Heinkel He 100
| Heinkel He 100 | |
 Fotografia propagandowa He 113D |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Ernst Heinkel Flugzeugwerke A. G. |
| Typ | jednomiejscowy samolot myśliwski |
| Konstrukcja | jednosilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabina zakryta, podwozie chowane w locie |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 22 stycznia 1938 |
| Lata produkcji | 1939–1940 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Daimler-Benz DB 601Aa (rzędowy, 12 cyl., chłodzony cieczą) |
| Moc | 757 kW (1030 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 9,40 m |
| Długość | 8,20 m |
| Wysokość | 3,60 m |
| Powierzchnia nośna | 14,40 m² |
| Masa | |
| Własna | 1810 kg |
| Startowa | 2500 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 670 km/h na wysokości 5000 m |
| Prędkość przelotowa | 552 km/h na wysokości 2000 m |
| Prędkość wznoszenia | 16,5 m/s |
| Pułap praktyczny | 11 000 m |
| Zasięg | 1010 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x działko MG FF kalibru 20 mm, 2 x karabiny maszynowe MG 17 kalibru 7,92 mm | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy, Japonia, ZSRR | |
Heinkel He 100 – niemiecki myśliwiec zaprojektowany w koncernie Heinkla, tuż przed II wojną światową.
Powstał w trakcie poszukiwań podstawowego samolotu myśliwskiego, jednak przegrał w trakcie prób z samolotem Messerschmitt Bf 109. He 100 charakteryzował się nowatorskimi rozwiązaniami zmierzającymi do lepszego wyprofilowania kadłuba w celu poprawy osiągów. Wskazać tu należy: skomplikowany system chłodzenia cieczą, która przepływała przez system rur w kadłubie, skrzydłach i statecznikach (system w formie paneli do łatwej wymiany), brak łoża silnikowego (silnik był mocowany bezpośrednio do poszycia kadłuba – wskutek tego przedział silnikowy był stosunkowo mały), wciąganą chłodnicę pomocniczą (wysuwana podczas startu dla ochrony silnika przed przegrzaniem).
He 100 jako nowatorska konstrukcja wzbudził duże zainteresowanie zagranicy (ZSRR zakupiło 6 egzemplarzy do dalszego badania, Japonia kupiła 3 egzemplarze z zamiarem produkcji seryjnej) – uderzające jest podobieństwo sylwetki japońskiego samolotu Ki 61 Hien. Ostatecznie He 100 nie wszedł do produkcji seryjnej, zaś 12 powstałych maszyn używano do ochrony zakładów Heinkla.
He 100 wykorzystywano w hitlerowskich Niemczech w celach propagandowych pod oznaczeniem Heinkel He 113 – wielokrotnie przemalowywane i eksponowane na różnych lotniskach skutecznie wywoływały wrażenie istnienia w Niemczech wielkiej ilości tego typu maszyn bojowych.
Bibliografia [edytuj]
- Seweryn Fleischer: Heinkel 100. Warszawa: Wyd. Militaria, 2002. ISBN 8372191492.
- Marek J. Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945: Tom II. Warszawa: Wydawnictwo "Lampart", 1997. ISBN 83-86776-03-X.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
