WPT Mors

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wóz pogotowia technicznego WPT-MORS
Wóz pogotowia technicznego WPT-MORS
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola S.A.
Typ pojazdu wóz zabezpieczenia technicznego
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Dane techniczne
Silnik 8 cylindrowy silnik wysokoprężny JAMZ 238W
o mocy 176,5 kW (240 KM) przy 2100 obr./min.
Długość 7378 mm
Szerokość 3030 mm
Wysokość 2305 mm
Prześwit 400 mm
Masa 12 700 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
w wodzie: 6-8 km/h
Zasięg 650 km (450 km – w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Ściany (wys.) 0,6 m
Kąt podjazdu 35°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
12,7 mm wkm NSW
Użytkownicy
Polska

Wóz pogotowia technicznego WPT-MORS - polski wóz pogotowia technicznego powstały na bazie radzieckiego transportera opancerzonego MTLB. Przeznaczony do ewakuacji z pola walki innych pojazdów wojskowych o masie całkowitej do 14 ton (między innymi BWP-1).

Mors dzięki swojemu wyposażeniu umożliwia również wykonywanie nieskomplikowanych prac naprawczo - remontowych na miejscu bez potrzeby odholowywania do jednostek remontowych. Pojazd może również pełnić funkcję wozu ewakuacji medycznej.

Konstrukcja[edytuj]

Konstrukcja pojazdu oparta jest na pływającym transporterze opancerzonym MTLB. Kadłub pojazdu spawany jest z blachy stalowej o grubości od 7 do 14 mm. Układ jezdny składa się z 6 par pojedynczych kół nośnych z bandażami gumowymi, mocowanych na wałkach skrętnych oraz 2 kół napędowych (z przodu) i 2 napinających (z tyłu). Załogę pojazdu tworzą trzy osoby: dowódca, który zajmuje miejsce z przodu pojazdu po prawej stronie, kierowca, po lewej stronie dowódcy i mechanik. Nad miejscem dowódcy umieszczona jest wieża z 12,7 mm karabinem maszynowym NSW z zapasem amunicji 500 sztuk. W skład wyposażenia specjalistycznego pojazdu wchodzi:

  • urządzenie holujące z dwustronnym mechanizmem amortyzującym
  • wciągarka główna o sile 60 kN
  • żuraw hydrauliczny o udźwigu 15 kNm
  • komplet narzędzi remontowych i urządzenia do spawania elektrycznego i gazowego
  • lemiesz okopowy

Bibliografia[edytuj]