Jak-52
| Jak-52 | |
Jak-52 w trakcie lotu |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Jakowlew |
| Typ | samolot szkolno-treningowy |
| Konstrukcja | jednosilnikowy dolnopłat metalowy |
| Załoga | 1 pilot-instruktor + 1 pilot-uczeń/pasażer |
| Historia | |
| Data oblotu | 1976 |
| Lata produkcji | od 1979 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Vedeneyew M-14P |
| Moc | 265 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 9,30 m |
| Długość | 7,75 m |
| Wysokość | 2,70 |
| Powierzchnia nośna | 15 m² |
| Masa | |
| Własna | 1015 kg |
| Startowa | 1305 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 237 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 7 m/s |
| Pułap | 4 000 m |
| Zasięg | 510 km |
Jak-52 (ros. Як-52) - podstawowy samolot szkolny lotnictwa radzieckiego końca lat 70. oraz 80., skonstruowany przez biuro konstrukcyjne Aleksandra Jakowlewa. Samolot został zaprojektowany jako samolot szkoleniowy z myślą o uczniach radzieckiej organizacji DOSAAF, szkolącej zarówno sportowych pilotów cywilnych, jak i pilotów wojskowych. Pierwszy oblot Jaka-52 miał miejsce w 1976, pomimo to jest on do dzisiaj produkowany w firmie Aerostar w Rumunii.
Charakterystyka konstrukcji [edytuj]
Jak-52 jest następcą udanej jednomiejscowej konstrukcji akrobacyjnej - samolotu Jak-50. Całkowicie metalowy dolnopłat napędzany jest 9-cylindrowym silnikiem gwiazdowym Vedeneyev M14P o mocy 360 KM. ponadto samolot został wyposażony w układ zasilania pozwalający na dwuminutowy lot odwrócony. Ze względu na mała masę własną oraz mocną konstrukcję Jak-52 był często wykorzystywany jako samolot akrobacyjny. Związane było to z jego nieprzeciętnymi właściwościami - Jak-52 wytrzymywał przeciążenia rzędu +7 / –5 G oraz potrafił obracać się z prędkością do 180 stopni na sekundę. Jak większość radzieckich konstrukcji wojskowych Jak-52 został zaprojektowany do wykorzystywania w przygodnym terenie bez potrzeby dokonywania częstych przeglądów przez mechaników. Ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w tej maszynie jest rozbudowany układ pneumatyczny wykorzystywany do uruchamiania silnika, sterowania podwoziem, hamowania oraz poruszania sterami kierunku, wysokości oraz klapami. Trójkołowe podwozie, choć całkowicie chowane, w pozycji schowanej pozostawia lekko wystające koła, co pozwala na awaryjne lądowanie w przypadku awarii systemu pneumatycznego.
Współcześnie [edytuj]
Po upadku ZSRR wiele egzemplarzy tego samolotu zostało wyeksportowanych na Zachód - do USA, Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii, Australii i innych krajów.
16 kwietnia 2004 w Rosji oblatany został zmodernizowany wariant oznaczony Jak-52M. Napędzany jest zmodernizowanym silnikiem M-14Ch, trójłopatowym śmigłem, posiada siedzenia z możliwością katapultowania oraz inne modyfikacje.
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||