Bergepanzer 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bergepanzer 2
Bergepanzer 2
Bergepanzer 2
Dane podstawowe
Państwo  RFN
Producent MaK Maschinenbau
Typ pojazdu wóz zabezpieczenia technicznego
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 żołnierzy[1]
Historia
Prototypy 1964-1965
Produkcja 1965-?
Dane techniczne
Silnik 1 silnik wysokoprężny widlasty, 10-cylindrowy MTU MB 838 Ca-M 500 o mocy 830 KM (611 kW) przy obrotach 2200 obr./min.[2]
Długość 7,57 m[1]
Szerokość 3,25 m[1]
Wysokość 2,70 m[1]
Prześwit 440 mm
Masa 39,2 t (własna)

39,8 t (bojowa)

Nacisk jedn. 0,83 kp/cm²
Osiągi
Prędkość 62 km/h (po drodze)
Zasięg ok. 850 km (po drodze)

500 km (w terenie)

Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 2,25 m (bez przygotowania)

4,00 m (po dnie)

Rowy (szer.) 2,5 m
Ściany (wys.) 1,15 m
Kąt podjazdu 60°
Przechył boczny 30°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe MG3 kal. 7,62 mm
Wyposażenie
system ochrony NBC, wyrzutnie granatów dymnych, dźwig, lemiesz, wyciagrka

Bergepanzer 2 – niemiecki wóz zabezpieczenia technicznego konstrukcyjnie oparty na czołgu Leopard 1.

Historia[edytuj]

13 października 1961 roku Ministerstwo Obrony RFN przedstawiło wymagania na nowy pojazd zabezpieczenia technicznego. W 1963 roku projekt takiego wozu zaczęła opracowywać firma Porsche. W wyniku tych prac powstały dwa prototypy zbudowane przez firmę Jung-Jungenthal, które zaprezentowano w roku 1964. Dalsze prace nad nowym wozem zabezpieczenia technicznego prowadzono już w zakładach MaK Maschinenbau, gdzie opracowano kolejne prototypy. Testy nowego wozu przeprowadzono w roku 1965 i w tym samym roku rozpoczęto produkcję seryjną. Pierwszy seryjny Bergepanzer 2 przekazano Bundeswehrze 9 września 1966 roku[3].

W 1978 roku zmodernizowano część wozów. Przebudowano kadłub w tylnej części, z prawej strony dodano podporę hydrauliczną dzięki czemu zwiększyła się nośność dźwigu. Ponadto ulepszono system obrony NBC. Tak zmodernizowane wozy oznaczono Bergepanzer 2 A2[3][2].

Konstrukcja[edytuj]

Bergepanzer 2 oparty jest na czołgu Leopard 1. Na bazie kadłuba Leoparda umieszczono opancerzoną kabinę załogi, w której znajduje się miejsce dla czterech żołnierzy – kierowcy, dowódcy oraz dwóch mechaników. Bergepanzer jest zunifikowany z czołgiem Leopard w 75%[3][2].

Uzbrojeniem pojazdu są dwa karabiny maszynowe MG3 kal. 7,62 mm (wcześniej MG1) oraz wyrzutnie granatów dymnych. Jeden karabin umieszczony jest w jarzmie z przodu, drugi zaś służy do strzelania przeciwlotniczego. Wyposażenie specjalistyczne stanowi hydrauliczny dźwig, wyciągarka oraz lemiesz umieszczony z przodu. Dźwig umieszczony jest po prawej stronie, ma on możliwość obrotu w zakresie 270° i podnoszenia do 72°. Natomiast wyciągarka posiada siłę wyciągu 35 000 N i długości liny 90 m[3]. Ponadto pojazd przystosowany jest do przewozu kompletnej jednostki napędowej umieszczonej na specjalnym uchwycie na klapie silnika[2].

Bergepanzer 2 napędzany jest silnikiem pochodzącym z Leoparda (MTU MB 838 Ca M500 o mocy 830 KM). Pojazd osiąga prędkość maksymalną po drodze wynoszącą 62 km/h oraz zasięg ok. 850 km. W terenie zasięg spada do 500 km[2].

Warianty[edytuj]

  • Bergepanzer 2 – wariant podstawowy wprowadzony w roku 1966[3].
  • Bergepanzer 2 A2 – wariant zmodernizowany w roku 1978 o zwiększonej nośności dźwigu[2].
  • Pionierpanzer 1 – wóz saperski. Oficjalnie oznaczany jako Bergepanzer 2 A1[2].
  • Pionierpanzer 2 Dachs – wóz saperski powstały w latach 80. XX wieku z przebudowania wozów Pionierpanzer 1 i Bergepanzer 2[2].
  • Bergepanzer 2000 – belgijska zmodernizowana wersja Bergepanzer 2 A1[4].
  • Bergepanzer Wisent – wóz zabezpieczenia technicznego opracowany przez firmę Flensburger Fahrzeugbaugesellschaft GmbH (FFG) dla duńskiej armii. Powstał w oparciu o Bergepanzer 2[5][6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Bergepanzer 2
  2. a b c d e f g h Michael Jercher, Waldemar Trojca: Leopard 1. Cz. 9. Hannover-Speyer, Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1993, s. 27-28. ISBN 83-86209-35-6. (pol.)
  3. a b c d e Dariusz Użycki, Tomasz Begier. Czołg Leopard 1. (III). „Nowa Technika Wojskowa”. 10/1997, s. 13-18, 1997. Andrzej Kiński – redaktor naczelny. Warszawa: Magnum-X Sp. z o.o.. ISSN 1230-1655 (pol.). 
  4. BERGEPANZER 2000
  5. Bergepanzer Wisent
  6. Leopard 1 Wisent ARV