3,4-Metylenodioksyamfetamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3,4-Metylenodioksyamfetamina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C10H13NO2

Masa molowa

179,22 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

4764-17-4
61614-60-6 (izomer R)
65620-66-8 (izomer S)

PubChem

1614

DrugBank

DB01509

Podobne związki
Pochodne

3,4-metylenodioksykatynon (bk-MDA), MDMA

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
Legalność w Polsce

substancja psychotropowa grupy I-P

3,4-Metylenodioksyamfetamina, MDA, tenamfetaminaorganiczny związek chemiczny, empatogenna substancja psychoaktywna, pochodna fenyloetyloaminy. Po raz pierwszy została otrzymana przez G. Mannish’a i W. Jacobsona w 1910 roku[potrzebny przypis].

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Dawkowanie MDA waha się w przedziale 80–160 mg. Efekty działania MDA są bardzo zbliżone do MDMA i obejmują euforię, poprawienie nastroju, uczucie szczęścia i miłości, pobudzenie, otwartość emocjonalną, intensyfikację odczuć na bodźce zewnętrzne. Niektórzy uważają, że MDA powoduje więcej efektów właściwych psychodelikom niż MDMA. Efekty uboczne obejmują podniesienie ciśnienia, przyspieszenie pulsu, szczękościsk, suchość w ustach. Toksyczność MDA nie jest do końca znana. Przypuszcza się, że MDA jest bardziej neurotoksyczne od MDMA. MDA jest też silnym agonistą receptorów serotoninowych[potrzebny przypis].

Synteza[edytuj | edytuj kod]

Najpopularniejsza metoda syntezy podzielona jest na trzy etapy. Pierwszy to izomeryzacja safrolu do izosafrolu. Drugi na utlenieniu izosafrolu do MDP2P. Trzeci na redukcji MDP2P amoniakiem. W podobny sposób, tylko zastępując amoniak metyloaminą lub etyloaminą można otrzymać MDMA i MDEA[potrzebny przypis].

Właściwości medyczne MDA[edytuj | edytuj kod]

W 1939 roku MDA było testowane na zwierzętach. Pierwsze testy na ludziach odbyły się w 1941 roku w ramach szukania leku na chorobę Parkinsona. W latach 50. XX wieku badano właściwości medyczne MDA jak leku antydepresyjnego i przeciw anoreksji. Amerykańska armia badała przydatność MDA jako „serum prawdy”. MDA jest również przydatne w psychoterapii[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tenamfetamine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB01509 [dostęp 2021-10-31] (ang.).
  2. a b c (±)-3,4-Methylenedioxyamphetamine hydrochloride, karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck KGaA, numer katalogowy: M6267. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]