BLG-67

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most towarzyszący BLG-67M2
BLG-67 – rozkładanie przęsła. Rok 2009

BLG-67czołg mostowy skonstruowany i produkowany wspólnie przez przemysły PRL i NRD, odpowiednik sowieckiego MT-55.

Charakterystyka pojazdu[edytuj | edytuj kod]

Pojazd wykorzystywał podwozie czołgu T-55. Na zmodyfikowanym podwoziu czołgu umieszczono składane nożycowo przęsło umożliwiające pokonywanie przeszkód o szerokości do 19 m, oraz skarp o wysokości do 3,5 m. Po moście mogą przemieszczać się pojazdy gąsienicowe o masie do 50 ton oraz pojazdy kołowe o obciążeniu jednej osi do 15 ton. Przy pełnym obciążeniu przęsło ma żywotność 1000 przejazdów, przy obciążeniu do 35 ton żywotność wzrasta do 3000 przejazdów. Załogę pojazdu tworzyło 2 żołnierzy, którzy mogli ułożyć przęsło na przeszkodzie w 3 minuty. Czas zwijania mostu 5 minut.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Wersje rozwojowe[edytuj | edytuj kod]

  • BLG-67P – na podwoziu czołgu T-55A polskiej produkcji
  • BLG-67M – most z mechanizmem wypychania przęsła i możliwością łączenia 2-3 przęseł
  • BLG-67M2 – most z poszerzonym przęsłem i zmodernizowanym układem hydraulicznym
  • BLG-67MP – mosty odmiany P i M z poszerzonym przęsłem dostosowanym do przejazdu czołgów T-72

W muzeach[edytuj | edytuj kod]

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Podwozie

  • masa: 34,3 t
  • napęd: silnik wysokoprężny W-55 o mocy 580 KM
  • prędkość: 50 km/h
  • pojemność zbiorników paliwa: 500 l (zbiorniki wewnętrzne) + 475 l (zbiorniki zewnętrzne)
  • zasięg: 280–450 km
  • maksymalny kąt wzniesienia: 30 stopni
  • maksymalne pochylenie boczne: 17 stopni
  • maksymalna szerokość pokonywanego rowu: 2,7 m
  • maksymalna głębokość brodu: 1,4 m

Przęsło

  • masa: 6 t
  • nośność: 50 t
  • długość: 10,4/20 m (złożone/rozłożone)
  • szerokość: 3,25–3,27 m
  • wysokość: 1,55/0,83 m (złożone/rozłożone)
  • wymiary koleiny: 1,14 m (szerokość), 0,90 m (odstęp)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Annual Exchange of Military Information (AEMI) 2017.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kajetanowicz Jerzy, Wozy bojowe i pojazdy wsparcia produkowane w Polsce w okresie powojennym, Wyd. WSO im. T. Kościuszki, Wrocław 1998
  • Kajetanowicz Jerzy, Prace rozwojowe nad sprzętem pancernym w Polsce – przegląd lat 1955–1990, Poligon 2010, nr 5