Metro w Taszkencie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Metro w Taszkencie
metro
Logotyp
Metro w Taszkencie
ilustracja
Państwo  Uzbekistan
Lokalizacja Taszkent
Operator Toshkent Metropoliteni
Liczba linii 4
Lata funkcjonowania od 1977
Dzienna
liczba pasażerów
189 tys. (2018)
Roczna
liczba pasażerów
69,1 mln (2018)
Infrastruktura
Schemat sieci
Aktualny plan linii metra w Taszkencie
Długość sieci 54,1 km
Rozstaw szyn 1520 mm
Liczba stacji 36 pasażerskich
Strona internetowa
Portal Portal Transport szynowy

Metro w Taszkencie – otwarte w 1977 roku, w Taszkencie. Jest pierwszym (i jak dotąd jedynym) systemem metra w Uzbekistanie. Jednocześnie był to siódmy wybudowany system metra w byłym ZSRR. System składa się z czterech linii, w tym trzech tworzących charakterystyczny trójkąt w centrum miasta.

Prześwit toru podobnie jak w innych postsowieckich systemach metra wynosi 1520 mm. Perony stacji mają długość 100 metrów, wszystkie stacje przewidziane są do pełnienia funkcji schronów przeciwatomowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze plany budowy zostały opracowane w 1968 roku, czyli 2 lata po silnym trzęsieniu ziemi, które w znacznej części zniszczyło miasto. Projekt przewidywał przystosowanie metra do trudnych warunków sejsmicznych, a także do wysokich temperatur dochodzących tu do + 50 °C. Prace budowlane ruszyły w 1972 roku. Po pięciu latach od rozpoczęcia prac nastąpiła inauguracja pierwszej linii. Trwająca w międzyczasie budowa linii drugiej, została ukończona w 1984 roku. Linia trzecia, o długości 6 km wraz z sześcioma stacjami, uruchomiona została dopiero we wrześniu 2001 roku[1]. Pierwszy odcinek czwartej linii metra oddano do użycia 30 sierpnia 2020 roku[2].

Linie[edytuj | edytuj kod]

# Nazwa linii Data otwarcia Długość Liczba stacji
1 Linia Chilonzor 1977 16,8 km 12
2 Linia Oʻzbekiston 1984 14,3 km 11
3 Linia Yunusobod 2001 9,3 km 8
4 Linia Halqa 2020 11 km 7
Razem: 51,4 km 36

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Stacje metra w Taszkencie są bogato udekorowane socrealistycznymi polichromiami, architektura była wzorowana na systemie metra w Moskwie. Orientalny styl stacji może nasunąć skojarzenia z architekturą Baśni z 1001 nocy. Większość stacji wyłożonych jest marmurem, ponadto ozdobione są pozłacanymi, monumentalnymi świecznikami[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]