Milicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Milicz
Herb Flaga
Herb Milicza Flaga Milicza
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat milicki
Gmina Milicz
gmina miejsko-wiejska
Założono XII wiek
Prawa miejskie 1245
Powierzchnia 13,50 km²
Ludność (2008)
• liczba
• gęstość

11 889
880 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 71
Kod pocztowy 56-300
Tablice rejestracyjne DMI
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Milicz"
Milicz
51°32′N 17°17′E / 51.533, 17.283Na mapach: 51°32′N 17°17′E / 51.533, 17.283
TERC
(TERYT)
5020313034
Urząd miejski
ul. Trzebnicka 2
56-300 Milicz
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Milicz w Wikisłowniku
Strona internetowa
Kościół Łaski

Milicz (łac. Milicium, niem. Militsch) – miasto w północnej części województwa dolnośląskiego, leżące w powiecie milickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Milicz, nad Baryczą.

Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na pograniczu z Wielkopolską. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wrocławskiego.

Według danych z 30 czerwca 2008 miasto ma 11 889 mieszkańców[1]. Siedziba urzędu miejskiego i starostwa powiatowego.

Miasto leży przy drodze krajowej nr 15, przy linii kolejowej Wrocław-Jarocin, ok. 55 km od Wrocławia, 125 km od Poznania i ok. 45 km od Ostrowa Wielkopolskiego.

W okolicach Milicza znajdują się największe w Europie stawy hodowlane. Co roku władze miejskie organizują tu imprezę zwaną Świętem Karpia Milickiego oraz Dni Ziemi Milickiej. W mieście ma również siedzibę słynna szkoła leśna.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rybackie Milicz.[2]

Spis treści

[edytuj] Rys historyczny

Milicz wzmiankowany po raz pierwszy w dokumencie z 1136 roku, wymieniony jako jedna z posiadłości arcybiskupstwa gnieźnieńskiego - zamek "Milich" w przywileju papieża Hadriana IV z 1154 r. Natomiast dokument z 1249 roku wymienia Milicz po łacinie jako Milicium[3].

Od czasów Bolesława Krzywoustego Milicz należał do ziemi śląskiej i był siedzibą kasztelanii. W latach 1164 -1358 należał do Księstwa wrocławskiego, wymieniony jako jedno z miast przypadłych księciu Bolesławowi Wysokiemu. Po Henryku Pobożnym miasto odziedziczył jego syn Henryk III. Później stanowił własność Henryka IV Probusa, a potem Henryka Grubego. W wyniku wojny z księciem głogowskim Milicz wchodzi we władanie Henryka Głogowczyka w roku 1290 roku. Po śmierci Henryka Wiernego w 1309 miasto wraz z Oleśnicą dziedziczą książęta oleśniccy - Bolko i Konrad od których Milicz zakupiło biskupstwo wrocławskie. Od 1494 siedziba wolnego państwa stanowego należącego do Kurzbachów, a od 1590 do Maltzanów. Zachowany średniowieczny układ miasta zbliżony do owalu, z rynkiem i ulicami zbiegającymi się przy dawnych bramach miejskich.

22 stycznia 1945 r. zdobyty przez Armię Czerwoną został wraz z tzw. Ziemiami Odzyskanymi przyznany Polsce w ramach ładu pojałtańskiego przez zwycięskie mocarstwa II wojny światowej jako rekompensata za utracone przez Polskę Kresy Wschodnie.

[edytuj] Nazwa, herb, flaga

Nazwa Milicz pochodzi od imienia Milik, którego można uznać za legendarnego założyciela miasta. Została stworzona poprzez dodanie martwego już dziś przyrostka j, a więc brzmiała Milikj - podobnie jak Wrocławj czy Poznanj powstałe od Wroclawa i Poznana. Przyrostek ten z czasem powodował zmiękczenie poprzedzającej go spółgłoski, stąd dzisiejsza wymowa Wrocławia czy Poznań. Pierwotnie zatem nazwa Milicz musiała być wymawiana przez miękkie cz, które jednak w dalszych dziejach języka polskiego stwardniało.

Herb Milicza przedstawiający świętego Jerzego na koniu zabijającego smoka istnieje co najmniej od XV w., gdyż taki wizerunek widnieje na najstarszej zachowanej pieczęci miejskiej.

[edytuj] Komunikacja

Przez miasto przebiegają drogi: krajowa i wojewódzkie:

oraz linia kolejowa ze stacją Milicz łącząca Milicz z miastami: Wrocław, Oleśnica, Krotoszyn, Jarocin, Poznań.

Komunikacje autobusowa w Miliczu i okolicach zapewnia lokalny oddział przedsiębiorstwa PKS Wolow sp. z o.o. Utrzymywane są regularne linie do Wrocławia, Wołowa, Trzebnicy, Oleśnicy, Poznania, Ostrowa Wielkopolskiego, Żmigrodu, Sulmierzyc, Krotoszyna, Jutrosina i in. Można tu też spotkać autobusy przedsiębiorstw PKS Konin, PKS Polbus Wrocław, PKS Leszno, PKS Ostrów Wielkopolski, PKS Bydgoszcz oraz PKS-Tour Jelenia Góra.

[edytuj] Turystyka i rekreacja

Trasy rowerowe przebiegają także przez kompleksy stawów hodowlanych (największych w Europie), malownicze tereny Parku Krajobrazowego "Dolina Baryczy" i na obrzeżach chronionego Rezerwatu "Stawy Milickie". W Miliczu jest też otwarta dla publiczności stadnina koników polskich za lasem od Szpitala, usiłująca rozmnożyć tę rzadką rasę.

[edytuj] Zabytki

Budynek banku PKO BP; dawna apteka
Rynek
Czarna Brama
  • Grodzisko Chmielnik, ślady osadnictwa z ok. 7000 lat p.n.e.
  • Pałac klasycystyczny - z końca wieku XVIII, obecnie Zespół Szkół Leśnych (od 1963 r.)
  • Park pałacowy - pierwszy na Śląsku park w stylu angielskim Powstał około 1800 r., powierzchnia ok. 80 ha
  • Ruiny zamku książąt oleśnickich z XIV wieku
  • Ruiny Czarnej Bramy w pałacu parkowym
  • Grobowiec hrabiego Maltzana
  • Brama wjazdowa (dworska) z około 1815 roku
  • Jeden z sześciu Kościół Łaski z XVIII wieku, obecnie kościół rzymskokatolicki pw. św. Andrzeja Boboli w Miliczu
  • Kościół neorenesansowy św. Michała Archanioła z XIX wieku (z chrzcielnicą z 1561 roku)
  • Kościół z XIX wieku - ośrodek kultu św. Anny, od 2001 roku istnieje tutaj trzecia, najmłodsza parafia

[edytuj] Współpraca międzynarodowa

Miasta partnerskie:

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118.  (pol.)
  2. M.P. z 1973 r. Nr 42, poz. 255
  3. Władysław Jan Grabski "300 miast wróciło do Polski" Instytut wydawniczy PAX Wrocław 1960

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach