Maiden England World Tour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maiden England World Tour
Ilustracja
Trasa koncertowa zespołu Iron Maiden
Promowane albumy HOIM 3: Maiden England
trasa retrospektywna 3
Lokalizacje Ameryka Północna, Ameryka Południowa, Europa
Data rozpoczęcia 21 czerwca 2012
Data zakończenia 5 lipca 2014
Liczba koncertów 100
Odwołanych: 0
Trasy koncertowe zespołu Iron Maiden

Maiden England World Tour – dwudziesta pierwsza, światowa trasa koncertowa zespołu Iron Maiden, która rozpoczęła się 21 czerwca 2012 w Charlotte, a zakończyła się 5 lipca 2014 koncertem na "Festiwalu Sonisphere" w Knebworth. Zespół wystąpił w 32 państwach świata[1]. Setlisty i scenografia trasy w dużej części opierały się na programie albumu koncertowego z 1989 roku o tym samym tytule (ponownie wydanego w 2013), nagranym podczas trasy koncertowej "7th Tour of a 7th Tour" w trakcie dwóch koncertów w hali NEC Arena w Birmingham 27/28 listopada 1988 roku. Była to jednocześnie trzecia trasa w historii grupy o charakterze retrospektywnym, pod względem poziomu zainteresowania – największa[1].

Pierwszy etap trasy obejmował koncerty w Ameryce Północnej, od czerwca do sierpnia 2012. Przy 34 koncertach, była to największa trasa koncertowa Iron Maiden od 12 lat, co przełożyło się na duży sukces finansowy. W 2013 zespół kontynuował trasę dając koncerty na całym świecie. Obejmowała ona m.in. występ na "Download Festival", piątego w karierze jako headliner potężnego festiwalu na torze Donington Park, ich trzeciego występu na festiwalu "Rock in Rio" w Brazylii oraz ich pierwszego koncertu w Paragwaju[1].

W 2014 roku, w Europie, miał miejsce ostatni etap trasy "Maiden England". Trasa okazała się jedną z najbardziej dochodowych, widowiskowych oraz spektakularnych w historii formacji. Grupę oglądała największa publiczność, przed jaką do tej pory zagrali w wielu krajach, w ramach pojedynczej trasy koncertowej. Sto koncertów tournée przyciągnęło ponad 3 miliony fanów[1].

Supporty[edytuj | edytuj kod]

2012[edytuj | edytuj kod]

2013[edytuj | edytuj kod]

2014[edytuj | edytuj kod]

Setlista[edytuj | edytuj kod]

2012/2013[32][edytuj | edytuj kod]

  • Introdukcja 1: "Doctor, Doctor" (z albumu Phenomenon zespołu UFO)
  • Introdukcja 2:"Rising Mercury 6 (60 promo)" (z biblioteki muzyki audionetwork)
  1. "Moonchild" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  2. "Can I Play with Madness" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  3. "The Prisoner" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  4. "2 Minutes to Midnight" (z albumu Powerslave, 1984)
  5. "Afraid to Shoot Strangers" (z albumu Fear of the Dark, 1992)
  6. "The Trooper" (z albumu Piece of Mind, 1983)
  7. "The Number of the Beast" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  8. "Phantom of the Opera" (z albumu Iron Maiden, 1980)
  9. "Run to the Hills" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  10. "Wasted Years" (z albumu Somewhere in Time, 1986)
  11. "Seventh Son of a Seventh Son" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  12. "The Clairvoyant" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  13. "Fear of the Dark" (z albumu Fear of the Dark, 1992)
  14. "Iron Maiden" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy[edytuj | edytuj kod]

  • "Churchill's Speech"
  1. "Aces High" (z albumu Powerslave, 1984)
  2. "The Evil That Men Do" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  3. "Running Free" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

2014[32][edytuj | edytuj kod]

  • "Doctor, Doctor" (z albumu Phenomenon zespołu UFO)
  • "Rising Mercury 6 (60 promo)" (z biblioteki muzyki audionetwork)
  1. "Moonchild" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  2. "Can I Play with Madness" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  3. "The Prisoner" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  4. "2 Minutes to Midnight" (z albumu Powerslave, 1984)
  5. "Revelations" (z albumu Piece of Mind, 1983)
  6. "The Trooper" (z albumu Piece of Mind, 1983)
  7. "The Number of the Beast" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  8. "Phantom of the Opera" (z albumu Iron Maiden, 1980)
  9. "Run to the Hills" (z albumu The Number of the Beast, 1982)
  10. "Wasted Years" (z albumu Somewhere in Time, 1986)
  11. "Seventh Son of a Seventh Son" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  12. "Wrathchild" (z albumu Killers, 1981)
  13. "Fear of the Dark" (z albumu Fear of the Dark, 1992)
  14. "Iron Maiden" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy[edytuj | edytuj kod]

  • "Churchill's Speech"
  1. "Aces High" (z albumu Powerslave, 1984)
  2. "The Evil That Men Do" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988)
  3. "Sanctuary" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • "Wrathchild" zostało usunięte z setlisty po koncercie w Interlaken, 13 czerwca 2014 roku.[33]

Personel[edytuj | edytuj kod]

Iron Maiden
Zarządzanie
Menedżerzy
  • Rick Roskin (Creative Artists Agency (Ameryka Płn.))
  • John Jackson (K2 Agency Ltd. (Reszta świata))
Obsługa trasy
  • Dickie Bell – konsultant
  • Ian Day – kierownik trasy
  • John "Collie" Collins – kierownik trasy koncertowej
  • Patrick Ledwith – kierownik produkcji
  • Zeb Minto – koordynator produkcji
  • Kerry Harris – asystent
  • Ian "Evo" Evans – Merchandising
  • Todd Nakamine – rzecznik prasowy
  • Howard Johnson – rzecznik prasowy
  • Martin Walker – realizator FOH
  • Michael Mule – realizator MON
  • Mike Hackman – inżynier systemu PA
  • Ian 'Squid' Walsh – technik dźwięku
  • Antti Saari – inżynier oświetlenia
  • Rik Benbow – technik sceny
  • Rob Coleman – projektant oświetlenia
  • Sean Brady – technik Adriana Smitha
  • Michael Kenney – technik Steve'a Harrisa oraz keyboard
  • Charlie Charlesworth – technik Nicko McBraina
  • Justin Garrick – technik Janicka Gersa
  • Colin Price – technik Dave'a Murraya
  • Ashley Groom – scenografia
  • Philip Stewart – scenografia
  • Jude Aflalo – scenografia
  • Eoin McBrien – scenografia
  • Jeffrey Weir – szef ochrony
  • Natasha De Sampayo – garderoba
  • Andy Matthews – reżyser wideo
  • Nicholas Birtwistle – realizator wideo
  • Peter Lokrantz – masażysta/ochrona

Oprawa trasy[edytuj | edytuj kod]

Iron Maiden 2013

Jak potwierdzano na łamach publikacji prasowych, scena grupy wykorzystywana w trakcie trasy, została zbudowana w stylu wielkiej, arktycznej twierdzy, podobnej do tej, jaką fani oglądali w epoce, podczas trasy promującej album Seventh Son of a Seventh Son. Tradycyjnie grupa wykorzystała patent ze scenografią i dekoracjami oraz malowidłami, nadrukowanymi na tworzywo naciągnięte na stelaże estrady, tylne podium, wybiegi oraz zdobiące zmieniające się w głębi estrady panoramiczne kotary. Tym razem wizualizacje zostały utrzymane w jednolitej, zimowo – futurystycznej konwencji, część z nich było specjalnie podświetlanych punktowymi reflektorami. W przeciwieństwie do minionej trasy "The Final Frontier World Tour 2010-11", grupa wykorzystała potężną pirotechnikę, zdecydowanie najbardziej intensywną w swojej historii. Jak twierdził w jednym z wywiadów Bruce Dickinson: "(...) mieliśmy zamiar używać pirotechniki zamiennie, co drugi rok, bowiem jeśli reputacja grupy miałaby wyłącznie opierać się na pokazach pirotechnicznych, to kiedy tylko by ich zabrakło, ludzie stwierdzili by: 'Ooo nie, jak nie ma piro – nie idziemy na koncert..."[34]

Aż trzy wersje maskotek Eddiego ukazywały się na każdym koncercie: mierzący 4,6 metra, mobilny General Custer pojawiający się podczas "Run to the Hills"[35],, 'skryba - jasnowidz' (znany z wkładki do albumu Seventh Son of a Seventh Son)[36] wyłaniający się zza zestawu perkusyjnego podczas prezentacji kompozycji "Seventh Son of a Seventh Son"[35] w końcu mechatroniczny, potężny Eddie oparty o oryginalny wizerunek okładkowy znany z albumu Seventh Son of a Seventh Son – tradycyjnie w centralnej części utworu "Iron Maiden". Maskotka otoczona "lodowymi rzeźbami" znanymi z rewersu klasycznego albumu, miotała płomienie z wnętrza mózgoczaszki , unosząc w jednej z rąk swego potomka ukrytego w worku macicznym[37]. W trakcie prezentacji "The Number of the Beast" pojawiła się mechatroniczna laka Bafometa, zaś Michael Kenney, który był odpowiedzialny za dźwiękowe efekty specjalne oraz partie klawiszy, pojawiał się podczas "Seventh Son of a Seventh Son" osłonięty maską, unoszony w górę wraz ze specjalnym pulpitem obudowanym piszczałkami kościelnych organów[38].

Seventh Son Eddie 2013

Steve Harris utrzymywał, iż zespół "(...) pracował nad oprawą trasy od bardzo dawna", i zdecydował aby zwrócić się o pomoc do niektórych osób, które pracowały nad oprawa oryginalnego tournee w 1988 roku. Jak twierdził "Chcieliśmy odtworzyć oryginalną konwencję, jednak o ile to możliwe, wzbogacić produkcję o współczesne osiągnięcia technologiczne. Sądzę, iż osiągnęliśmy nasz cel, jeśli weźmie się pod uwagę lightshow, rozmach pirotechniki, szereg wariantów Eddiego!"[39] Jak twierdzono na łamach "Sarnia Observer", zespół przywiózł aparaturę "22 TIRami oraz samochodami wyładowanymi sprzętem, specjalnie na koncerty w Kanadzie" organizator "Sarnia Bayfest" - Michelle Stokley przyznawała, iż zespół zaprezentował największą produkcję, jaką ktokolwiek przywiózł na festiwal, większą niż Kiss[37].

Na szersze omówienie zasługuje również system oświetleniowy zastosowany na trasie. Konstrukcyjnie i konceptualnie przypominał on ten, wykorzystywany podczas oryginalnej trasy w 1988 roku. Estradę otaczały rampy świateł udekorowane tworzywem z reprodukcjami grafik w „arktycznej konwencji”. Z tylnej części oświetlenia, symetrycznie po obu stronach zawisały potężne rekwizyty przypominające ogromne stalaktyty. W centralnym punkcie, nad samą estradą umieszczono pięć potężnych bloków oświetleniowych w kształcie prostokątów, które tworzyły mobilną, pięcioramienną konstrukcję, nachylającą się w trakcie show pod wieloma kątami. Poszczególne rampy ukrywały w swoim szkielecie setki świateł (różnego rodzaju i przeznaczenia) oraz dysze systemu pirotechnicznego. Recenzenci wyrażali się o oprawie koncertów 2012 - 2014 w superlatywach[37].

Daty trasy[edytuj | edytuj kod]

UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.

Data Miasto Kraj Obiekt
Ameryka Północna
21 czerwca 2012 Charlotte, Karolina Północna Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Verizon Wireless Amphitheatre
23 czerwca 2012 Atlanta, Georgia Aaron's Amphitheatre
26 czerwca 2012 Mansfield, Massachusetts Comcast Center
27 czerwca 2012 Wantagh, Nowy Jork Nikon at Jones Beach Theater
29 czerwca 2012 Camden, New Jersey Susquehanna Bank Center
30 czerwca 2012 Bristow, Wirginia Jiffy Lube Live
2 lipca 2012 Newark, New Jersey Prudential Center
4 lipca 2012[a] Milwaukee, Wisconsin Marcus Amphitheater
5 lipca 2012 Tinley Park, Illinois First Midwest Bank
7 lipca 2012[b] Ottawa, Ontario Kanada Kanada La Branton Flats
8 lipca 2012 Québec, Quebec Colisée Pepsi
11 lipca 2012 Montreal, Ontario Centre Bell
13 lipca 2012 Toronto, Ontario Molson Canadian Amphitheatre
14 lipca 2012[c] Sarnia, Ontario Sarnia Bay Park
16 lipca 2012 Corfu, Nowy Jork Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Darien Lake Center
18 lipca 2012 Clarkston, Michigan DTE Energy Music Theatre
19 lipca 2012 Noblesville, Indiana Klipsch Music Center
21 lipca 2012[d] Cadott, Wisconsin Rock Fest
24 lipca 2012 Winnipeg, Manitoba Kanada Kanada MTS Centre
26 lipca 2012 Calgary, Alberta Scotiabank Saddledome
27 lipca 2012 Edmonton, Alberta Rexall Place
29 lipca 2012 Vancouver, Kolumbia Brytyjska Rogers Arena
30 lipca 2012 Auburn, Waszyngton Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone White River Amphitheatre
1 sierpnia 2012 West Valley City, Utah USANA Amphitheatre
3 sierpnia 2012 Mountain View, Kalifornia Shoreline Amphitheatre
6 sierpnia 2012 Phoenix, Arizona Ashley Furniture Pavilion
9 sierpnia 2012 Irvine, Kalifornia Verizon Wireless Amphitheatre
10 sierpnia 2012
12 sierpnia 2012 Albuquerque, Nowy Meksyk The Pavilion
13 sierpnia 2012 Greenwood Village, Kolorado Comfort Dental Amphitheatre
15 sierpnia 2012 San Antonio, Teksas AT&T Center
17 sierpnia 2012 Dallas, Teksas Gexa Energy Pavilion
18 sierpnia 2012 Houston, Teksas Cynthia Woods Pavilion
Europa
27 maja 2013 Bilbao Hiszpania Hiszpania Bilbao Exhibition Centre
29 maja 2013 Lizbona Portugalia Portugalia MEO Arena
31 maja 2013[e] Madryt Hiszpania Hiszpania Miguel Ríos Auditorium
1 czerwca 2013[e] Barcelona Parc Del Fòrum
5 czerwca 2013 Paryż Francja Francja Palais Omnisports de Paris-Bercy
8 czerwca 2013[e] Mediolan Włochy Włochy Fiera Open Air Arena
9 czerwca 2013[e] Amnéville Francja Francja Snowhall Parc
11 czerwca 2013 Frankfurt Niemcy Niemcy Festhalle Frankfurt
12 czerwca 2013
15 czerwca 2013[f] Castle Donington Anglia Anglia Donington Park
18 czerwca 2013 Berlin Niemcy Niemcy O2 World
19 czerwca 2013 Hamburg O2 World
21 czerwca 2013[g] Graz Austria Austria Schwarzl Freizeitzentrum
22 czerwca 2013 Zurych Szwajcaria Szwajcaria Hallenstadion
25 czerwca 2013 Amsterdam Holandia Holandia Ziggo Dome
27 czerwca 2013[h] Pieszczany Słowacja Słowacja Piešťany Airport
29 czerwca 2013 Singen-Aach Niemcy Niemcy Open Air Arena
30 czerwca 2013[i] Dessel BelgiaBelgia Boeretang Festival Park
3 lipca 2013 Łódź Polska Polska Atlas Arena
4 lipca 2013 Gdańsk Ergo Arena
6 lipca 2013 Oberhausen Niemcy Niemcy Open Air
10 lipca 2013 Malmö Szwecja Szwecja Malmö Stadion
13 lipca 2013 Sztokholm Friends Arena
16 lipca 2013 Petersburg Rosja Rosja Pałac Lodowy
18 lipca 2013 Moskwa Stadion Olimpijski
20 lipca 2013 Helsinki Finlandia Finlandia Stadion Olimpijski
21 lipca 2013
24 lipca 2013 Bukareszt Rumunia Rumunia Piața Constituției
26 lipca 2013 Stambuł Turcja Turcja Stadion BJK İnönü
29 lipca 2013 Praga Czechy Republika Czeska Eden Aréna
31 lipca 2013 Zagrzeb Chorwacja Chorwacja Arena Zagreb
3 sierpnia 2013 Londyn Anglia Anglia The O2 Arena
4 sierpnia 2013
Ameryka Północna
3 września 2013 Raleigh, Karolina Północna Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Time Warner Pavilion
5 września 2013 Nashville, Tennessee Bridgestone Arena
7 września 2013 Kansas City, Missouri Sprint Center
8 września 2013 Maryland Heights, Missouri Verizon Wireless Amphitheatre
10 września 2013 Austin, Teksas Austin360 Amphitheater
12 września 2013 Las Vegas Valley, Nevada Mandalay Bay Events Center
13 września 2013[j] San Bernardino, Kalifornia San Manuel Amphitheater
17 września 2013 Meksyk Meksyk Meksyk Foro Sol
Ameryka Południowa
20 września 2013 São Paulo Brazylia Brazylia Anhembi
22 września 2013[k] Rio de Janeiro City of Rock
24 września 2013 Kurytyba BioParque
27 września 2013 Buenos Aires Argentyna Argentyna Estadio Monumental
29 września 2013 Asunción Paragwaj Paragwaj Jockey Club
2 października 2013 Santiago Chile Chile Estadio Nacional de Chile
Europa
27 maja 2014 Barcelona Hiszpania Hiszpania Palau Sant Jordi
29 maja 2014 Bilbao Bizkaia Arena
31 maja 2014[l] Nijmegen Holandia Holandia Goffertpark
1 czerwca 2014[m] Bologna Włochy Włochy Arena Joe Strummer
3 czerwca 2014 Budapeszt Węgry Węgry Budapest Sports Arena
5 czerwca 2014[n] Nürburg Niemcy Niemcy Nürburgring
8 czerwca 2014 Brno Czechy Republika Czeska Velodrom
9 czerwca 2014[o] Nuremberg Niemcy Niemcy Zeppelinfeld
11 czerwca 2014[p] Kopenhaga Dania Dania B&W Hallerne
13 czerwca 2014[q] Interlaken Szwajcaria Szwajcaria Interlaken Airfield
14 czerwca 2014[r] Nickelsdorf Austria Austria Pannonia Fields II
16 czerwca 2014 Sofia Bułgaria Bułgaria Armeec Arena
17 czerwca 2014 Belgrad Serbia Serbia Park Kalemegdan
20 czerwca 2014[s] Clisson Francja Francja Val de Moine
24 czerwca 2014 Poznań Polska Polska INEA Stadion
26 czerwca 2014[t] Norrköping Szwecja Szwecja Bråvalla Park
28 czerwca 2014 [u] Bergen NorwegiaNorwegia Koengen
1 lipca 2014 Roeser LuksemburgLuksemburg Herchesfeld
3 lipca 2014 [v] Arras Francja Francja Citadelle d’Arras
5 lipca 2014[e] Knebworth Anglia Anglia Knebworth House

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Headliner "Summerfest"
  2. Headliner "Bayfest"
  3. Headliner "BlueFest"
  4. Headliner "Rock Fest"
  5. a b c d e Headliner "Sonisphere Festival"
  6. Headliner "Download Festival"
  7. Headliner "SeeRock Festival"
  8. Headliner "TopFest"
  9. Headliner "Graspop Metal Meeting"
  10. Headliner "The Battle of San Bernardino"
  11. Headliner "Rock in Rio""
  12. Headliner "FortaRock"
  13. Headliner "Rock in Idro"
  14. Headliner "Rock am Ring"
  15. Headliner "Rock im Park"
  16. Headliner "Copenhell"
  17. Headliner "Greenfield Festival"
  18. Headliner "Nova Rock Festival"
  19. Headliner "Hellfest"
  20. Headliner "Bråvalla Festival"
  21. Headliner "Bergen Calling"
  22. Headliner "Main Square Fest"
  • 26 koncertów grupy w roli gwiazdy wielkich festiwali przyciągnęło około 1,3 mln widzów[62].
  • 75 koncertów indywidualnych, w których uczestniczyło 1,8 mln fanów, wygenerowało dochód brutto rzędu 100 mln USD[62].
  • 41 koncertów w USA i Kanadzie przyciągnęło niemal 700 tys. widzów[62].
  • 53 koncerty na Starym Kontynencie zobaczyło około 2 mln fanów. Była to największa liczba widzów obecnych na biletowanych imprezach, przed jaką Iron Maiden wystąpili w ramach pojedynczej trasy, na tym samym kontynencie[62].
  • 7 koncertów w Ameryce Łacińskiej przyciągnęło ponad 400 tys. widzów[62].
  • 7 koncertów w Skandynawii zgromadziło aż 250 tys. widzów[62].
  • 4 koncerty w Anglii zobaczyło ponad 200 tys. widzów[62].
  • 8 koncertów w Niemczech zobaczyło 330 tys. widzów, był to rekord dla koncertów grupy w tym kraju, zagranych na pojedynczej trasie[62].
  • 3 koncerty w Polsce (Łódź, Gdańsk, Poznań) obejrzało około 55 tys. widzów. Była to największa frekwencja na występach zagranych w ramach pojedynczej trasy od połowy lat 80. XX wieku[62].
  • 60 tys. biletów na koncert w supernowoczesnej Friends Arenan w Sztokholmie sprzedano w ciągu kilkunastu minut. System nie zdołał obsłużyć wszystkich zainteresowanych[62].
  • 35 tys. widzów uczestniczyło w autorskim festiwalu metalowym grupy, "The Battle of San Bernardino" zorganizowanym 13 września 2013 na San Manuel Amphitheater, w kalifornijskim mieście San Bernardino[62].
  • 100 tys. widzów zgromadziło się na festiwalu "Rock in Rio" w Rio de Janeiro. Bilety sprzedano w ciągu 90 minut[62].
  • Po raz piąty w karierze zespół wystąpił jako headliner ogromnego festiwalu w Donington Park, po raz drugi przed rekordową liczbą widzów, sięgającą 120,000[62].
  • W zasadzie wszystkie koncerty trasy były wyprzedane, również w Polsce[62].
  • Podczas koncertów na "Rock am Ring" i "Rock im Park" zgromadziło się po 100 tys. widzów[62].
  • Koncert na Stadionie Narodowym w Santiago de Chile zgromadził rekordową liczbę widzów dla artysty brytyjskiego (70 tys.)[62].
  • Koncert grupy, jako headlinera "Hellfest" w Clisson zgromadził ponad 60 tys. widzów[62].

Sprzedaż Biletów[edytuj | edytuj kod]

Obiekt Miato Bilety sprzedane netto / dostępne Przychód
Verizon Wireless Amphitheatre Charlotte 12 501 / 17 654 (71%) $562 231[63]
Aaron's Amphitheatre at Lakewood Atlanta 13 306 / 17 974 (74%) $514 190[63]
Comcast Center Mansfield 12 945 / 12 945 (100%) $700 658[64]
Nikon at Jones Beach Theater Wantagh 11 926 / 12 267 (97%) $830 447[64]
Susquehanna Bank Center Camden 10 688 / 24 070 (44%) $557 363[65]
Jiffy Lube Live Bristow 11 692 / 21 480 (54%) $644 260[65]
Prudential Center Newark 9 929 / 10 551 (94%) $797 483[65]
Marcus Amphitheater Milwaukee 11 691 / 21 017 (56%) $482 815[65]
Colisée Pepsi Québec 8 032 / 10 080 (80%) $610 729[65]
Bell Centre Montreal 11 121 / 11 689 (95%) $843 948[65]
Molson Canadian Amphitheatre Toronto 14 597 / 16 010 (91%) $893 088[65]
Darien Lake Performing Arts Center Corfu 9 579 / 20 172 (47%) $455 476[66]
DTE Energy Music Theatre Clarkston 9 400 / 13 298 (71%) $417 603[66]
Klipsch Music Center Noblesville 8 452 / 22 597 (37%) $360 314[66]
MTS Centre Winnipeg 6 444 / 9 355 (69%) $494 378[66]
Scotiabank Saddledome Calgary 8 856 / 10 086 (88%) $687 601[66]
Rexall Place Edmonton 10 352 / 10 352 (100%) $837 140[67]
White River Amphitheatre Auburn 9 102 / 19 058 (48%) $447 440[67]
USANA Amphitheatre West Valley City 12 456 / 20 082 (62%) $608 950[67]
Shoreline Amphitheatre Mountain View 11 552 / 21 251 (54%) $494 247[67]
Verizon Wireless Amphitheatre Irvine 25 484 / 28 229 (90%) $1 409 540[68]
Gexa Energy Pavilion Dallas 9 060 / 19 150 (47%) $418 873[68]
Cynthia Woods Mitchell Pavilion The Woodlands 9 450 / 15 543 (61%) $563 172[68]
O2 World Hamburg 10 838 / 11 811 (92%) $807 111[69]
Pavilhão Atlântico Lizbona 18 013 / 18 013 (100%) $783 203[70]
Palais Omnisports de Paris-Bercy Paryż 16 530 / 16 530 (100%) $1 180 960[70]
Festhalle Frankfurt 23 392 / 23 853 (98%) $1 598 910[70]
O2 World Berlin 10 729 / 13 033 (82%) $733 778[70]
Hallenstadion Zurych 12 776 / 13 000 (98%) $876 265[70]
Ziggo Dome Amsterdam 15 507 / 15 756 (98%) $1 198 890[70]
Open Air Arena Singen 22 251 / 23 000 (97%) $1 517 020[70]
Atlas Arena Łódź 13 836 / 13 836 (100%) $793 743[70]
Ergo Arena Gdańsk 11 964 / 11 964 (100%) $681 527[70]
Open Air an der KöPi-Arena Oberhausen 26 500 / 26 500 (100%) $1 911 340[70]
Malmö Stadion Malmö 21 431 / 21 431 (100%) $1 975 910[70]
Friends Arena Solna 55 531 / 55 531 (100%) $5 001 410[70]
Stadion Olimpijski Helsinki 26 094 / 30 000 (87%) $2 361 660[71]
Piața Constituției Bukareszt 10 844 / 12 000 (90%) $624 965[71]
BJK İnönü Stadium Stambuł 17 234 / 20 000 (86%) $1 444 160[71]
Eden Arena Praga 24 865 / 30 000 (83%) $1 526 660[71]
Arena Zagreb Zagrzeb 15 330 / 17 000 (90%) $680 915[71]
O2 Arena Londyn 26 913 / 26 913 (100%) $1 961 110[71]
Time Warner Cable Music Pavilion Raleigh 10 632 / 19 498 (55%) $459 246[72]
Bridgestone Arena Nashville 10 440 / 11 434 (91%) $629 411[73]
Sprint Center Kansas City 9 549 / 9 753 (98%) $583 694[73]
Verizon Wireless Amphitheater Maryland Heights 9 193 / 19 574 (47%) $369 837[72]
Austin360 Amphitheater Austin 10 897 / 13 237 (82%) $637 596[72]
Mandalay Bay Events Center Las Vegas 8 543 / 8 543 (100%) $633 499[72]
San Manuel Amphitheater Devore 27 276 / 41 802 (65%) $1 395 633[73]
Foro Sol Miasto Meksyk 49 332 / 50 000 (99%) $2 245 413[73]
Anhembi Arena São Paulo 31 706 / 31 706 (100%) $2 660 362[73]
Bio Parque Kurytyba 12 079 / 20 000 (60%) $1 013 680[73]
Estadio River Plate Buenos Aires 50 680 / 53 000 (96%) $3 098 169[73]
Jockey Club Asunción 15 581 / 26 586 (59%) $899 559[73]
Estadio Nacional Santiago 57 217 / 59 525 (96%) $2 696 550[73]
Razem 942 318 / 1 149 739 (82%) $69 243 543

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Live review: Iron Maiden, Verizon Wireless Amphitheatre (ang.). Creative Loafing, 22 czerwca 2012. [dostęp 30 czerwca 2012].
  2. a b IRON MAIDEN Announces 'Maiden England' North American Tour – Feb. 15, 2012 (ang.). 2012-02-15. [dostęp 2014-07-12].
  3. Iron Maiden comenzará su gira europea el 27 de mayo en el BEC de Barakaldo, con un concierto para 4.000 personas (hiszp.). 2013-03-07. [dostęp 2014-07-12].
  4. a b c d e f g h i j "Voodoo Six confirm new album release and Iron Maiden support (ang.). 2013-02-04. [dostęp 2014-07-12].
  5. a b c Voodoo Six und Sabaton eröffnen für Iron Maiden (niem.). 2013-02-03. [dostęp 2014-07-12].
  6. GER, Oberhausen - Iron Maiden: Maiden England European Tour 2013 (ang.). [dostęp 2014-07-12].
  7. a b Mediafax: Iron Maiden şi Anthrax, în concert la Bucureşti pe 24 iulie. Când vor fi puse în vânzare biletele (rum.). 2013-03-18. [dostęp 2014-07-12].
  8. a b Dünya devleri İstanbul’da (tur.). [dostęp 2014-07-12].
  9. a b Gettothefrontadmin: Support Announcements (ang.). 2013-07-16. [dostęp 2014-07-12].
  10. GER, Singen-Aach - Iron Maiden: Maiden England European Tour 2013 (ang.). [dostęp 2014-07-12].
  11. a b Iron Maiden regresa a la Argentina (hiszp.). 2013-04-11. [dostęp 2014-07-12].
  12. a b Iron Maiden, Slayer y Ghost confirmaron su venida histórica al Paraguay (hiszp.). 2013-04-11. [dostęp 2014-07-12].
  13. a b Iron Maiden anuncia venta de entradas para su show en Chile (hiszp.). 2013-04-11. [dostęp 2014-07-12].
  14. Sabaton förband till Iron Maiden (szw.). [dostęp 2014-07-12].
  15. Sabaton supportar Maiden på Friends arena (szw.). [dostęp 2014-07-12].
  16. Sabaton "разогреет" публику перед концертом Iron Maiden (ros.). 2013-01-16. [dostęp 2014-07-12].
  17. Sabaton откроют московский концерт Iron Maiden (ros.). [dostęp 2014-07-12].
  18. Amorphis to Support Iron Maiden In Helsinki (ang.). [dostęp 2014-07-12].
  19. AMORPHIS To Support IRON MAIDEN In Helsinki (ang.). 2013-06-07. [dostęp 2014-07-12].
  20. Utorak: Voodoo Six i Anthrax nastupat će prije koncerta Iron Maidena (chorw.). 2013-03-19. [dostęp 2014-07-12].
  21. IRON MAIDEN Announce Select US Dates With MEGADETH (ang.). 2013-04-08. [dostęp 2014-07-12].
  22. Iron Maiden anuncia concierto en México (hiszp.). 2013-04-11. [dostęp 2014-07-12].
  23. a b Iron Maiden confirma apresentações em São Paulo e Curitiba ao lado de Slayer e Ghost (port.). 2013-04-18. [dostęp 2014-07-12].
  24. a b Iron Maiden actuarán en mayo en Barcelona y Bilbao (hiszp.). 2014-03-04. [dostęp 2014-07-12].
  25. Az Anthrax lesz az Iron Maiden előzenekara (węg.). 2014-03-24. [dostęp 2014-07-12].
  26. Legenda heavy metalu Posledních pár lístků. Iron Maiden téměř vyprodali Brno (chorw.). 2014-06-03. [dostęp 2014-07-12].
  27. Ghost will be the support act for Iron Maiden in Sofia (ang.). Sofia Music Enterprises, 2014-04-22. [dostęp 2014-07-12].
  28. IRON MAIDEN To Play First Open-Air Show in Serbia Since 1981 (ang.). 2014-02-14. [dostęp 2014-07-12].
  29. a b Slayer i Ghost zagrają z Iron Maiden w Poznaniu (pol.). 2014-03-26. [dostęp 2014-07-12].
  30. Luxembourg Iron Maiden concert switches to open-air venue (ang.). 2014-03-04. [dostęp 2014-07-12].
  31. Main Square 2014 Setlists (ang.). [dostęp 2014-10-22].
  32. a b Setlisty Iron Maiden (ang.). [dostęp 2014-07-04].
  33. a b Setlista 12 (fr.). maidenfrance.fr, 16 lipca 2012.
  34. Michael Wright: Iron Maiden's Bruce Dickinson Jealous of Slipknot (ang.). Gibson Guitar Corporation, 1 lipca 2011. [dostęp 16 lipca 2012].
  35. a b Kim Dawson: Metal Monsters Iron Maiden to Headline Download (ang.). Daily Star, 21 września 2012. [dostęp 29 września 2012].
  36. Iron Maiden – Seventh Son of a Seventh Son inner sleeve artwork (ang.). Derek Riggs. [dostęp 16 lipca 2012].
  37. a b c Bayfest's third night all about showmanship (ang.). Sarnia Observer, 15 lipiec 2012. [dostęp 16 lipiec 2012].
  38. Darryl Sterdan: Iron Maiden by the numbers at MTS (ang.). Winnipeg Sun, 25 lipca 2012. [dostęp 18 września 2012].
  39. Iron Maiden Storm the States!. „Kerrang!”, s. 7, 21 lipca 2012 (ang.). 
  40. a b c d e f g h i j k l m n o p q Iron Maiden official (ang.). [dostęp 2014-07-04].
  41. a b Current Boxscore (18 July 2012) (ang.). Billboard. [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].
  42. a b Current Boxscore (15 July 2012) (ang.). [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-15)].
  43. a b c d e f g Current Boxscore (25 July 2012) (ang.). [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-25)].
  44. a b c d e Current Boxscore (1 August 2012) (ang.). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-01)].
  45. a b c d Current Boxscore (15 August 2012) (ang.). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-15)].
  46. a b c Current Boxscore (22 August 2012). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-22)].
  47. Current Boxscore (26 June 2013) (ang.). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-26)].
  48. a b c d e f g h i j k l Current Boxscore (25 July 2013) (ang.). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-25)].
  49. a b c d e f Current Boxscore (29 August 2013). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-29)].
  50. a b c d Current Boxscore (23 October 2013) (ang.). [dostęp 2013-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-24)].
  51. a b c d e f g h i Current Boxscore (16 October 2013) (ang.). [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-16)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]