WPT Mors

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wóz pogotowia technicznego WPT MORS
Ilustracja
Mors II
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu wóz zabezpieczenia technicznego
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Historia
Produkcja 1983-1991
Dane techniczne
Silnik 8 cylindrowy silnik wysokoprężny JAMZ 238W
o mocy 176,5 kW (240 KM) przy 2100 obr./min.
Długość 7378 mm
Szerokość 3030 mm
Wysokość 2305 mm
Prześwit 400 mm
Masa 12 700 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
w wodzie: 6-8 km/h
Zasięg 650 km (450 km – w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Ściany (wys.) 0,6 m
Kąt podjazdu 35°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
7,62 mm km PKT (Mors)
lub 12,7 mm wkm NSW (Mors II)
Użytkownicy
 Polska

WPT Morspolski wojskowy wóz pogotowia technicznego powstały na bazie radzieckiego transportera opancerzonego MTLB, produkowany w dwóch wersjach rozwojowych od lat 80. XX wieku. Przeznaczony do ewakuacji z pola walki innych pojazdów wojskowych o masie całkowitej do 14 ton (między innymi BWP-1).

Mors dzięki swojemu wyposażeniu umożliwia również wykonywanie nieskomplikowanych prac naprawczo-remontowych na miejscu bez potrzeby odholowywania do jednostek remontowych. Pojazd może również pełnić funkcję wozu ewakuacji medycznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wóz pogotowia technicznego został opracowany w Polsce na bazie produkowanego na licencji przez Hutę Stalowa Wola, lecz nie używanego przez Wojsko Polskie transportera opancerzonego MTLB. Prace nad wozem pogotowia technicznego były prowadzone od 1978 roku w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Maszyn Ziemnych i Transportowych (OBRMZiT) przy HSW[1]. Pojazd miał wyciągarkę o udźwigu 18 ton i lemiesz, a uzbrojenie stanowił karabin maszynowy PKT kalibru 7,62 mm w wieżyczce[1]. Pojazd pływał w wodzie, podobnie jak standardowy MTLB, przy pomocy przewijania gąsienic. Na początku lat 80. powstał prototyp, a w 1982 roku zdecydowano przyjąć go na uzbrojenie jako WPT Mors[1]. Od 1983 roku wyprodukowano 45 sztuk dla Wojska Polskiego[1].

OBRMZiT następnie opracował ulepszony wóz pogotowia technicznego na bazie podwozia SPG-2 (szybkobieżne podwozie gąsienicowe) o polepszonej pływalności w stosunku do MTLB, posiadającego przebudowany kadłub i dwie śruby do napędzania w wodzie[2]. Pojazd otrzymał także bogatsze wyposażenie, w tym składany dźwig o udźwigu 1,5 tony, oraz wzmocnione uzbrojenie w postaci wielkokalibrowego karabinu maszynowego NSW kalibru 12,7 mm[1]. Przyjęto go na uzbrojenie Wojska Polskiego pod nazwą Mors II i produkowano w latach 1986-1991[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja pojazdu oparta jest na pływającym transporterze opancerzonym MTLB. Kadłub pojazdu spawany jest z blachy stalowej o grubości od 7 do 14 mm. Układ jezdny składa się z 6 par pojedynczych kół nośnych z bandażami gumowymi, mocowanych na wałkach skrętnych oraz 2 kół napędowych (z przodu) i 2 napinających (z tyłu). Załogę pojazdu tworzą trzy osoby: dowódca, który zajmuje miejsce z przodu pojazdu po prawej stronie, kierowca, po lewej stronie dowódcy i mechanik. Nad miejscem dowódcy umieszczona jest wieża z 12,7 mm karabinem maszynowym NSW z zapasem amunicji 500 sztuk. W skład wyposażenia specjalistycznego pojazdu wchodzi:

  • urządzenie holujące z dwustronnym mechanizmem amortyzującym
  • wciągarka główna o sile 60 kN
  • żuraw hydrauliczny o udźwigu 15 kNm
  • komplet narzędzi remontowych i urządzenia do spawania elektrycznego i gazowego
  • lemiesz okopowy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Kajetanowicz 2010 ↓, s. 18-19.
  2. Kajetanowicz 2010 ↓, s. 15.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]