Front Dalekowschodni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Dalekowschodni – jedno z wielkich ugrupowań wojsk Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na dalekowschodnim terytorium ZSRR.

Zasadniczo był kontynuacją istniejącej na tym terenie od 1929 tzw. Samodzielnej Armii Dalekiego Wschodu.

Po pierwszych próbach latem 1938 roku został ostatecznie sformowany rozkazem LKO nr 0029 z 21 czerwca 1940 ze sztabem w Chabarowsku[1].

Początkowo w składzie posiadał 1., 2. i 15. Armię. Stopniowo zwiększał swoją liczebność. Na początku 1941 w jego skład weszła 25 Armia. Do 25 kwietnia 1943 roku dowódcą frontu był gen. armii I. Apanasienko, a następnie po nim gen. płk (od 26 października 1944 gen. armii) Maksim Purkajew. Do 1945 osłaniał granice ZSRR na Dalekim Wschodzie przed ewentualnym uderzeniem wojsk japońskich.

W momencie wybuchu wojny z III Rzeszą front dysponował siłą 21 dywizji i kilku brygad. Między sierpniem a listopadem 1941 8 dywizji zostało przerzuconych na zachód dla wsparcia wojsk walczących z Wehrmachtem.

Jako zwarta formacja, przez większą część II wojny światowej front nie prowadził działań bojowych. Wiosną 1945 w jego skład wchodziły: 1., 2., 15., 25. i 35. Armia oraz 9. i 10. Armia Lotnicza. 13 marca 1945 roku z jego składu wydzielono Nadmorską Grupę Wojsk.

Od 5 sierpnia 1945 prowadził działania jako 2 Front Dalekowschodni ((ros.) 2-й Дальневосточный фронт). W czasie operacji kwantuńskiej uczestniczył w rozbiciu stacjonującej w Mandżurii Armii Kwantuńskiej, jednakże głównym zgrupowaniem atakującym był Front Zabajkalski atakujący z rejonu jeziora Bajkał i z Mongolii. W jego skład wchodziły oddziały przeniesione z Europy po kapitulacji Niemiec. Dowódcą Frontu Zabajkalskiego był marszałek Rodion Malinowski.

10 września 1945 na bazie frontu powstał Dalekowschodni Okręg Wojskowy.

Dowódcy Frontu Dalekowschodniego[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Rady Wojskowej Frontu Dalekowschodniego[edytuj | edytuj kod]

  • komisarz armijny II rangi (od 1940) Nikołaj Biriukow: 22 czerwca 1940 (rozkaz LKO nr 0073) - 24 lutego 1941[1];
  • komisarz korpuśny (od 1940) Aleksiej Żełtow: 24 lutego – 15 sierpnia 1941[1];
  • F. Jakowlew (Ф.П. Яковлев): 15 sierpnia 1941 – 10 września 1945[2].

Szefowie Sztabu Frontu Dalekowschodniego[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d e f g Командный и начальствующий состав Красной Армии в 1940-1941 гг. Структура и кадры центрального аппарата H КО СССР, военных округов и общевойсковых армий. Документы и материалы. Moskwa: Rosyjskie Państwowe Archiwum Wojskowe, 2005. ISBN 5-94381-137-0.
  2. a b c Konstantin Zalesski: Великая Отечественная война. Большая биографическая энциклопедия. Moskwa: AST, 2013. ISBN 978-5-17-078426-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • А.Г.Ленский,СУХОПУТНЫЕ СИЛЫ РККА в предвоенные годы.СПРАВОЧНИК, Санкт-Петербург 2000
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978,
  • Mała encyklopedia Wojskowa MON 1967'
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 145.