Bücker Bü 131

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bücker Bü 131 Jungmann
(dane wersji Bü 131B)
Bücker Bü 131 Jungmann(dane wersji Bü 131B)
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Bücker-Flugzeugbau GmbH
Typ samolot szkolno-akrobacyjny
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2 (uczeń i instruktor)
Historia
Data oblotu 27 kwietnia 1934
Lata produkcji 1934 – ?
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy, 4-cylindorowy Hirth HM 504 A-2
Moc 105 KM (78 kW)
Wymiary
Rozpiętość 7,40 m
Długość 6,62 m
Wysokość 2,25 m
Powierzchnia nośna 13,50 m²
Masa
Własna 380 kg
Startowa 680 kg
Osiągi
Prędkość maks. 183 km/h
Prędkość przelotowa 170 km/h
Prędkość minimalna 82 km/h
Prędkość wznoszenia 3,8 m/s
Pułap 4 050 m (maksymalny)
3 000 m (rzeczywisty)
Zasięg 650 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Niemcy, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Japonia, Republika Południowej Afryki, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Węgry, Czechosłowacja
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bücker Bü 131 Jungmannniemiecki samolot szkolno-akrobacyjny z lat trzydziestych i okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1933 roku w nowo założonej niemieckiej wytwórni lotniczej Bücker-Flugzeugbau GmbH główny konstruktor tej firmy Anders Anderson opracował samolot szkolno-akrobacyjny przystosowany do szkolenia podstawowego pilotów, który oznaczono jako Bücker Bü 131 Jungmann. Oblotu prototypu samolotu dokonano w dniu 27 kwietnia 1934 roku.

Samolot ten spełniał wymagania jakie założono i rozpoczęto jego produkcję seryjną, przy czym w samolotach seryjnych zastosowano mocniejszy silnik. Samolotem tym zainteresowały się cywilne szkoły lotnicze i Luftwaffe. W krótkim czasie stał się on podstawowym samolotem szkolnym w lotnictwie niemieckim.

Samolotem tym zainteresowały się również inne kraje, zakupując zarówno gotowe samoloty, jak również zakupując licencje na ich budowę. Licencje zakupiły: Szwajcaria, Japonia, Hiszpania, Węgry i Czechosłowacja.

W toku dalszej produkcji powstawały kolejne wersje samolotu, które w zasadzie różniły sie jedynie rodzajem silnika. Wersje samolotu powstawały również w krajach, które zakupiły licencję na ich produkcję. Produkcja seryjna samolotów trwała w Niemczech do 1945 roku natomiast w Czechosłowacji produkowano jeszcze ich licencyjną wersję w latach pięćdziesiątych XX wieku. Łącznie wyprodukowano około 5000 samolotów tego typu (w tym około 2000 na podstawie licencji).

Obecnie samolot jest produkowany na zamówienie w Polsce przez firmę Air Res Aviation Sp. z o.o.[1] z Rzeszowa na podstawie oryginalnej dokumentacji z lat trzydziestych ubiegłego wieku.


Wersje samolotu Bücker Bü 131 Jungmann:

  • Bü 131 – prototyp
  • Bü 131A – pierwsza wersja produkcyjna, wyposażona w silnik Hirth HM 60R o mocy 80 KM (60 kW), licencję na tę wersję zakupiła Szwajcaria i Japonia
  • Bü 131B – druga wersja produkcyjna, wyposażona w silnik Hirth HM 504A-2 o mocy 105 KM (78 kW)
  • Bü 131C – prototyp wyposażony w silnik Cirrus Minor o mocy 90 KM (67 kW)
  • Tatra T-131 – licencyjna wersja produkowana w czasie II wojny światowej w Czechosłowacji na podstawie wersji Bü 131B
  • Ki -86A (Type 4) – licencyjna wersja produkowana w zakładach Kokusai Koku w Japonii dla lotnictwa armii na podstawie wersji Bü 131A
  • K9W1 (Type 2) – licencyjna wersja produkowana w zakładach Watanabe (później Kyushu) w Japonii dla lotnictwa marynarki wojennej na podstawie wersji Bü 131A
  • Aero C.4 – wersja produkowana w zakładach Aero w Czechosłowacji w latach pięćdziesiątych XX wieku
Bücker Bü 131B Jungmann w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 131 Jungmann w momencie rozpoczęcia produkcji seryjnej zaczęto wprowadzać do szkół lotniczych zarówno cywilnych jak i wojskowych w Niemczech, a następnie w innych krajach, które je zakupiły także z licencją na ich produkcję. W krótkim czasie ze względu na swoje dobre właściwości pilotażowe stały się podstawowym samolotem szkolnym w szkoleniu podstawowym pilotów i były wykorzystywane w tym celu przez cały okres II wojny światowej.

Po zakończeniu II wojny światowej nadal używano ich do szkolenia pilotów do końca lat sześćdziesiątych XX wieku.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Bücker Bü 131 Jungmann to dwumiejscowy, dwupłat o konstrukcji mieszanej.

Kadłub wykonany z rur stalowych, kryty płótnem. Z przodu kadłuba znajdowało się łoże silnika a w dalszej części dwie odkryte kabiny. Na końcu kadłuba usterzenie klasyczne, kryte płótnem.

Płaty o konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, górny płat podparty zastrzałami.

Podwozie klasyczne, dwukołowe stałe, z kółkiem ogonowym. Podwozie wyposażone w amortyzatory sprężynowo-olejowe.

Napęd stanowił jeden silnik rzędowy umieszczony w przedniej części kadłuba, ze śmigłem dwułopatowym drewnianym o stałym skoku.

Przypisy