Ago Ao 192

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ago Ao 192 Kurier
(Dane wersji Ao 192B)
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Ago Flugzeugwerke GmbH
Typ samolot dyspozycyjny i kurierski
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcja metalowej, podwozie klasyczne – wciągane w locie
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1935
Dane techniczne
Napęd 2 silniki rzędowe Argus As-10E
Moc 270 KM (199 kW) (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 13,54 m
Długość 10,98 m
Wysokość 3,64 m
Powierzchnia nośna 25,04 m²
Masa
Własna 1 640 kg
Startowa 2 860 kg (normalna)
2 950 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 335 km/h
Prędkość przelotowa 288 km/h
Prędkość minimalna 90 km/h
Prędkość wznoszenia 5,2 m/s
Pułap 5 200 m
Zasięg 1 360 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
6
Użytkownicy
Niemcy

Ago Ao 192 "Kurier"niemiecki samolot dyspozycyjny i kurierski z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1934 roku w nowo powstałej wytwórni lotniczej Ago Flugzeugwerke GmbH z Oschersleben-Bode rozpoczęto pod kierunkiem inż. Johana Müllera prace nad opracowaniem lekkiego samolotu pasażerskiego, zdolnego do przewozu kilku osób. Prototyp takiego samolotu o nowoczesnej jak na ten czas konstrukcji został zbudowany w 1935 roku i oblatany latem tego roku. Następnie samolot został poddany próbom w locie.

W wyniku prób, w trzecim prototypie powiększono kadłub, dzięki czemu zwiększono liczbę miejsc dla pasażerów z pięciu w pierwszym prototypie do sześciu w trzecim. Ten prototyp stał się wzorcowym samolotem do produkcji seryjnej wersji samolotu oznaczonej jako Ao 192B.

Planowano także budowę samolotów w wersjach:

  • Ao 192BS – wersja sanitarna, przystosowana do przewozu dwóch chorych
  • Ao 192BV – wersja pasażersko-transportowa z możliwością zdemontowania foteli
  • Ao 192BL – wersja do wykonywania zdjęć w locie wraz z laboratorium do ich obróbki.

Ostatecznie oprócz 3 prototypów, zbudowano tylko 6 samolotów w wersji pasażerskiej przystosowanej do przewozu 6 pasażerów oznaczonej jako Ao 192B.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Ago Ao 192 zostały zakupione przez Luftwaffe i wykorzystywane jako samoloty dyspozycyjne i kurierskie dla wyższych urzędników III Rzeszy. M.in. jednym samolotem tego typu dysponował Minister Pracy III Rzeszy Robert Ley.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Ago Ao 192 był dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Podwozie klasyczne – wciągane w locie. Napęd stanowiły dwa silniki rzędowe, chłodzone powietrzem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]