Alenia Aermacchi M-346

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Aermacchi M-346)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alenia Aermacchi M-346
Maszyna włoskiej Aeronautiki Militare
Maszyna włoskiej Aeronautiki Militare
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Finmeccanica Aircraft Division
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja metalowa ze stopów aluminium
Załoga 2
Historia
Data oblotu 15 lipca 2004
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

2
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turboodrzutowe Honeywell F124
Ciąg 2 X 27.8 kN
Wymiary
Rozpiętość 9.72 m
Długość 11.49 m
Wysokość 4.76
Powierzchnia nośna 26 m²
Masa
Własna 4610 kg
Użyteczna 6700 kg
Startowa 9500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1059 km/h
Prędkość minimalna 166 km/h
Prędkość wznoszenia 106 m/s
Pułap 13500 m
Zasięg 1981 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Izrael Hejl HaAwir (30)
Włochy Aeronautica Militare (6/18)
Singapur Siły Powietrzne Singapuru (12)
Polska Siły Powietrzne (0/8)
Izraelski M-346 Lawi

Alenia Aermacchi M-346 Master – włoski samolot szkolno-treningowy, kwalifikujący się także do operacji szturmowych. Produkowany przez włoskie konsorcjum Alenia Aermacchi.

Historia[edytuj]

Gdy Rosyjskie Siły Powietrzne przystąpiły w 1991 do projektu nowego samolotu do zaawansowanego szkolenia, zwycięzcą konkursu zostało biuro konstrukcyjne Jakowlewa z maszyną o oznaczeniu Jak-130. W 1993 roku do dalszego rozwoju tego samolotu utworzyło ono konsorcjum z włoską firmą Aermacchi. W 1996 oblatano prototyp Jaka-130.

 Osobny artykuł: Jak-130.

W 1999 na skutek rozbieżności między partnerami konsorcjum rozwiązano, a włoska firma stała się posiadaczem praw do dotychczasowego dorobku na obszar całego świata oprócz Rosji i Wspólnoty Niepodległych Państw.

Na podstawie posiadanej dokumentacji Aermacchi (w 2006 przekształcona w Alenia Aermacchi, a w 2016 w Finmeccanica Aircraft Division) opracowała własną wersję maszyny, modyfikując płatowiec, instalując swoje wyposażenie i wprowadzając zmiany związane z instalacją silników Honeywell.

Oblot samolotu o oznaczeniu M-346 nastąpił 15 lipca 2004. W grudniu 2010 roku dwa pierwsze komercyjne egzemplarze maszyny (przeznaczone dla Włoskich Sił Powietrznych) zeszły z linii montażowej[1].

Państwa eksploatujące[edytuj]

  •  WłochyWłoskie Siły Powietrzne (AMI) postanowiły zakupić początkowo dziewięć samolotów tego typu. W listopadzie 2009 zdecydowano o zakupie kolejnych sześciu sztuk, rozkładając jednak dostawy na wiele lat. Maszyny stacjonują w bazie 61° Stormo w Lecce. We wrześniu 2015 roku poinformowano o rozpoczęciu tam pierwszego regularnego kursu szkoleniowego, w którym uczestniczy pięciu włoskich i jeden holenderski lotnik. W tym momencie w bazie znajdowało się sześć maszyn T-346A[2] (lokalne oznaczenie M-346). W marcu 2016 roku ogłoszono podpisanie kolejnej umowy, zwiększającej łączną liczbę zamówionych maszyn do 18 sztuk[3], których dostawa ma zakończyć się w 2018 roku. 25 maja 2016 r. w czasie specjalnej uroczystości w bazie Lecce-Galatina poinformowano, że należące do 61° Stormo maszyny T-346A zaliczyły łączny czas 1000 godzin lotu[4].
  •  Singapur - Siły Powietrzne Republiki Singapuru (RSAF) wybrały samolot M-346 jako następca samolotu TA-4SU Skyhawk podpisując umowę na ich zakup w 2010 roku. 12 samolotów stacjonuje w bazie Cazaux we Francji, gdzie szkoleni są piloci z Singapuru w ramach 150. Dywizjonu Sił Powietrznych Singapuru[5]. Pierwszą maszynę producent dostarczył w lutym 2013, dziesiątą - rok później, ostatnie przekazano na początku 2014. 5 września 2014 formalnie zainaugurowano służbę pełnego szwadronu, jednocześnie informując, że już w czerwcu maszyny osiągnęły łączny czas tysiąca godzin lotu bez żadnego wypadku[6][7][8].
  •  Izrael - Siły Powietrzne Izraela (IAF) podpisały kontrakt na dostawę 30 nowych samolotów szkolnych M-346 Lawi wartych 1 miliard USD, które zastąpią wykorzystywane TA-4 Ahit[9]. Pierwsza z maszyn została zaprezentowana publicznie na uroczystości 20 marca 2014. Dwa pierwsze egzemplarze dostarczono 9 lipca 2014[10], zapowiadając jednocześnie, że do końca 2014 roku będzie ich siedem, 15 kolejnych trafi do odbiorcy w 2015, a reszta w 2016[11]. W ramach przygotowań personelu latającego do eksploatacji samolotu, 22 września 2014 roku w bazie Chacerim otwarto ośrodek szkolenia dysponujący czterema symulatorami lotu samolotem[12]. 8 listopada 2014 dziennik "Haaretz" ujawnił, że w bazie jest już pięć Lawich[13]. W połowie stycznia 2015 poinformowano o rozpoczęciu pierwszego kursu szkoleniowego dla kadetów[14], w bazie było w tym momencie 9 maszyn. 7 czerwca 2016 r. w fabryce w Venegono uroczyście przekazano ostatni, trzydziesty egzemplarz M-346 dla Izraela. Przy tej okazji podano, że eksploatowane przez ten kraj maszyny wykonały dotąd ponad 10 tysięcy lotów, przebywając w powietrzu łącznie przeszło 7,5 tysiąca godzin[15].

Przyszły i potencjalny eksport[edytuj]

  •  Polska – w wyniku przetargu na Zintegrowany System Szkolenia Zaawansowanego (AJT - Advanced Jet Trainer), Ministerstwo Obrony Narodowej wybrało M-346 jako nowy odrzutowy samolot szkolny, który ma zastąpić wysłużone TS-11 Iskra. Kontrakt podpisano 27 lutego 2014 w Dęblinie, obejmuje dostawę 8 samolotów wraz z pakietem technicznym i logistycznym oraz wsparcie szkolenia naziemnego załóg lotniczych. Wartość kontraktu to 280 milionów Euro. Według komunikatu MON, oferta Alenia Aermacchi była najkorzystniejsza spośród startujących w przetargu firm i jako jedyna zmieściła się w zakładanym przez ministerstwo budżecie 1,2 mld PLN[16]. Opcjonalnie przewidziano zakup kolejnych 4 maszyn[17]. 3 września 2014 podczas XXIII Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach przedstawiciel producenta poinformował, że rozpoczęto już pierwsze prace przy kompletacji pierwszego egzemplarza samolotu dla Polski[18]. W lipcu 2015 roku zaprezentowano wzór malowania uzgodniony ze stroną polską.

6 czerwca 2016 r. w zakładach w Venegono odbyła się uroczystość roll-out, czyli opuszczenie linii produkcyjnej przez pierwszy samolot M-346 dla Polski[19]. Maszyna nosi numer taktyczny 7701. Miesiąc później, 4 lipca 2016 r., na przyfabrycznym lotnisku maszyna po raz pierwszy wzbiła się w powietrze. Pierwsze dwa egzemplarze M-346 mają zostać dostarczone do Dęblina przed końcem roku 2016[20].

  •  Stany ZjednoczoneRaytheon, Finmeccanica, Honeywell Aerospace i CAE ogłosiły zamiar wystawienia M-346 (pod oznaczeniem T-100) do nadchodzącego przetargu na następcę T-38 Talonów jako samolotu szkolenia zaawansowanego dla US Air Force. Zwycięzca przetargu otrzyma zamówienie na 350 samolotów[21]. Według analityków rynku, na których powołuje się agencja Reutera, przetarg będzie wart od 8 do 10 miliardów dolarów, a w przyszłości możliwe jest zwiększenie liczby zamawianych maszyn nawet do sześciuset[22].
  •  Zjednoczone Emiraty ArabskieSiły Powietrzne Zjednoczonych Emiratów Arabskich rozpoczęły negocjacje z firmą Aermacchi w lutym 2009 w sprawie dostawy 48 samolotów tego typu na wyposażenie sił powietrznych (20 szkolnych, 20 wsparcia bojowego i 8 dla grupy akrobacyjnej). Negocjacje nie zakończyły się podpisaniem kontraktu, a do rozmów dopuszczono ponownie koreańskie T-50. Dotąd jednak żaden kontrakt nie został podpisany[23].

Podobne maszyny[edytuj]

Pokrewne[edytuj]

Podobne[edytuj]

Przypisy

  1. Tamir Eshel: Alenia Aermacchi rolls-out of first two T-346A trainers for the Italian Air Force (ang.). defense-update.com, 2010-12-21. [dostęp 2016-02-23].
  2. Craig Hoyle: Alenia Aermacchi sets dual-role path for M-346 (ang.). flightglobal.com, 2015-09-09. [dostęp 2015-09-27].
  3. Dominic Perry: Italy doubles order for M-346 jet trainers (ang.). flightglobal.com, 2016-03-22. [dostęp 2016-03-29].
  4. Il T-346 taglia il traguardo delle 1000 ore di volo (wł.). aeronautica.difesa.it, 2016-05-25. [dostęp 2016-06-04].
  5. Singapur rozpoczyna szkolenie na M-346, "Lotnictwo", nr 10 (2014), s. 4, ISSN 1732-5323
  6. David Donald: M-346 on Schedule for Singapore (ang.). AINOnline, 2012-02-14. [dostęp 2013-12-24].
  7. Hoyle Crayg: SINGAPORE: Air force to receive last M-346 trainers (ang.). Flightglobal, 2014-02-12. [dostęp 2014-03-02].
  8. Craig Hoyle: Singapore inaugurates M-346 training unit (ang.). Flightglobal.com, 2014-09-05. [dostęp 2014-09-27].
  9. David Donald: Israel signs $1bn M-346 acquisition deal (ang.). Flightglobal, 2012-07-19. [dostęp 2013-12-24].
  10. Pierwsze Lavi dostarczone.
  11. Luca Peruzzi: First Israeli M-346 Lavi rolled out (ang.). Flightglobal, 2014-03-20. [dostęp 2014-03-21].
  12. Israel AF Opens M-346 Flight Training Centre, „Air Forces Monthly”, nr 11 (2014), s. 24, ISSN 0955-7091
  13. Gili Cohen: Israeli Air Force receives its fifth M-346 jet (ang.). Haaretz, 2014-11-08. [dostęp 2014-11-14].
  14. "First Flight by Pilot Cadets on M-346", The Israeli Air Force [dostęp 2015-02-12]
  15. Brig. Gen. Shmuel Tzuker of the Israeli Ministry of Defence visits Venegono for the delivery of the last of 30 Israeli M-346 aircraft (ang.). Leonardo-Finmeccanica, 2016-06-07. [dostęp 2016-06-13].
  16. MON wybrało M-346 (pol.). Altair Agencja Lotnicza sp. z o.o., 2013-12-23. [dostęp 2013-12-24].
  17. Poland selects Alenia Aermacchi M-346 advanced jet trainer for its Air Force. (ang.). Air Recognition, 2013-12-24. [dostęp 2013-12-24].
  18. Dominic Perry: Assembly work begins on first Polish M-346 (ang.). Flightglobal.com, 2014-09-03. [dostęp 2014-09-27].
  19. First of eight Aermacchi M-346 aircraft for the Polish Air Force unveiled by Polish Deputy Defence Minister Bartosz Kownacki (ang.). Leonardo-Finmeccanica, 2016-06-06. [dostęp 2016-06-06].
  20. Paulina Glińska. M-346 w polskich barwach. „Polska Zbrojna”, 2015-07-29. [dostęp 2015-07-29]. 
  21. Łukasz Golowanow: Raytheon zgłasza samolot na bazie M-346 do programu T-X. 23 lutego 2016.
  22. Andrea Shalal: Raytheon teams with Finmeccanica to bid for U.S. Air Force deal (ang.). Reuters, 2016-02-22. [dostęp 2016-02-23].
  23. Siva Govindasamy: UAE stops talks with Alenia Aermacchi on M-346 contract (ang.). 24 lutego 2011.

Bibliografia[edytuj]

  • David Rendall: Jane's: Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2001. ISBN 83-7150-819-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]