Metro w Nowosybirsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metro w Nowosybirsku
Metro w Nowosybirsku
Logo metra
Dane ogólne
Lokalizacja Rosja Nowosybirsk, Rosja
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 7 stycznia 1986
Infrastruktura
Całkowita
długość linii
15,9 km[1]
Liczba linii 2
Liczba pojazdów 92[1]
Liczba stacji 13
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
ok. 260 tysięcy[1]
Roczna
liczba pasażerów
75,6 mln (2011)
Strona internetowa

Metro w Nowosybirsku (ros. Новосибирский метрополитен) – system kolei podziemnej w Nowosybirsku. Jest to jedyne metro położone na terenie Syberii i leżące najdalej na wschód metro w Rosji. Rocznie przewozi ok. 70 milionów pasażerów, co stawia je na trzecim miejscu w kraju (po Moskwie i Petersburgu)[2].

Historia[edytuj]

Stacja Gagarińskaja na linii Leninskaja

Nowosybirsk jest trzecim pod względem wielkości miastem Federacji Rosyjskiej, z populacją liczącą prawie półtora miliona ludzi. Miasto założone zostało na drodze głównych tras transportowych wiodących w głąb Syberii. Dogodne położenie przyczyniło się do szybkiej ekspansji demograficznej miasta. Pierwsze plany przewidujące budowę metra nakreślone zostały w późnych latach sześćdziesiątych[3], prace konstrukcyjne rozpoczęły się jednak dopiero około 10 lat później (12 maja 1979 roku)[4]. Po prawie siedmiu latach i sześciu miesiącach budowy, 28 grudnia 1985 roku nastąpił techniczny odbiór i zgoda na rozpoczęcie działalności[5], a 7 stycznia 1986 r. triumfalnie otwarto pierwszy odcinek Metra Nowosybirskiego, będącego jedenastym systemem tego typu w Związku Radzieckim i czwartym w Federacji Rosyjskiej[2]. Początkowo metro składało się z jednej linii, która obsługiwała 5 stacji[6]. 31 grudnia 1987 roku otwarto drugą linię, która liczyła wówczas zaledwie 2 stacje[6]. Sukces przyczynił się do rozszerzenia projektu, planowano zbudować docelowo 4 linie o łącznej długości 62 kilometrów. W 1996 roku z w trakcie trwania kampanii prezydenckiej z nowosybirskiego metra korzystał Borys Jelcyn, który podobno nie był z niego do końca zadowolony[6]. Problemy gospodarcze wczesnych lat dziewięćdziesiątych nie pozwoliły na kontynuowanie ambitnych projektów, a budowa kolejnych stacji (oraz plany rozbudowy metra o kolejne linie) zostały wznowione dopiero na początku XXI wieku.

Linie[edytuj]

Linie istniejące[edytuj]

Numer Nazwa Otwarcie Ostatnio otwarta stacja Rejony miasta Długość Liczba stacji
1 Linia Leninskaja (Ленинская) 1986 1992 zajelcowski, centralny, oktiabrskij, leniński 10,5 km 8
2 Linia Dzierżyńskaja (Дзержинская) 1987 2010 dzierżyński, żeleznodorożnyj, centralny, oktiabrskij, leniński 5,4 km 8
Ogólnie 15,9 km 13

Linie planowane[edytuj]

Numer Nazwa Rejony miasta Długość Liczba stacji
3 Linia Kirowskaja (Кировская) kirowski, leniński 13,6 km 8
4 Linia Pierwomajskaja (Первомайская) pierwomajski, dzierżyński, centralny, oktiabrskij 21,1 km 12
5 Linia Oktiabrskaja (Октябрьская) oktiabrskij, zajelcowski, dzierżyński, kaliniński, 21,2 km 10
Ogólnie 55,9 km 30

Pozostałe informacje[edytuj]

Architektura, most metra i plany rozwoju[edytuj]

Most dla metra, przerzucony nad rzeką Ob

Architektura stacji utrzymana jest w stylu późnego socrealizmu. Jedna stacja znajduje się na powierzchni ziemi, w pobliżu dwukilometrowego mostu przerzuconego nad rzeką Ob. Most ten uchodzi za najdłuższy zakryty most metra na świecie, liczy 2145 metrów[7]. Rozważano poprowadzenie linii metra w tunelu pod rzeką, lecz ekspertyzy wykazały, że budowa mostu przez Ob będzie tańsza[8]. Budowa trwała w latach 1980-1985, a regularny ruch pasażerski rozpoczął się na początku 1986 roku wraz z otwarciem całego systemu nowosybirskiego metra. Most ten szybko stał się jednym z symboli miasta[2]. Następuje powolna rozbudowa metra. Docelowo cały system ma składać się z 5 linii o łącznej długości 91,4 km[9]. Metro nowosybirskie korzysta z wagonów Serii 81, a jego tabor liczy 92 jednostki[1]. W długofalowych planach rozwoju przewiduje się budowę kolejnych trzech linii metra: Kirowskajej (13,6 km długości i 8 stacji), Pierwomajskajej (21,1 km długości i 12 stacji) oraz Oktiabrskajej (21,2 km długości i 10 stacji)[9].

Linie metra w Nowosybirsku i ich planowana rozbudowa

Inne[edytuj]

Dokładnie 26 lutego 2011 roku nowosybirskie metro przewiozło swojego dwumiliardowego pasażera[10]. Pasażer miliardowy został przewieziony w 1999 roku, a pasażer numer trzy miliardy jest spodziewany przez zarząd metra około 2019 lub 2020 roku[10].

Przypisy

  1. a b c d Nsk-metro.ru: Новосибирский Метрополитен: Технико-экономические показатели (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  2. a b c Nsk-metro.ru: Новосибирский Метрополитен: Метрополитены России (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  3. С.Н. Баландин: Новосибирск: история градостроительства 1945 – 1985 гг.: Глава II. За Индустриализацию Строительства И Решение Жилищной Проблемы. 1955-1970 гг. (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  4. С.Н. Баландин: Новосибирск: история градостроительства 1945 – 1985 гг.: Глава III. На Пути Градостроительных Преобразований. 1970-1980 гг. (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  5. Nsk-metro.ru: Новосибирский Метрополитен: Рождение метро в городе Новосибирске (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  6. a b c Metronsk.narod.ru: МетроЭНСК: История И Общие Сведения (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  7. Metrogoroda.ru: Общая информация о Новосибирском метрополитене (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  8. Metronsk.narod.ru: МетроЭНСК: Метромост (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  9. a b Nsk-metro.ru: Новосибирский Метрополитен: Перспективы развития (ros.). [dostęp 2012-05-08].
  10. a b News.ngs.ru: Новосибирский метрополитен встретил 2-миллиардного пассажира (ros.). [dostęp 2012-05-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]