8 Batalion Strzelców Brabanckich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
8 Batalion Strzelców Brabanckich
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1947
Tradycje
Święto 31 października
Nadanie sztandaru 1945
Kontynuacja 89 Pułk Zmechanizowany
1 batalion czołgów 34 BKPanc
Dowódcy
Pierwszy ppłk Kazimierz Kardaszewicz
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 3 Brygady Strzelców
Sztandar batalionu
Walki batalionu
Szlak bojowy batalionu w składzie 1 DPanc
Bitwa falaise 1944.png

8 Batalion Strzelców Brabanckichpododdział piechoty 3 Brygady Strzelców Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Batalion powstał w Szkocji 16 czerwca 1942 jako 1 Batalion Strzelców[1], w ramach Grupy Wojsk Wsparcia 1 Dywizji Pancernej, a 1 listopada 1943 wszedł do 3 Brygady Strzelców jako 8 Batalion Strzelców.

Swoje święto obchodzi 31 października, w rocznicę najbardziej krwawej i najsławniejszej bitwy batalionu o kanał Mark w 1944.

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • pluton dowodzenia
  • 3 kompanie strzelców
  • kompania wsparcia

Razem: 821 żołnierzy

Obsada personalna[edytuj]

Dowódcy batalionu:

  • ppłk Kazimierz Kardaszewicz (16 VI 1942 – 1 XII 1943)
  • ppłk Aleksander Nowaczyński (1 XII 1943 – 10 VI 1947)

I zastępcy dowódcy batalionu:

  • mjr Mieczysław Borkowski (do 19 XI 1943)
  • kpt. Kazimierz Gryziecki (od 19 XI 1943)

Symbole batalionu[edytuj]

Sztandar
Sztandar ufundowany został przez miasto Breda i wręczony batalionowi 29 listopada 1945 Strona lewa: Na tarczach: herby Normandii, Flandrii, Brabantu, miasta Bredy i Akcji Katolickiej. Na czerwonym tle – nazwy miejscowości związanych z historią batalionu. Na wstędze wyhaftowana dewiza w języku holenderskim: "Den Vaderland Getrouve" (Wierny Ojczyźnie).

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[2].

Odznaka pamiątkowa
Odznaka[3] wykonana w metalu, srebrzona i oksydowana; wym. Posiada kształt krzyża, z centralnie umieszczonym orłem polskim na czerwonym tle. Orzeł otoczony wieńcem z liści ostu. Na trzech ramionach krzyża cyfra 8. Odznaka emaliowana, krzyż — granatowy, orzeł, cyfry, wieniec i obramowanie krzyża - białe[1].

Odznaka specjalna:
Herb miasta Breda noszony na prawym rękawie[4]. Na czerwonym polu tarczy trzy haftowane srebrną nicią krzyżyki św. Andrzeja. Odznaka zatwierdzona rozkazem Szefa Sztabu Głównego L. dz. 984/Og/46 z 13 czerwca 1946 r. Wymiary: 50x40 mm w kształcie tarczy sukiennej. Istnieje kilka wersji odznaki[1].

Odznaka honorowa:
Na lewym ramieniu sznur czarny. Oficerowie nosili plecione, szeregowcy gładkie[5].

Oznaka wyróżniająca
Czerwony szalik (zatwierdzony w 1944)[6]

Proporczyk:
Proporczyk kroju kawaleryjskiego seledynowo - granatowy[1].

Znak na pojazdach: Znakpoj8bsb.png

Tradycje[edytuj]

22 kwietnia 1992 na podstawie decyzji Nr 12/MON ministra obrony narodowej 89 Pułk Zmechanizowany przyjął dziedzictwo tradycji 8 Batalionu Strzelców Brabanckich i 9 Batalionu Strzelców Flandryjskich.

Z dniem 30 maja 2008 1 batalion czołgów 34 Brygady Kawalerii Pancernej im. Hetmana Wielkiego Koronnego Jana Zamoyskiego przejął dziedzictwo tradycji 8 Batalionu Strzelców Brabanckich i nazwę wyróżniającą "Brabancki"[7].

Przypisy

  1. a b c d Józef Dembiniok: Oznaki i odznaki Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Cz.1. s. 33.
  2. Murgrabia 1990 ↓, s. 122.
  3. Odznaka pamiątkowa zatwierdzona Dz. Rozk. Szefa Sztabu Głównego Nr 1 z 1 listopada 1946 poz. 4, L. dz. 27/0rg/46.
  4. Murgrabia 1990 ↓, s. 101.
  5. Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. s. 216.
  6. Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. s. 218.
  7. Decyzja Nr 173/MON Ministra Obrony Narodowej w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji i przyjęcia nazwy wyróżniającej przez 1 batalion czołgów 34 Brygady Kawalerii Pancernej im. Hetmana Wielkiego Koronnego Jana Zamoyskiego w Żaganiu w: Dziennik Urzędowy MON Nr 8 z 15 maja 2008 r., poz. 93 i 94. Decyzja weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Bibliografia[edytuj]

  • Józef Dembiniok: Oznaki i odznaki Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Cz.1, Wojsko Polskie we Francji i Korpus Polski w Wielkiej Brytanii. Katowice: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 830300719X.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8.
  • Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
  • Bohdan Królikowski: Kres ułańskiej epopei : szkice do dziejów kawalerii rozpoznawczej i pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1947. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, 2007. ISBN 83-7306-332-3.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.