Be-6
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Berijew Be-6 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Berijew |
| Typ | wodnosamolot |
| Konstrukcja | całkowicie metalowa |
| Załoga | 7-8 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1950 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x silniki gwiazdowe Szwiecow ASz-73TK |
| Moc | 2 × 1800 kW (2400 KM) każdy |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 33 m |
| Długość | 23,56 m |
| Wysokość | 7,64 m |
| Powierzchnia nośna | 120 m² |
| Masa | |
| Własna | 18 827 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 414 km/h |
| Pułap | 6100 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 5 x 23 mm działko NR-23, bomby lotnicze 16 x FAB-100 lub 8 x FAB-500 lub 2 x torpeda lotnicza do 1100kg lub 8 min morskich AMD-50 lub desant do 40 ludzi. |
|
| Użytkownicy | |
Be-6 (ros.Бе-6) – radziecki dwusilnikowy samolot-amfibia o napędzie śmigłowym, opracowany przez biuro konstrukcyjne Georgija Berijewa, jako rozwinięcie prototypu LL-143. Samolot przeznaczony był do zwalczania okrętów podwodnych, dalekiego rozpoznania i patrolowania oraz jako samolot ratowniczy.
Opis konstrukcji [edytuj]
Dwusilnikowa amfibia w układzie górnopłata z dwoma stabilizującymi pływakami. Konstrukcja całkowicie metalowa. Usterzenie podwójne. Śmigła czterołopatowe.
Wersje [edytuj]
- samolot bombowy i dalekiego rozpoznania z tylnym stanowiskiem strzeleckim
- samolot patrolowy z magnetycznym przyrządem do wykrywania okrętów podwodnych pod lewym płatem
- samolot patrolowy z elektronicznym przyrządem do wykrywania okrętów podwodnych w wydłużonym ogonie (bez tylnego stanowiska strzeleckiego)
- samolot transportowy, służący także w ratownictwie morskim[1]
Przypisy
- ↑ Zbigniew Jankiewicz: Wodnosamloty. Warszawa: Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986, s. 296. ISBN 8311072728.
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||