AHS Kryl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
AHS Kryl
Ilustracja
Prototyp Kryl na MSPO w 2017
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu samobieżna armatohaubica
Trakcja kołowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 2014
Egzemplarze 1 (prototyp)
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny, rzędowy MTU 6R106TD21, z turbodoładowaniem, o mocy 240 kW (326 KM)
Pancerz poziom I według STANAG 4669[1]
Długość 10300 mm
Szerokość 2550 mm
Wysokość 3440 mm
Masa 23000 kg
Osiągi
Prędkość 85 km/h
Zasięg 500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,7 m (bez przygotowania podwozia)
1,2 m (po przygotowaniu)
Rowy (szer.) 0,6 m
Kąt podjazdu 20°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armatohaubica kal. 155 mm dł. 52 kal.

Kryl – polska prototypowa lekka, samobieżna armatohaubica kalibru 155 mm na podwoziu kołowym. Opracowywana, wraz z systemem dowodzenia i kierowania ogniem, przez Hutę Stalowa Wola na podstawie doświadczeń oraz z wykorzystaniem elementów systemu Krab.

Historia[edytuj | edytuj kod]

HSW rozpoczęła pracę nad Krylem w 2011 roku. Początkowo zadanie obejmowało opracowanie dokumentacji technicznej oraz wykonanie partii próbnej armatohaubic. Jako nośnik uzbrojenia wybrano nowe podwozie marki Jelcz[2]. Jako że HSW nie posiada doświadczenia w budowie takiego uzbrojenia oraz nie ma możliwości produkcji luf, podjęto decyzję o współpracy z zewnętrznym dostawcą. Rozważano opcję współpracy pomiędzy francuskim Nexterem oraz izraelskim Elbitem. W wyniku rozmów podjęta została decyzja o wyborze tego ostatniego[3].

W międzyczasie, w drugiej połowie 2013, konsorcjum w składzie HSW, WB Electronics, Wojskowa Akademia Techniczna oraz Wojskowe Zakłady Łączności Nr 2 otrzymało dofinansowanie z NCBiR na rozwój projektu Zautomatyzowany system dowodzenia i kierowania ogniem dywizjonowego modułu ogniowego 155-mm lekkich armatohaubic kryptonim Kryl[2]. Projekt ten powinien zostać zakończony w roku 2017.

Prototyp systemu z działem ATMOS-2000 na podwoziu Jelcz P.663D.32 został opracowany do czerwca 2014[4]. 17 lipca 2014 roku Jelcz oficjalnie zaprezentował nowe podwozie będące nośnikiem dla systemu artyleryjskiego Kryl[5]. W marcu 2017 roku prowadzono próby strzelania z maksymalnym ładunkiem miotającym (na Słowacji)[4]. W 2019 r. planowane jest zakończenie fazy rozwojowej, a możliwy początek produkcji seryjnej w razie zamówień to 2021 rok[4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kryl jest działem samobieżnym kalibru 155 mm z lufą długości 52 kalibrów i donośności rzędu 40 km. Armata wraz z niezbędnym osprzętem oraz zapasem amunicji umieszczona jest na podwoziu samochodu ciężarowego wysokiej mobilności Jelcz. Konstrukcja pojazdu zgodnie z wymaganiami MON musi umożliwiać transport na pokładzie samolotów C-130 Hercules[2].

Ze względu na sposób montażu działa w tylnej części pojazdu, mając na uwadze prawidłowe rozmieszczenie masy zespołu, Jelcz zdecydował się na budowę nowego typu trójosiowego podwozia, oznaczonego jako 663.32[6]. Jest to pojazd z przedziałem silnikowym znajdującym się przed kabiną załogi jako przeciwwaga dla części ładunkowej[7]. Nośnik posiada nową, opancerzoną kabinę o podwyższonej odporności na wybuchy min, która mieści całą załogę działa[5].

Pojazd napędzany jest silnikiem marki MTU 6R106TD21[1], takim samym jak model 442.32. Jest to 6-cylindrowa jednostka wysokoprężna o pojemności 7,2l, mocy maksymalnej 240 kW przy 2200 obr./min. Maksymalny moment obrotowy wynosi 1300 Nm i osiągany jest w zakresie 1200 – 1600 obr./min. Silnik sprzężony jest z 9-biegową przekładnią mechaniczną[1].

Dostawcą luf oraz części osprzętu jest izraelski Elbit. HSW zadeklarowała, że w seryjnych egzemplarzach, stopniowo będą wprowadzone elementy produkowane w kraju[3].

Wraz z pracami nad prototypem armatohaubicy Kryl równolegle prowadzone są prace nad systemem dowodzenia oraz systemem kierowania ogniem modułu dywizjonowego dział 155 mm. Docelowe rozwiązanie będzie umożliwiało również dowodzenie w jednostkach artylerii rakietowej WR-40 Langusta oraz wyrzutni dalekiego zasięgu systemu Homar[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Premiera Kryla. „Raport WTO: MSPO 2014”, s. 26-28, 2014-09-01. Agencja Lotnicza Altair sp. z o.o. (pol.). 
  2. a b c d Początek prac nad systemem dowodzenia i kierowania ogniem dla Kryla (pol.). Dziennik Zbrojny, 2014-01-17. [dostęp 2014-05-29].
  3. a b Krzysztof Wilewski: Huta zbuduje kołowego Kraba (pol.). Polska Zbrojna, 13.04.2013. [dostęp 2014-05-29].
  4. a b c Tomasz Kwasek, Huta Stalowa Wola - rok nowych wyzwań, „Nowa Technika Wojskowa” nr 5/2018, s. 37-38.
  5. a b Potrójna premiera w Jelczu (pol.). Altair Agencja Lotnicza Sp. z o.o., 2014-07-18. [dostęp 2014-07-21].
  6. MC: MSPO14: Premiera artyleryjskiego Kryla (pol.). Dziennik Zbrojny, 2014-09-02. [dostęp 2014-10-22].
  7. JG: Nowości od Jelcza w 2014 r. (pol.). defence24.pl, 2013-12-21. [dostęp 2014-05-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]