dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru

2 Korpus Kawalerii imienia Rady Komisarzy Ludowych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej[1] (ros. 2-й кавалерийский корпус) – wyższy związek taktyczny kawalerii Armii Czerwonej.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

2 Korpus Kawalerii sformowany został na mocy rozkazu nr 1349/320 Dowódcy Wojsk Ukrainy i Krymu z 31 października 1922. Rozkazem nr 219 Rewolucyjnej Rady Wojennej ZSRS z 29 kwietnia 1927 nadano mu imię Rady Komisarzy Ludowych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Korpus podlegał dowódcy Ukraińskiego Okręgu Wojskowego, potem Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego i w końcu do Odeskiego Okręgu Wojskowego[3]. Od 17 września 1939, wraz z wojskami III Rzeszy i Słowacji, brał udział w kampanii wrześniowej walcząc w składzie 6 Armii[4].
W przeddzień wybuchu wojny z Niemcami, w czerwcu 1941 jego związki taktyczne i oddziały rozlokowane były w rejonie Lwowa i w północnej Bukowinie[2]. W czasie ataku III Rzeszy na Związek Radziecki dowodzony był przez gen. mjr. Pawła Biełowa i wchodził w skład 9 Armii[5].

Rozkazem z 26 listopada 1941 2 KKaw. którego pełna nazwa brzmiała 2 Korpus Kawalerii im. Rady Komisarzy Ludowych Ukraińskiej SRR został przemianowany na 1 Gwardyjski Korpus Kawalerii[6].

Ponowne sformowanie 2 Korpusu Kawalerii miało miejsce 23 grudnia 1941. W ofensywie na Charków 2 KKaw. poniósł bardzo duże straty, to zadecydowało o jego rozwiązaniu. Nastąpiło ono 15 lipca 1942[6].

21 stycznia 1942 sformowano jeszcze jeden korpus kawalerii o numerze 2, ale aby uniknąć pomyłek już po miesiącu został on przemianowany na 9 Korpus Kawalerii[6].

Dowództwo korpusu

[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy korpusu:

  • Nikołaj Kriworuczko (był 1936)[2]
  • kombrig Fiodor Kostienko (w czasie kampanii wrześniowej)[7],
  • gen. mjr Paweł Biełow (14.03.1941 - 26.11.1941),
  • gen. mjr Matwiej Usenko (23.12.1941 - 09.03.1942),
  • płk Jurij Walc (02.02.1942 - 20.02.1942),
  • płk Grigorij Kowalow (10.03.1942 - 27.05.1942†)
  • płk Siergiej Szmuiło (28.05.1942 - 09.06.1942).

Szefowie sztabu:

Struktura organizacyjna

[edytuj | edytuj kod]

W 1936[9]

Skład we wrześniu 1939[8]:

Skład 22 czerwca 1941[5]:

Skład po kolejnym sformowaniu[6]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Smoliński 2012 ↓, s. 370.
  2. a b c Smoliński 2012 ↓, s. 371.
  3. Smoliński 2012 ↓, s. 370–371.
  4. Zarzycki 2014 ↓, s. 278.
  5. a b Fiszer i Gruszczyński 2009 ↓, s. 48.
  6. a b c d e 2-й кавалерийский корпус (имел три формирования) [online], ru/ussr/kk/kk02.html [dostęp 2024-04-22].
  7. Zarzycki 2014 ↓, s. 313.
  8. a b Zarzycki 2014 ↓, s. 314.
  9. Smoliński 2012 ↓, s. 370–376.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Aleksander Smoliński: Organizacja wielkich jednostek kawalerii Armii Czerwonej oraz ich kadra dowódcza i polityczna w latach 1935–1936. W: Aleksander Smoliński (red.): Do szarży marsz, marsz... Studia z dziejów kawalerii. T. 2. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2012. ISBN 978-83-231-2783-3.
  • Michał Fiszer, Jerzy Gruszczyński: Operacja Barbarossa 1941. Hitlera uderza na ZSRR. Poznań: 2009. ISBN 978-83-261-0286-8.
  • Piotr Zarzycki: Suplement do września 1939. Warszawa: 2014. ISBN 978-83-933204-7-9.