Droga ekspresowa S3 (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy drogi ekspresowej w Polsce. Zobacz też: inne znaczenia tego skrótu.
S3
Proj. długość 478,2 km
Zbudowano 273,2[1] km oraz
~69,7[2] km (jedna jezdnia)
W budowie 11,66 km
Województwa zachodniopomorskie,
lubuskie,
dolnośląskie
Mapa
Mapa S3
Zdjęcie
Początek obwodnicy Goleniowa od strony Świnoujścia. Za białym samochodem widoczny znak początku drogi ekspresowej.
Początek obwodnicy Goleniowa od strony Świnoujścia. Za białym samochodem widoczny znak początku drogi ekspresowej.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Droga ekspresowa S3droga ekspresowa w zachodniej części Polski o planowanej długości 478,2 km, wytyczona południkowo ze Świnoujścia do Lubawki[7]. Na całym odcinku posiada kategorię drogi krajowej i jest zarządzana przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA). Jednocześnie stanowi fragment międzynarodowej trasy E65, leżącej w transeuropejskim korytarzu transportowym. Docelowo na całej swej długości będzie posiadała klasę techniczną S. Poza krótkimi odcinkami zaplanowana została, jako droga o przekroju dwujezdniowym, czteropasowym. Po wybudowaniu przebiegnie przez teren trzech województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego i dolnośląskiego. Najdłuższy odcinek leży na terenie województwa lubuskiego (odległość od granicy z zachodniopomorskim do granicy z dolnośląskim po trasie S3 wynosi 184 km)[8].

Dla pojazdów samochodowych oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) do 3,5 tony przejazd S3 jest bezpłatny. Pojazdy o dmc powyżej 3,5 tony, a także autobusy niezależnie od dmc podlegają na niej elektronicznemu systemowi poboru opłat viaTOLL[9].

Przebieg drogi[edytuj | edytuj kod]

Poprowadzi południkowo od zespołu portów morskich Świnoujście-Szczecin na północy, wzdłuż zachodniej granicy państwa, przez ośrodki miejskie Gorzowa Wlkp. i Zielonej Góry oraz Zagłębie Miedziowe do granicy z Czechami na południu. Za pośrednictwem linii promowych obsługiwanych przez Terminal Promowy w Świnoujściu zapewni najkrótsze bezpośrednie połączenie południowej Skanii (E65 w Ystad oraz E22 w Trelleborgu) z północnymi Czechami (rejon Hradca Kralove i Pardubic), Pragą (R11/D11) oraz portami basenu Morza Śródziemnego.

Północna część S3 włączona jest w Szczecinie w sieć autostrad europejskich za pośrednictwem autostrady A6 w węzłach Kijewo i Klucz, zaś pomiędzy tym pierwszym, a węzłem Rzęśnica przebieg drogi pokrywa się z przebiegiem autostrady A6. Środkowa część włączona jest poprzez autostradę A2 (węzeł Jordanowo). W przyszłości włączenie takie zrealizowane zostanie w części południowej przez istniejącą autostradę A4 i projektowaną A18 (węzeł Legnica). Droga stanowi fragment szlaku łączącego aglomerację szczecińską z Trójmiastem (wraz z projektowaną drogą ekspresową S6), za pośrednictwem autostrady A2 połączy ją również z aglomeracją poznańską, łódzką i warszawską, a przez autostradę A4 z aglomeracją wrocławską, GOP-em oraz aglomeracją krakowską.

Istniejące odcinki[edytuj | edytuj kod]

Obwodnica Międzyzdrojów o długości 2,9 km, otwarta 20 czerwca 2008
Węzeł Święta dróg S3 i DW111 na zachód od Goleniowa
Droga ekspresowa S3 tuż za węzłem "Pyrzyce"
Most nad Dziwną w obwodnicy Wolina

W maju 2014 status drogi ekspresowej posiadało łącznie 273,2 km drogi krajowej nr 3 (dwujezdniowe 203,5 km i jednojezdniowe 69,7 km[10]). Były to odcinki:

Następujące nowe, bądź przebudowane odcinki o łącznej długości 23,2 km nie były oznaczone jako S3:

  • 3,0-kilometrowy odcinek jednojezdniowej obwodnicy Międzyzdrojów z 300-metrową estakadą i siecią dróg łączących (bud. listopad 2006-20 czerwca 2008),
  • 2,5-kilometrowy odcinek jednojezdniowej obwodnicy Wolina (wraz z nowym mostem nad Dziwną i estakadą dojazdową oraz siecią dróg łączących, otwarta w grudniu 2003)
  • 2,5-kilometrowy odcinek jednojezdniowej obwodnicy Gorzowa Wielkopolskiego (otwarty w październiku 2003),
  • 6,5-kilometrowy odcinek jednojezdniowej obwodnicy Międzyrzecza (zbudowany w latach 20042006),
  • 8,0-kilometrowy, południowy odcinek jednojezdniowej obwodnicy Nowej Soli (zbudowany w l. 1995-98, przebudowany w 2007).

Istnieje ponadto 20-kilometrowy odcinek dwujezdniowej drogi od Polkowic do Lubina (z jednopoziomowymi skrzyżowaniami).

Historia budowy[edytuj | edytuj kod]

Idea budowy autostrady równolegle do linii Odry po raz pierwszy pojawiła się w latach 30. XX wieku i została ujęta w planach władz III Rzeszy dotyczących budowy sieci Reichsautobahn[14]. Jej przebieg nie do końca pokrywał się z korytarzem obecnej S3, bowiem trasa została wytyczona wzdłuż wschodniej granicy kraju - ze Szczecina do Zgorzelca - a z uwagi na brak wystarczających środków finansowych wizja ta nie została nigdy zrealizowana[15]. Po raz kolejny koncepcja budowy tego typu drogi pojawiła się po zakończeniu II wojny światowej. Sformułował ją już w połowie 1945 inż. Eugeniusz Buszma, a szczegółowo opisał we wrześniu 1945 na łamach „Przeglądu komunikacyjnego”. Jej trasa również nie do końca pokrywała się z przebiegiem S3, bowiem w założeniu Buszmy droga ta - o długości 200 km - wiodła z Poznania do Szczecina, mając stanowić część planowanej sieci polskich autostrad, jako autostrada IV rzędu[16]. Techniczne parametry tej drogi zostały przedstawione w styczniu 1946 w dwóch pierwszych numerach pisma „Drogownictwo”[17], lecz także pozostała ona jedynie w planach. Kolejne pomysły dotyczące budowy drogi wzdłuż zachodniej granicy Polski zaprezentowano w 1963 i 1971 („Drogownictwo” nr 8/1971), a ich trasy były bardzo zbliżone do korytarza S3. W koncepcji z 1971 - autorstwa mgr inż. Eugeniusza Buszmy - drogę nazwano "magistralą" i określono, że będzie ona posiadała jedną lub dwie jezdnie[18][19]. Narzędziem do realizacji tego zamierzenia miała być Decyzja Nr 7/76 Prezydium Rządu z dnia 23 stycznia 1976 r. w sprawie rozwoju transportu samochodowego oraz budowy dróg publicznych w latach 1976-1980[20]. Był to pierwszy moment, gdy faza koncepcyjna miała przełożenie na rozpoczęcie robót wykonawczych. Na przełomie 1976 i 1977 rozpoczęto budowę drogi E 14 od węzła Rzęśnica do Goleniowa wraz z obwodnicą tej miejscowości o długości 20,8 km. 20 lipca 1979[21] oddano do ruchu dwujezdniowy odcinek Rzęśnica - Rurka i jednojezdniową obwodnicę Goleniowa, zaś w kolejnych latach dobudowano drugą jezdnię obwodnicy Goleniowa, co okazało się największą inwestycją drogową w tym regionie przed 1989[22]. Droga posiadała skrzyżowania jednopoziomowe. Na kolejny krok trzeba było czekać dekadę. 14 czerwca 1985 Prezydium Rządu powzięło Postanowienie nr 55/85 w sprawie kierunkowego układu autostrad i dróg ekspresowych oraz prac przygotowawczych do ich realizacji wraz z załącznikami, w których zawarto kierunkowy układ autostrad i dróg ekspresowych w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a trasę E 14 relacji "/Ystad/ Świnoujście-Szczecin-Zielona Góra-Legnica-Bolków-Lubawka /Praha/" określono, jako drogę ekspresową (załącznik nr 1). Do realizacji w pierwszej kolejności przewidziano łącznie 40 km tej drogi: 16 km między Świnoujściem i Szczecinem oraz 24 km między Szczecinem i Gorzowem Wlkp. (załącznik nr 3)[23]. Z drugiego z tych odcinków udało się zrealizować jedynie jednojezdniowe drogowe obejście wsi, leżących na północ od Gorzowa (Baczyny i Marwic). Poza wspomnianym wyżej planem, w 1985 rozpoczęto budowę odcinków jednojezdniowych dróg, pomiędzy Sulechowem i Trasą Północną w Zielonej Górze (13,4 km) oraz Zieloną Górą i Niedoradzem.

Dalsza część budowy miała już miejsce w czasach III RP. Na początku lat 90. XX wieku, na fali zmian systemowych w Polsce, budowa drogi wzdłuż zachodniej granicy stała się jednym z priorytetów. 28 września 1993 rząd Hanny Suchockiej rozporządzeniem ustalił kierunkowy układu autostrad i dróg ekspresowych, w którym drogę relacji "Szczecin-Zielona Góra-Legnica-Bolków-Lubawka (Praha)" określono, jako autostradę A3, a drogę relacji "(Ystad) Świnoujście-Szczecin", jako drogę ekspresową[24]. Ustalenia te potwierdził 23 stycznia 1996 rząd Józefa Oleksego rozporządzeniem, w którym utrzymano przebieg ww. dróg, a dodatkowo po raz pierwszy użyto pojęcia "droga ekspresowa S3" dla określenia odcinka "(Malmö) Świnoujście-Szczecin". Nazwa A3 w odniesieniu do odcinka na południe od Szczecina pozostała bez zmian[25]. W kwietniu 1998 Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych opublikowała raport pod nazwą "Strategia utrzymania i rozwoju sieci dróg krajowych do 2015 r.", w którym oszacowała ruch na planowanej autostradzie A3 na 3 000-4 000 pojazdów na dobę, a więc znacznie mniej, niż poziom uznawany za opłacalny w przypadku autostrady płatnej przez inwestora prywatnego (powyżej 15 000 pojazdów na dobę). Skutkiem tego raportu było przesunięcie w planach rządowych terminu budowy A3 na okres po 2015 co oznaczało, że utraciła ona priorytetowy status. Potwierdzeniem tego było odstąpienie przez Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad od przetargu na wykonanie map numerycznych niezbędnych przy pracach związanych z lokalizacją drogi[26]. Dane te były jednak diametralnie odmienne od prognozy ruchu, wykonywanej w ramach unijnego programu TransLofs, wedle której dobowe natężenie ruchu na północnym odcinku planowanej A3 miałoby wynosić od maksymalnie 35 000 (Świnoujście - Szczecin) do co najmniej 17 000 (Szczecin - węzeł A3 z A2). Badania te przeprowadzone były także w ramach kilku innych unijnych programów: Baltic Bridge, Oderregio i Matros. Ich wyniki jednoznacznie wskazywały, że nie ma żadnych merytorycznych przeszkód przed wpisaniem jej w narodowy program budowy autostrad. Zdaniem ekspertów analizy wykonane przez GDDP i Ministerstwo Transportu nie obejmowały ruchu na A3 generowanego z autostrad niemieckich, mostowej przeprawy przez cieśninę Sund oraz z tzw. Trójkąta Nordyckiego (systemu kolejowo-drogowego w kilku państwach UE). Co więcej, z raportu "Synteza Wyników Generalnego Pomiaru Ruchu 2000 na drogach krajowych" - sporządzonego na przełomie 2000 i 2001 na zlecenie GDDP - wynikało, że średni dobowy ruch pojazdów samochodowych na szlaku E65 w granicach Polski wyniósł ponad 8 600 pojazdów[27]. Ponadto A3 znalazła ważne miejsce w strategiach rozwoju województw zachodniej części kraju. Przełom nastąpił na początku nowego tysiąclecia, bowiem rząd Jerzego Buzka rozporządzeniem z 21 września 2001 zasadniczo zmienił układ sieci autostrad, dróg ekspresowych oraz dróg o znaczeniu obronnym. W akcie tym zrezygnowano z budowy autostrady A3, w zamian tego cały odcinek ze Świnoujścia do Lubawki oznaczony został, jako droga ekspresowa S3[28]. Przeważyły więc argumenty o szacowanym relatywnie niskim - w porównaniu z innymi planowanymi autostradami - natężeniem ruchu drogowego, a co za tym idzie nieopłacalnością budowy płatnej autostrady A3. Dlatego we wszystkich późniejszych rozporządzeniach Rady Ministrów (z 26 sierpnia 2003[29], z 15 maja 2004[30], z 13 lutego 2007[31] i z 20 października 2009[32]) droga wzdłuż zachodniej granicy posiada status drogi ekspresowej i oznaczenie S3, a rozporządzenia te doprecyzowywały jedynie jej przebieg. W wyniku tego jedyną polską autostradą relacji północ-południe pozostaje autostrada A1 GdańskGorzyczki.

Na przełomie sierpnia i września 2005 w lubuskich mediach regionalnych pojawiły się wątpliwości na temat realności budowy trasy S3. Wywołane one zostały po ujawnieniu Studium Zagospodarowania Przestrzennego, przygotowanym przez Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN na zlecenie Ministerstwa Infrastruktury. Autorzy studium proponowali zrezygnowanie z dotychczasowej koncepcji przebiegu drogi S3, w jej miejsce wskazując pilniejszą potrzebę budowy autostrady ze Szczecina przez Gorzów, Poznań i Wrocław do granicy czeskiej. Wizja ta oznaczałaby ominięcie przez nową trasę środkowej i południowej części województwa lubuskiego oraz Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Wywołało to protesty władz Gorzowa, Zielonej Góry oraz mniejszych miast, a Sejmik Województwa Lubuskiego uznał koncepcję przedstawioną w studium za sprzeczną ze strategią województwa i godzącą w interes regionu. 9 listopada 2005 nowy Minister Transportu i Budownictwa Jerzy Polaczek zadeklarował, że budowa trasy S3 według pierwotnego projektu jest priorytetem jego resortu na lata 2006 - 2009.

Odcinek Świnoujście – Szczecin[edytuj | edytuj kod]

Początkowy odcinek drogi S3, przebiegający w całości przez teren województwa zachodniopomorskiego. Inwestorem jego budowy był szczeciński oddział GDDKiA.

Obwodnica Troszyna, Parłówka i Ostromic[edytuj | edytuj kod]

Obwodnica Troszyna, Parłówka i Ostromic posiada długość 6,131 km, z czego 4,205 km stanowi droga dwujezdniowa[33]. 26 stycznia 2009 nastąpiło otwarcie wniosków o dopuszczenie do udziału w przetargu ograniczonym na budowę odcinka, wyniki przetargu miały być ogłoszone w kwietniu 2009. 5 sierpnia 2009 Wojewoda Zachodniopomorski wydał pozwolenie na budowę dla tej inwestycji objęte klauzulą natychmiastowej wykonalności[34]. 22 sierpnia 2009 GDDKiA Oddział Szczecin zaprosiła wszystkich 12 oferentów do 2. etapu przetargu, który miał zostać zakończony 8 października 2009[35], a następnie 14 października 2009[36]. Ostatecznie wpłynęło 6 ofert, zaś najkorzystniejszą złożył Budimex Dromex SA, z którym 20 listopada 2009 podpisano umowę z terminem wykonania 21 miesięcy od rozpoczęcia robót. 1 grudnia 2009 inwestor przekazał wykonawcy plac budowy. 13 lipca 2011 nastąpiło udostępnienie tego odcinka dla ruchu[37].

Budowany wiadukt w ciągu drogi ekspresowej S3 w Parłówku nad linią kolejową nr 401

Obwodnica Miękowa[edytuj | edytuj kod]

Obwodnica Miękowa o długości 4,1 km jest w całości drogą dwujezdniową. Posiada jedno bezkolizyjne skrzyżowanie w postaci węzła Miękowo, zlokalizowanego na północ od wsi. 27 maja 2009 Wojewoda Zachodniopomorski wydał pozwolenie na budowę. 22 czerwca 2009 GDDKiA Oddział Szczecin ogłosiła przetarg na realizację inwestycji. 3 sierpnia 2009 zaprosiła wszystkich 10 oferentów do 2. etapu postępowania, które 21 września 2009 wygrała firma Strabag. Umowa z wykonawcą została podpisana 26 listopada 2009, który na ukończenie budowy miał 20 miesięcy (z wyłączeniem okresów zimowych)[38][39]. 15 lipca 2011 nastąpiło otwarcie dla ruchu zachodniej jezdni obwodnicy, a 16 grudnia 2011 oddano do użytku drugą jezdnię, węzeł drogowy w północnej części obwodnicy i drogi wspomagające.

Odcinek Szczecin – Gorzów Wielkopolski[edytuj | edytuj kod]

Węzeł Klucz
Schemat węzła Klucz z autostradą A6

Na południe od Szczecina został wybudowany całkowicie nowy 81,6-kilometrowy odcinek drogi dwujezdniowej i dwupasowej, od węzła Klucz na autostradzie A6 do zachodniej obwodnicy Gorzowa Wielkopolskiego, który w większości przebiega trasą planowanej wcześniej autostrady A3. Powstało tu 77 obiektów mostowych, z czego 43 ponad drogą i 34 w jej ciągu. Budowa przebiegała jednocześnie na trzech etapach[40]:

Termin ukończenia prac początkowo ustalony był na 24 miesiące od daty rozpoczęcia budowy. W związku z napotkanymi w trakcie budowy etapu 2 trudnościami geologicznymi (nieudokumentowany w projekcie drogi wiszar), które spowodowały konieczność zaprojektowania nowego, większego wiaduktu w ciągu drogi i objęcia go osobnym kontraktem (co wymusiło przygotowanie dodatkowych zezwoleń i rozpisanie nowego przetargu) termin oddania drogi do użytku został wydłużony.

Odcinek Gorzów Wielkopolski – Nowa Sól[edytuj | edytuj kod]

Trasa tego odcinka znajduje się w całości w granicach województwa lubuskiego, a inwestorem jego budowy był zielonogórski oddział GDDKiA. Według planów miał on zostać oddany do użytkowania do końca 2012[41].

Odcinek Gorzów Wielkopolski – Międzyrzecz[edytuj | edytuj kod]

Prace nad dokumentacją do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji tego odcinka S3 rozpoczęły się w 2003, w 2005 zatwierdzono jego koncepcję programową, a 22 grudnia 2006 wydano decyzję środowiskową. 31 marca 2010 Wojewoda Lubuski wydał Zezwolenie na Realizację Inwestycji Drogowej (ZRID) dla całego odcinka. 6 kwietnia 2010 zielonogórski oddział GDDKiA ogłosił przetargi ograniczone na budowę dwujezdniowej drogi S3 o długości 37,65 km na odcinku od węzła Gorzów Południe do węzła Międzyrzecz Północ[42]. Budowę podzielono na dwa zadania:

  • Gorzów – Skwierzyna (19,11 km drogi za 336,48 mln zł wybudowało konsorcjum: Mota-Engil Central Europe S.A.– lider, Engenharia e Construcao, Przedsiębiorstwo Robót Drogowych Lubartów oraz Przedsiębiorstwo Budowy Dróg i Mostów z Mińska Mazowieckiego);
  • Skwierzyna – Międzyrzecz (18,54 km za 424,99 mln zł wybudowała firma Strabag).

16 czerwca 2011 podpisano umowy z wykonawcami. Prace budowlane na obydwu odcinkach rozpoczęły się 14 lipca 2011[12][43], a oddano je do użytku 15 maja 2014[44].

Odcinek Międzyrzecz – Sulechów[edytuj | edytuj kod]

Budowa estakady, stanowiącej fragment obwodnicy Świebodzina (sierpień 2012)

Prace nad dokumentacją do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji tego odcinka S3 rozpoczęły się w 2003, w 2005 zatwierdzono jego koncepcję programową, a 24 grudnia 2007 wydano decyzję środowiskową. 23 grudnia 2009 Wojewoda Lubuski wydał Zezwolenie na Realizację Inwestycji Drogowej (ZRID) dla dwóch z czterech pododcinków tego fragmentu S3, zaś 30 grudnia 2009 ZRID dla dwóch pozostałych. 14 listopada 2008 zielonogórski oddział GDDKiA ogłosił przetargi ograniczone na budowę odcinka drogi S3 od węzła Międzyrzecz Południe do węzła Sulechów[45]. 23 lipca 2010 podpisano umowy na budowę 43 kilometrów dwujezdniowej drogi ekspresowej, pomiędzy węzłami Międzyrzecz Południe a Sulechów. Budowę tego fragmentu S3 podzielono na trzy odcinki realizacyjne. Pierwszy z nich liczący 17,1 km prowadzi od węzła Międzyrzecz Południe do węzła Świebodzin Północ i za 373 mln zł wybudował go portugalski wykonawca Mota-Engil. Drugi odcinek o długości 7,4 km stanowi obwodnica Świebodzina (od węzła Świebodzin Północ do węzła Świebodzin Południe), jego wykonawcą było niemieckie konsorcjum Hermann-Kirchner, zaś koszt budowy to prawie 205 mln zł. Trzeci odcinek, liczący 18,5 km prowadzi od węzła Świebodzin Południe do węzła Sulechów. Wykonawcą tego fragmentu był Budimex, a jego koszt to 336 mln zł. 18 sierpnia 2010 rozpoczęto roboty na wszystkich odcinkach, a zgodnie z umową cały 43-kilometrowy fragment miał być gotowy do 17 czerwca 2013. Przed terminem, bo już 27 maja 2013 oddano do użytku odcinek pomiędzy węzłami Jordanowo i Świebodzin Północ. Odcinek Świebodzin PołudnieSulechów oddano do ruchu 17 czerwca 2013, odcinek Świebodzin PółnocŚwiebodzin Południe 11 lipca 2013, zaś odcinek Międzyrzecz PołudnieJordanowo 21 sierpnia 2013[13].

Odcinek Sulechów – Nowa Sól[edytuj | edytuj kod]

Wybudowany w latach 1985 - 1998 odcinek drogi jezdnojezdniowej, gruntownie wyremontowany w latach 2005 - 2008. Istniejący przekrój drogowy ma szerokość 7,00 m z obustronnym poboczem utwardzonym o szerokości 2,00 m. Jezdnia posiada nawierzchnię bitumiczną w stanie dobrym.

Odcinki w budowie[edytuj | edytuj kod]

  • Obwodnica Gorzowa Wlkp. (11,66 km) - 30 września 2014 roku w siedzibie zielonogórskiego Oddziału GDDKiA podpisana została umowa, której przedmiotem jest rozbudowa istniejącej jednojezdniowej obwodnicy do parametrów dwujezdniowej drogi ekspresowej. Przetarg na budowę wygrała firma Dragados S.A. Budowa blisko 12 kilometrowego odcinka ma kosztować ponad 289 mln zł. Czas, w jakim firma zamierza zrealizować zadanie, to 22 miesiące (z wyłączeniem okresów zimowych). Droga ma być oddana do użytku w połowie 2017 roku.

Plany budowy[edytuj | edytuj kod]

Odcinek północny[edytuj | edytuj kod]

Most w Wolinie nad Dziwną. Obwodnica Wolina

Za tę najdłuższą, ponad 200-kilometrową część drogi położoną w zachodniopomorskiem oraz na północy lubuskiego odpowiada szczeciński oddział GDDKiA.

Jednojezdniowy odcinek S3 rozciągać się będzie od Świnoujścia do okolic węzła Parłówko (ok. 8 km na wschód od wjazdu na wyspę Wolin). Na tym odcinku planuje się korektę obecnego przebiegu "trójki" na etapie WolinTroszyn (4,8 km). Od węzła Parłówko w kierunku południowym będzie dwujezdniową drogą ekspresową.

Na odcinku od Świnoujścia do Goleniowa, poza istniejącymi, powstaną obwodnice:

W 2007 ujawniono, że szczeciński oddział GDDKiA planował włączenie drogi S3 w ciąg autostrady A6 w węźle Goleniów Północ, gdzie miałyby się łączyć drogi ekspresowe – S3 i S6[46] oraz projektowane Zachodnie Drogowe Obejście Szczecina i poprowadzenie jej wspólnym śladem aż do węzła Szczecin-Klucz.

Odcinek środkowy[edytuj | edytuj kod]

Pracami na tym odcinku zarządza zielonogórski oddział GDDKiA.

Na przełomie roku 2012 i 2013 złożono wnioski o wydanie Zezwoleń na Realizację Inwestycji Drogowej (ZRID) dla następujących inwestycji[47]:

  • zachodniej jezdni obwodnicy Gorzowa Wlkp. – 11,66 km (wniosek złożony 8 lutego 2013[48], zatwierdzony 28 stycznia 2014[49]) 30 września 2014 podpisano umowę na budowę brakującej jezdni obwodnicy. Zwycięzca przetargu - firma Dragados SA ma zrealizować zadanie w ciągu 22 miesięcy (z wyłączeniem okresów zimowych). Planowane ukończenie inwestycji w połowie 2017 roku.
  • zachodniej jezdni obwodnicy Międzyrzecza – 6,37 km wraz z węzłem Międzyrzecz Zachód z DW137 (wniosek złożony 30 października 2012[50], Wojewoda Lubuski wydał ZRID 23 grudnia 2013[51])

5 czerwca 2013 ogłoszono przetargi ograniczone na realizację wyżej wymienionych inwestycji.

21 czerwca 2013 zostały ogłoszone trzy przetargi na realizację drugiej jezdni odcinka SulechówNowa Sól Południe (43,99 km), który został podzielony na trzy etapy[52]:

Odcinek południowy[edytuj | edytuj kod]

Za odcinek południowy przyszłej drogi S3 odpowiedzialny jest wrocławski oddział GDDKiA.

9 października 2006 w drodze przetargu wyłoniono projektanta "koncepcji programowej drogi ekspresowej S3 na odcinku Nowe Miasteczko – Legnica (ul. Chojnowska)" o długości 63 km.

3 stycznia 2007 Rada Ministrów zatwierdziła plan inwestycji drogowych w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko na lata 2007-2015. Na liście wspieranych projektów znalazła się m.in. budowa trasy S3 na odcinku Legnica – Lubawka, który miałby powstać w latach 2013-2015 za ok. 300 mln .

We wrześniu 2008 GDDKiA poinformowała o opracowaniu czterowariantowej koncepcji programowej przebiegu drogi na odcinku Legnica (A4) – Lubawka (granica państwa) o długości ok. 68 km[53].

28 listopada 2012 premier Donald Tusk potwierdził rządowe plany rozpoczęcia budowy odcinka Nowa Sól – Lubawka w roku 2015 i jej zakończenia w 2017[54].

23 sierpnia 2013 ogłoszono przetargi ograniczone na realizację odcinków:

30 sierpnia 2013 ogłoszono przetargi ograniczone na realizację odcinków:

  • KaźmierzówLubin Północ (14,4 km, z węzłami Kaźmierzów, Polkowice i Lubin Północ)[57],
  • Lubin PółnocLubin Południe (11,3 km, z węzłami Lubin Zachód i Lubin Południe)[58],
  • Lubin PołudnieLegnica II (A4) (22,6 km, z węzłami Legnica Północ i Legnica Zachód) oraz węzeł Legnica II (2,42 km)[59].

14 sierpnia 2014 ogłoszono przetargi ograniczone na realizację odcinków:

Inwestycje w latach 2007-2012[edytuj | edytuj kod]

Inwestycje w latach 2007-2012 prowadzone w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

Odcinek Lata realizacji Koszt (w mln zł)
Oś priorytetowa VI Transeuropejskie sieci transportowe TEN-T
SzczecinGorzów Wielkopolski 20072010 1 564,24
Gorzów WielkopolskiNowa Sól 20082012 1 935,53
Nowa SólLegnica (A4) 20142016 1 815,39
Legnica (A4) – Lubawka 20092011/2012 1 078,05

Źródło: Indykatywny wykaz kluczowych i dużych projektów dla Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wszystkie odcinki S3 jedno- i dwujezdniowe (nawet jeśli nie oznaczone, jako S to wybudowane w standardzie S
  2. Wszystkie odcinki S3 jednojezdniowe, nawet jeśli nie oznaczone, jako S to wybudowane w standardzie S; oznaczone S3 (47,2 km): obwodnica Troszyna, Parłówka i Ostromic (1,9 km) + obwodnica Gorzowa Wlkp. (9,5 km) + Sulechów–Racula k. Zielonej Góry (20,6 km) + Racula–Nowa Sól (15,2 km), nieoznaczone S3 (22,5 km): obwodnica Międzyzdrojów (3,0 km) + obwodnica Wolina (2,5 km) + obwodnica Gorzowa Wielkopolskiego (2,5 km) + obwodnica Międzyrzecza (6,5 km) + płd. obwodnica Nowej Soli (8,0 km)
  3. 3,0 3,1 3,2 gddkia.pl: Można już odpocząć na Miejscach Obsługi Podróżnych Kunowo przy S3
  4. wyjazd: tylko z kier. Świnoujście, wjazd: tylko w kier. Lubawka
  5. , - fotopolska.eu (pol.). [dostęp 2013-03-08].
  6. http://www.drogas3.pl
  7. Stan realizacji i przygotowania autostrad, dróg ekspresowych i dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl, 2014-06-15. [dostęp 2014-06-15].
  8. Droga S3. Strona główna (pol.). Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Zielonej Górze, 2013-08-30. [dostęp 2014-05-15].
  9. Lista odcinków płatnych (pol.). viatoll.pl, 2011-07-01. [dostęp 2014-06-15].
  10. Obwodnica Troszyna, Parłówka i Ostromic (1,9) + obwodnica Gorzowa Wlkp. (9,5) + Sulechów–Racula k. Zielonej Góry (20,6) + Racula–Nowa Sól (15,2)
  11. edroga.pl: Otwarcie nowego odcinka S3
  12. 12,0 12,1 Droga ekspresowa S3 Gorzów Wlkp.- Międzyrzecz (pol.). gddkia.gov.pl, 2013-08-30. [dostęp 2014-05-15].
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 Droga ekspresowa S3 Międzyrzecz - Sulechów (pol.). gddkia.gov.pl, 2013-08-30. [dostęp 2014-05-15].
  14. Mapa istniejącej i planowanej sieci Reichsautobahn w roku 1941 (niem.). berlinka.pcp.pl, 2008-11-20. [dostęp 2014-05-21].
  15. RAB-Streckennummern 1935/1941 (niem.). autobahngeschichte.de, 2010-10-10. [dostęp 2014-05-21].
  16. Polskie drogi samochodowe („Przegląd komunikacyjny” nr 3-4, wrzesień-październik 1945 r.) (pol.). nowedrogi.pl, 2007-12-18. [dostęp 2014-05-21].
  17. Problem dróg samochodowych w Polsce („Drogownictwo” nr 1 i 2 z 1946 r.) (pol.). nowedrogi.pl, 2007-12-18. [dostęp 2014-05-21].
  18. Perspektywiczna i kierunkowa koncepcja autostrad i magistrali w Polsce („Drogownictwo” nr 8 z 1971 r.) (pol.). skyscrapercity.com, 2011-08-05. [dostęp 2014-05-21].
  19. Budujemy autostrady („Drogownictwo” nr 8 z 1971 r.) (pol.). nowedrogi.pl, 2007-12-18. [dostęp 2014-05-21].
  20. Decyzja Nr 7/76 Prezydium Rządu z dnia 23 stycznia 1976 r. w sprawie rozwoju transportu samochodowego oraz budowy dróg publicznych w latach 1976-1980 (pol.). nowedrogi.pl, 2007-09-27. [dostęp 2014-06-09].
  21. S3 Rurka - Rzęśnica (pol.). gddkia.gov.pl, 2013-12-29. [dostęp 2014-06-09].
  22. Z kart historii: Budowa trasy E 14 (obecna S3/S6 Rzęśnica - Goleniów) (pol.). gddkia.gov.pl, 2013-02-06. [dostęp 2014-06-09].
  23. Postanowienie nr 55/85 Prezydium Rządu z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie kierunkowego układu autostrad i dróg ekspresowych oraz prac przygotowawczych do ich realizacji (pol.). nowedrogi.pl, 2009-09-09. [dostęp 2014-06-09].
  24. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 września 1993 r. w sprawie ustalenia kierunkowego układu autostrad i dróg ekspresowych (pol.). sejm.gov.pl, 1993-09-28. [dostęp 2014-06-09].
  25. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 stycznia 1996 r. w sprawie ustalenia sieci autostrad i dróg ekspresowych (pol.). sejm.gov.pl, 1996-01-23. [dostęp 2014-06-15].
  26. Strategia utrzymania i rozwoju sieci dróg krajowych do 2015 r. (pol.). skyscrapercity.com, 2009-11-01. [dostęp 2009-11-01].
  27. Generalny Pomiar Ruchu 2000 (pol.). gddkia.gov.pl, 2009-05-20. [dostęp 2009-05-20].
  28. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. w sprawie ustalenia sieci autostrad, dróg ekspresowych oraz dróg o znaczeniu obronnym (pol.). sejm.gov.pl, 2001-09-29. [dostęp 2014-06-15].
  29. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 2003 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia sieci autostrad, dróg ekspresowych oraz dróg o znaczeniu obronnym (pol.). sejm.gov.pl, 2003-08-26. [dostęp 2014-06-15].
  30. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r. w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (pol.). sejm.gov.pl, 2004-05-15. [dostęp 2014-06-15].
  31. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 lutego 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (pol.). sejm.gov.pl, 2007-02-13. [dostęp 2014-06-15].
  32. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 października 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (pol.). sejm.gov.pl, 2009-10-20. [dostęp 2014-06-15].
  33. GDDKiA Oddział Szczecin
  34. gazeta.pl. Jest pozwolenie na budowę węzła Parłówko
  35. GDDKiA Oddział Szczecin
  36. Kurier Szczeciński
  37. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad – Serwis informacyjny. W drodze nad morze omijamy już Parłówko
  38. GDDKiA Oddział Szczecin
  39. GDDKiA Oddział Szczecin
  40. Można już jeździć „ekspresowo” ze Szczecina do Gorzowa Wielkopolskiego (pol.). gddkia.gov.pl, 2010-12-31. [dostęp 2014-06-15].
  41. gazeta.pl: Gorzów ma S-3, a Zielona Góra niech się martwi
  42. [1][2]
  43. gddkia.pl:Pierwsza łycha na S3
  44. Lubuskie. W lipcu br. ruszy budowa odcinka drogi ekspresowej S3
  45. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad – Serwis informacyjny
  46. gazeta.pl Nowa autostrada od Kołbaskowa do Kijewa
  47. GDDKiA
  48. Wniosek o ZRID dla drugiej jezdni obwodnicy Gorzowa Wlkp.
  49. ZRID dla obwodnicy Gorzowa Wlkp. uzyskany
  50. Wniosek o ZRID dla kolejnego odcinka S-3
  51. Jest ZRID dla obwodnicy Międzyrzecza
  52. Przetarg na budowę drugiej jezdni S3
  53. GDDKiA. Materiały na Konsultacje Społeczne n/t drogi ekspresowej S3 na odcinku Legnica(A-4)-Lubawka
  54. gazeta.pl: S3 do granicy z Czechami? Tusk i Nowak na gotowej S8
  55. GDDKiA
  56. GDDKiA
  57. GDDKiA
  58. GDDKiA
  59. GDDKiA
  60. Szybciej do granicy – dwa przetargi na zaprojektowanie i budowę drogi ekspresowej S3 z Legnicy do Bolkowa ogłoszone
  61. Szybciej do granicy – dwa przetargi na zaprojektowanie i budowę drogi ekspresowej S3 z Legnicy do Bolkowa ogłoszone

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]