Metro we Frankfurcie nad Menem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-Bahn Frankfurt am Main
metro
logo
Ilustracja
Pociąg na stacji Westend
Państwo  Niemcy
Lokalizacja Frankfurt nad Menem
Operator Stadtwerke Verkehrsgesellschaft Frankfurt am Main
Liczba linii 9
Lata funkcjonowania od 1968
Roczna
liczba pasażerów
134,7 mln (2017)[1]
Infrastruktura
Schemat sieci
Długość sieci 64,85 km[1]
Rozstaw szyn 1435 mm
Napięcie zasilania 600 V
Liczba stacji 86[1]
Tabor
Liczba pojazdów 288 (+3 zabytkowe)[1]
Strona internetowa
Portal Portal Transport szynowy

Metro we Frankfurcie nad Menem (niem. U-Bahn Frankfurt am Main) – system szybkiej podziemnej kolei miejskiej we Frankfurcie nad Menem oraz w sąsiadujących z nim miastach Oberursel i Bad Homburg w Niemczech. Posiada 86 stacji (w tym 39 podziemnych) rozmieszczonych na 9 liniach o łącznej długości prawie 111 km[1]. Długość torowisk (częściowo używanych wspólnie przez kilka linii) wynosi prawie 65 km[1]. Budowę metra rozpoczęto w roku 1963 r. Pierwszy odcinek oddany został w 1968. Dziennie z metra korzysta ponad 350 000 pasażerów.

Charakterystyka sieci[edytuj | edytuj kod]

Metro we Frankfurcie określane jest po niemiecku oficjalnie jako Stadtbahn (dosłownie kolej miejska, w znaczeniu bliskie do „premetro”), jednak przystanki oznaczane są symbolem dużej litery U, właściwym dla sieci U-Bahn (dla odróżnienia od S-Bahn, Stadtschnellbahn, „szybkiej kolei miejskiej”).

Metro posiada trzy tunele pod centrum miasta, oznaczane literami A, B i C, przy czym tunele B i C posiadaja na wschodzie i południowym wschodzie miasta po dwa podziemne odgałęzienia (inne szlaki rozdzielają się na powierzchni). Tunel w obrębie planowanej trasy D przyłączono jako północno-zachodnie zakończenie do tunelu B. Trasa C między stacjami Hauptwache i Konstablerwache pod Zeil, główną ulicą handlową miasta, przez będący własnością Deutsche Bahn czterotorowy tunel wspólny z S-Bahn (korzysta z dwóch skrajnie położonych torów, podczas gdy tory środkowe używane są przez S-Bahn). Czwarty krótki odcinek tunelowy znajduje się na północnym zachodzie miasta na osiedlu Nordweststadt pod centrum handlowym Nordwestzentrum. Ponadto sieć metra zawiera jeden bezkolizyjny odcinek na nasypie i estakadzie między stacjami Römerstadt i Ginnheim. Większość tras prowadzona jest jako torowiska wydzielone w obrębie przestrzeni ulicznej lub prowadzone niezależnie, jednak posiada jednopoziomowe skrzyżowania z ruchem kołowym i pieszym. Krótki odcinek z dzielnicy Nordend-West prowadzony jest w obrębie jezdni z szynami rowkowymi w sposób zbliżony do tramwaju. Wynika to z faktu, że większość tras metra jest przekształconymi liniami tramwajowymi.

Perony mają zasadniczo wysokość 80 cm ponad poziomem główki szyny, z wyjątkiem dwóch stacji, które mają częściowo niższe perony.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Wagon typu U4
Wagon typu U5-25

Tabor ma szerokość 265 cm i jest zasilany z sieci napowietrznej zasilanej prądem stałym o napięciu 600 V. Eksploatowane wysokopodłogowe dwukierunkowe jednoprzestrzenne wagony należą do typów o oznaczeniach U4, U5-25 i U5-50:

  • Wagony typu U4 i U5-25 składają się z dwóch członów na trzech wózkach z napędowymi wózkami skrajnymi i centralnym wózkiem Jakobsa. Wnętrze członów połączone jest przegubem.
  • Wagony typu U5-50 są czteroczłonowe i odpowiadają dwóm wagonom U5-25 z tylko jednym stanowiskiem motorniczego, połączonym na końcach bez pulpitu sterowniczego sprzęgiem i miechem przegubu.

Możliwe jest dowolne wzajemne sprzęganie mechaniczne i elektryczne wszystkich używanych typów. Wagony wszystkich typów wyposażone są w dwuskrzydłowe drzwi przesuwno-odskokowe, po dwoje na każdą stronę członu.

Linie metra[edytuj | edytuj kod]

Schemat linii metra we Frankfurcie nad Menem (2019)
Stacja metra U1/U2/U3/U8 Schweizer Platz
Stacja metra U4/U5 Hauptbahnhof


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Schwandl: Frankfurt Stadtbahn Album. Robert Schwandl Verlag, Berlin 2007, ISBN 9783936573213.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]