Jak-52

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jak-52
Jak-52 w trakcie lotu
Jak-52 w trakcie lotu
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Jakowlew
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja jednosilnikowy dolnopłat metalowy
Załoga 1 pilot-instruktor + 1 pilot-uczeń/pasażer
Historia
Data oblotu 1976
Lata produkcji od 1979
Dane techniczne
Napęd 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Wiedieniejew M-14P
Moc 265 kW
Wymiary
Rozpiętość 9,30 m
Długość 7,75 m
Wysokość 2,70
Powierzchnia nośna 15 m²
Masa
Własna 1015 kg
Startowa 1305 kg
Osiągi
Prędkość maks. 237 km/h
Prędkość wznoszenia 7 m/s
Pułap 4 000 m
Zasięg 510 km
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jak-52 (ros. Як-52) - podstawowy samolot szkolny lotnictwa radzieckiego końca lat 70. oraz 80., skonstruowany przez biuro konstrukcyjne Aleksandra Jakowlewa. Samolot został zaprojektowany jako samolot szkoleniowy z myślą o uczniach radzieckiej organizacji DOSAAF, szkolącej zarówno sportowych pilotów cywilnych, jak i pilotów wojskowych. Pierwszy oblot Jaka-52 miał miejsce w 1976, pomimo to jest on do dzisiaj produkowany w firmie Aerostar w Rumunii.

Charakterystyka konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jak-52 jest następcą udanej jednomiejscowej konstrukcji akrobacyjnej - samolotu Jak-50. Całkowicie metalowy dolnopłat napędzany jest 9-cylindrowym silnikiem gwiazdowym Vedeneyev M14P o mocy 360 KM. ponadto samolot został wyposażony w układ zasilania pozwalający na dwuminutowy lot odwrócony. Ze względu na mała masę własną oraz mocną konstrukcję Jak-52 był często wykorzystywany jako samolot akrobacyjny. Związane było to z jego nieprzeciętnymi właściwościami - Jak-52 wytrzymywał przeciążenia rzędu +7 / –5 G oraz potrafił obracać się z prędkością do 180 stopni na sekundę. Jak większość radzieckich konstrukcji wojskowych Jak-52 został zaprojektowany do wykorzystywania w przygodnym terenie bez potrzeby dokonywania częstych przeglądów przez mechaników. Ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w tej maszynie jest rozbudowany układ pneumatyczny wykorzystywany do uruchamiania silnika, sterowania podwoziem, hamowania oraz poruszania sterami kierunku, wysokości oraz klapami. Trójkołowe podwozie, choć całkowicie chowane, w pozycji schowanej pozostawia lekko wystające koła, co pozwala na awaryjne lądowanie w przypadku awarii systemu pneumatycznego.

Współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Po upadku ZSRR wiele egzemplarzy tego samolotu zostało wyeksportowanych na Zachód - do USA, Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii, Australii i innych krajów.

16 kwietnia 2004 w Rosji oblatany został zmodernizowany wariant oznaczony Jak-52M. Napędzany jest zmodernizowanym silnikiem M-14Ch, trójłopatowym śmigłem, posiada siedzenia z możliwością katapultowania oraz inne modyfikacje.

Jak-52 kołujący po pasie lotniska
Yakovlev Yak-52 ld.svg