Metro w Pekinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metro w Pekinie
Metro w Pekinie
Dane ogólne
Lokalizacja Pekin, Chińska Republika Ludowa
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1969
Infrastruktura
Całkowita
długość linii
574 km[1]
Liczba linii 19[1]
Liczba stacji 344
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
10 mln (2017)[1]
Roczna
liczba pasażerów
3,66 mld (2016)[2]
Rozstaw toru 1435 mm
Linia Batong (Pociąg SFX01)

Metro w Pekinie – system kolei podziemnej i kolei miejskiej w Pekinie. We wrześniu 2017 roku długość 19 linii wynosiła 574 km. W tym czasie z metra korzystało ponad 10 milionów pasażerów dziennie[1]. Jest to druga najdłuższa sieć metra na świecie, pierwsze miejsce zajmuje Metro w Szanghaju o łącznej długości linii 588 km[3].

Historia[edytuj]

Początki[edytuj]

Metro w Pekinie było pierwszym tego typu systemem w Chinach Ludowych. Budowa rozpoczęła się w 1965 roku. Pierwszy odcinek z głównego dworca kolejowego w kierunku zachodnim otwarto w 1 września 1969 roku, liczył on 17 stacji i miał długość 23,6 km. Obecnie w/w stacje są częścią linii 1 i 2 (odcinek południowy). Początkowo metro służyło tylko celem wojskowym, mające umożliwić szybki przejazd do centrum miasta jednostkom stacjonującym w koszarach na zachodzie miasta[4]. W dniu 15 stycznia 1971 roku oddano do użytku cywilnego powyższe linie[5]. Przez pierwsze lata z metra mogły skorzystać tylko służbowo osoby, które pracowały w instytucjach państwowych. Do metra w początkowym okresie nie mieli też wstępu obcokrajowcy (poza oficjalnymi delegacjami). W połowie lat osiemdziesiątych oddano do użytku drugą część pętli obecnej linii nr 2, zaś do końca lat dziewięćdziesiątych końcowy fragment linii nr 1 w kierunku wschodnim[6].

Przygotowania do olimpiady[edytuj]

Po ogłoszeniu w 2001 roku, że Pekin został organizatorem Letniej Olimpiady w 2008 uległy przyśpieszeniu prace na trwających budowach, jak też podjęto decyzję o budowie kolejnych linii. W latach 2002 i 2003 oddano do użytku linię nr 13 i Batong (przedłużenie linii 1 z wymaganą przesiadką)[6]. Począwszy od 2004 roku, system metra w Pekinie przechodził gruntowną modernizację. Wymieniono pociągi na nowe klimatyzowane, oraz wprowadzono automatyczny system sprzedaży biletów. Modernizacja polegała również na wprowadzeniu nowoczesnej sygnalizacji, obsługi komputerowej, usprawnień dla osób niepełnosprawnych. Stare trakcje o długości 52,2 km wymieniono na nowe, redukujące hałas i poprawiające komfort jazdy. Pierwszą linię na trasie północ-południe otwarto w 2007 roku, linia nr 5 o długości 23,6 km umożliwiała przesiadkę na każdą z obecnych w tamtej chwili linii metra[7]. W dniu 19 lipca 2008 roku uruchomiono trzy nowe linie metra: Airport która prowadzi do nowo otwartego terminalu lotniska Pekin, Olympic Branch Line (obecnie nr 8) prowadząca do głównych obiektów olimpijskich, jak też linię nr 10 (północną i wschodnią część obecnej trasy o długości 25 km, prowadzącą całkowicie pod ziemią). Ciekawostką jest fakt, że z linii nr 8 mogli korzystać jedynie posiadacze biletów na imprezy sportowe. Po otwarciu powyższych linii, sieć metra w Pekinie wydłużyła się do 200 km[8].

Dalszy rozwój[edytuj]

We wrześniu 2009 roku otwarto linię nr 4 o długości 28,2 km i liczącą 24 stacje. Została ona zbudowana i jest zarządzana (na podstawie umowy z władzami Pekinu przez okres 30 lat od oddania linii do użytku), przez spółkę Beijing MTR Corporation (BJMTR), w której jednym z głównych udziałowców jest firma MTR Corporation z Hongkongu, zarządzająca także w tym mieście siecią kolejową MTR[9]. Rekordowy pod względem nowo otwartych linii był 2010 roku, w którym oddano do użytku 5 nowych linii metra: Daxing (zarządzaną przez BJMTR), Fangshan (która nie miała wtedy żadnego połączenia z pozostałymi liniami), Yizhuang, Changping oraz środkową część linii nr 5. Długość całkowita sieci metra w Pekinie wydłużyła się w ciągu roku o ponad połowę osiągając 336 km[10]. Dopiero pod koniec 2011 roku oddano do użytku linię nr 9, która połączyła linię Fangshan z resztą siecią metra[11]. W dniu 31 grudnia 2012 roku uruchomiono linię nr 6, na której po raz pierwszy pociągi sieci metra w Pekinie mogły przekroczyć prędkość 100 km/h[12]. W kolejnym roku ukończono linię 10, której trasa w kształcie pętli ma długość 57 km i jest jednocześnie najdłuższą linią w mieście. Kilka miesięcy później oddano do użytku pierwsze odcinki linii nr 14 (kolejnej zarządzanej przez BJMRT)[13]. Pod koniec 2014 roku wraz z otwarciem linii nr 7 długość sieci metra w Pekinie przekroczyła 500 km[14]. W połowie 2015 roku, po przyznaniu Pekinowi prawa do organizacji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 roku, ogłoszono, że miasto otrzyma od rządu dofinansowanie w wysokości 33 miliardów dolarów na budowę 6 nowych linii metra i wydłużenie kolejnych 6[15]. Czwarta linia zarządzana przez BJMTR została oddana do użytku pod koniec 2016 roku – odcinek linii nr 16 o długości 19,6 km[16]. W 2017 roku długość całej sieci metra w Pekinie wynosiła 574 km, zaś pracę budowlane trwały na kolejnych 350 km[17].

Rozwój metra w Pekinie od 1969 roku

Linie[edytuj]

Metro w Pekinie liczy 19 linii. Po liniach 4 i Daxing kursują pociągi obejmujące obie trasy w całości lub każdą z osobna. W 2019 roku planowane jest oddanie odcinka łączącego wschodnią i zachodnią część linii nr 14[18][19][20]. Obecnie trwają prace nad budową nowych linii lub rozszerzaniu obecnych, mające wydłużyć sieć metra o 350 km do 2020 roku, zaś do 2021 roku osiągnąć łączną długość 999 km[17].

Stacja Xiyuan (platforma linii 16)
Linia Stacje końcowe
(dzielnice)
Data
otwarcia
Ostatnia
rozbudowa
Długość
km
Stacje Możliwości przesiadki
1 Pingguoyuan
(Shijingshan)
Sihui East
(Chaoyang)
1969 1999 30.4 23    2       4       5       9       10       14       Batong   
2
pętla
Xizhimen
(Xicheng)
Jishuitan
(Xicheng)
1971 1987 23.1 18    1       4       5       6       8       13       Airport   
4 Anheqiao North
(Haidian)
Gongyixiqiao
(Fengtai)
2009 2010 28.2 24    1       2       6       7       9       10       13       14       16       Daxing   
5 Tiantongyuan North
(Changping)
Songjiazhuang
(Fengtai)
2007 27.6 23    1       2       6       7       10       13       14       15       Yizhuang   
6 Haidian Wuluju
(Haidian)
Lucheng
(Tongzhou)
2012 2014 42.8 26    2       4       5       8       9       10       14   
7 Pekin Zachodni
(Fengtai)
Jiaohuachang
(Chaoyang)
2014 23.7 19    4       5       9       14   *
8 Zhuxinzhuang
(Changping)
Nanluoguxiang
(Dongcheng)
2008 2013 26.6 17    2       6       10       13       15       Changping   
9 National Library
(Haidian)
Guogongzhuang
(Fengtai)
2011 2013 16.5 13    1       4       6       7       10       14       Fangshan   
10
pętla
Xiju
(Fengtai)
Shoujingmao
(Fengtai)
2008 2013 57.1 45    1       4       5       6       8       9       13       14       Yizhuang       Airport   *
13 Xizhimen
(Xicheng)
Dongzhimen
(Dongcheng)
2002 2003 40.9 16    2       4       5       8       10       15       Changping       Airport   
14
zachodnia
Zhangguozhuang
(Fengtai)
Xiju
(Fengtai)
2013 2014 12.4 07    9       10   
14
wschodnia
Pekin Południowy
(Fengtai)
Shan'gezhuang
(Chaoyang)
2014 2016 28.6 19    1       4       5       6       7       10       15   
15 Qinghuadongluxikou
(Haidian)
Fengbo
(Shunyi)
2010 2015 41.4 20    5       8       13       14   
16 Beianhe
(Haidian)
Xiyuan
(Haidian)
2016 19.6 9    4   
Batong Sihui
(Chaoyang)
Tuqiao
(Tongzhou)
2003 18.9 13    1   
Changping Changping Xishankou
(Changping)
Xi'erqi
(Haidian)
2010 2015 32.0 0712    8       13   
Daxing Gongyixiqiao
(Fengtai)
Tiangongyuan
(Daxing)
2010 21.7 12    4   
Fangshan Guogongzhuang
(Fengtai)
Suzhuang
(Fangshan)
2010 2011 24.7 11    9   
Yizhuang Songjiazhuang
(Fengtai)
Ciqu
(Tongzhou)
2010 23.3 13    5       10   
Airport Dongzhimen
(Dongcheng)
Terminal 2 (Chaoyang)
Terminal 3 (Shunyi)
2008 28.1 04    2       10       13   
Razem 574 344 * brak możliwości przesiadki pomiędzy liniami 7 i 10 z uwagi na trwający od połowy 2017 r. długotrwały remont platformy dla linii 7 na stacji Shuangjing


Mapa metra wraz z naniesionymi odcinkami w budowie

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d More metro lines in smaller Chinese cities – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  2. Top 10 cities with longest subway system in China – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  3. Shanghai Has the Longest Metro System in the World – thatsmags.com. [dostęp 2017-10-02].
  4. Beijing Subway System – beijingimpression.cn. [dostęp 2017-10-02].
  5. Beijing subway celebrates 42 years of service – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  6. a b Beijing Subway – trackingchina.com. [dostęp 2017-10-02].
  7. Beijing opens new subway line ahead of Olympics – gov.cn. [dostęp 2017-10-02].
  8. Beijing opens new subway line ahead of Olympics – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  9. About BJL4– mtr.bj.cn. [dostęp 2017-10-02].
  10. Jammed Beijing opens 5 new metro lines – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  11. Beijing metro lines open – railwaygazette.com. [dostęp 2017-10-02].
  12. Capital's subway system branches out – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  13. New subway lines to get Beijing on fast track – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  14. Beijing opens four new subway lines – chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  15. Beijing to build 12 new metro lines worth USD73 billion – railwaypro.com. [dostęp 2017-10-02].
  16. Chinese cities open new metro lines – railjournal.com. [dostęp 2017-10-02].
  17. a b Beijing's subway is going full bore – usa.chinadaily.com.cn. [dostęp 2017-10-02].
  18. Station information – bjsubway.com. [dostęp 2017-10-02].
  19. Beijing Subway – ebeijing.gov.cn. [dostęp 2017-10-02].
  20. Beijing Subway – travelchinaguide.com. [dostęp 2017-10-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]