Blohm & Voss Bv 238

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blohm & Voss Bv 238
Blohm & Voss Bv 238
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Blohm und Voss
Typ wodnosamolot transportowy
Konstrukcja sześciosilnikowa łódź latająca, górnopłat o konstrukcji metalowej
Załoga 10 – 12
Historia
Data oblotu 11 marca 1944
Dane techniczne
Napęd 6 silników rzędowych Daimler-Benz DB-603A
Moc 1 750 KM (1 288 kW) (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 60,17 m
Długość 43,36 m
Wysokość 10,90 m
Powierzchnia nośna 362,00 m²
Masa
Własna 54 660 kg
Startowa 94 000 kg (projektowana)
Osiągi
Prędkość maks. 466 km/h
Prędkość przelotowa 355 km/h
Prędkość minimalna 143 km/h
Pułap 6 300 m (maksymalny)
5 200 m (praktyczny)
Zasięg 6 100 km
Długotrwałość lotu 20 h (prawdopodobnie)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
prawdopodobnie
5 działek lotniczych kal. 20 mm
6 karabinów maszynowych
Użytkownicy
Niemcy

Blohm & Voss Bv 238niemiecka transportowa łódź latająca z okresu II wojny światowej

Spis treści

Historia [edytuj]

Po udanej konstrukcji łodzi latającej Blohm & Voss Bv 222 w wytwórni Blohm und Voss podjęto dalsze prace konstrukcyjne nad jeszcze większą łodzią latającą. Podjęte prace zaowocowały zbudowaniem na początku 1944 roku nowego samolotu, który otrzymał oznaczenie Blohm & Voss Bv 238.

Pierwszy prototyp tego samolotu oznaczony jako Blohm & Voss Bv 238 V-1 został oblatany w dniu 11 marca 1944 roku, stając się największym samolotem transportowym na świecie w tym okresie. Próby z nim przeprowadzano na jeziorze Schaal, gdzie został on zauważony przez lotniczy zwiad aliancki i zniszczony z broni pokładowej we wrześniu 1944 r przez trzy Mustangi.

Prawdopodobnie zaczęto jeszcze budowę dwóch następnych prototypów, lecz nie zostały one ukończone.

Opis konstrukcji [edytuj]

Łódź latająca Blohm & Voss Bv 238 był to sześciosilnikowy samolot transportowy o konstrukcji metalowej w układzie górnopłata.

W przedniej części kadłuba znajdowały się dwuczęściowe, rozchylane wrota umożliwiające załadunek i wyładunek ciężkiego sprzętu wojskowego.

Linki zewnętrzne [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

Gary Hyland: Ostatnia szansa Luftwaffe. Warszawa: Amber Wydawnictwo Sp. z o.o., 1999. ISBN 83-7245-272-5.