Fiat 131

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
FIAT 131
FIAT 131S 1600 Mirafiori z 1976 roku
FIAT 131S 1600 Mirafiori z 1976 roku
Inne nazwy FIAT Brava
FIAT 131 Mirafiori
FIAT Supermirafiori
SEAT 131 Panorama
Tofaş Murat 131
Polski FIAT 131p
Producent FIAT
SEAT
Tofaş
FSO (montaż SKD)
Zaprezentowany październik 1974
Okres produkcji 1974-1984[1]
Miejsce produkcji  Włochy, Turyn-Mirafiori, Cassino
 Hiszpania, Barcelona
 Turcja, Bursa
 Polska, Warszawa
Poprzednik Fiat 124
SEAT 124
Następca Fiat Regata
SEAT Málaga
Dane techniczne
Segment C[1]
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
2-drzwiowe coupé
Silniki 1297 cm³ (55 KM/96Nm)

1297 cm³ (65 KM/102Nm)
1297 cm³ (78 KM/103Nm)
1367 cm³ (70 KM/108Nm)
1367 cm³ (75 KM/110Nm)
1585 cm³ (75 KM/124Nm)
1585 cm³ (96 KM/128Nm)
1585 cm³ (85 KM/bd Nm)
1995 cm³ (113 KM/167Nm)
1995 cm³ (115 KM/170Nm)
1995 cm³ (60 KM/117Nm) SOFIM
2445 cm³ (72 KM/147Nm) SOFIM

Skrzynia biegów 4 lub 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4240 mm
Szerokość 1640 mm
Wysokość 1410 mm
Rozstaw osi 2490 mm
Masa własna 1025-1195 kg[2]

1050 kg (SuperMirafiori)

Poj. zbiornika paliwa 50 l (53l od 81r)
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 380 l
400 l (SuperMirafiori)

400/ 1170 l (kombi)

Ładowność 400 kg(430 kombi)
Wyposażenie
dodatkowe
opony 165R13 175/70R13
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

FIAT 131samochód osobowy klasy średniej-niższej, produkowany przez firmę FIAT w latach 1974-1984[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Fiat 131 był zupełnie nowym modelem, posiadał zębatkową przekładnię kierowniczą, w przednim zawieszeniu zastosowano kolumny MacPhersona, w tylnym sprężyny śrubowe, 4 drążki reakcyjne i drążek Panharda prowadziły sztywny most. Początkowo wyposażany był w silniki z wałkiem rozrządu w kadłubie (OHV) (pierwszy silnik, w którym wałek w kadłubie napędzany był paskiem zębatym) czterocylindrowe o pojemności 1297 cm³ (65 KM) i 1585 cm³ (75 KM). W 1976 roku pojawiła się wersja 131 Abarth z silnikiem DOHC o pojemności 1995 cm³ i mocy maksymalnej 140 KM.

W 1979 roku nastąpiła pierwsza znaczna modernizacja[1], zaczęto wówczas stosować także silniki z Fiata 132 – o pojemnościach 1585 oraz w odmianie Racing – 1995 cm³, a także silnik 1300 DOHC. Oferowano także wersje z silnikiem diesla. Ostatnia poważna modernizacja nastąpiła w 1981 roku[1] – silnik 1300 TC (Twin Cam – DOHC) zastąpiono silnikiem 1400TC, zamiast silnika 1585 OHV wprowadzono silnik z wałkiem rozrządu w głowicy (OHC).

W drugiej połowie lat siedemdziesiątych auto było montowane na Żeraniu z importowanych części produkcji włoskiej (tylko sedan w wersji Special). W Polsce Mirafiorka była używana głównie przez PRL-owskich dygnitarzy i montowano ją jako Fiat 131p.

W Stanach Zjednoczonych Fiat 131 występował pod nazwą Brava.

Modele[edytuj | edytuj kod]

Nadwozia nosiły oznaczenia:

  • sedanMirafiori i Supermirafiori (wersje wyposażenia – standard, S (special), L, CL, Supermirafiori)
  • kombi – Panorama
  • sportowa – Abarth, Racing, Mirafiori sport, Volumetrico.

Po dziewięciu latach produkcji model 131 został zastąpiony przez model Fiat Regata.


Modele sportowe[edytuj | edytuj kod]

Fiat 131 Abarth
Fiat 131 Abarth
Producent Fiat
Zaprezentowany 1976
Okres produkcji 1976-1978[1]
Miejsce produkcji  Włochy
Dane techniczne
Silniki R4 1995 cm³
140 - 235 KM
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4190 mm
Szerokość 1720 mm
Wysokość 1360 mm
Rozstaw osi 2490 mm
Masa własna 980 kg
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat 131
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Samochód FIAT 131 Abarth (pełna nazwa Fiat 131 2000 Abarth) zaprezentowano w roku 1976, był produkowany w dwóch wersjach; wyczynowej i sportowej, do sprzedaży dla amatorów sportowej jazdy. FIAT zachęcając do kupna swoich potencjalnych klientów twierdził, że model 131 Abarth różnił się tylko w 30% od modelu seryjnego Fiata 131, a zwycięstwa które model 131 Abarth osiągał były dobrą reklamą dla seryjnego modelu 131. Najbardziej istotną zmianą w stosunku do seryjnego 131 jest silnik przygotowany przez firmę Abarth. Z seryjnego silnika został tylko blok. Głowica silnika wykonana była ze stopów lekkich, w której umieszczono dwa wałki rozrządu napędzane paskiem zębatym. Wałki rozrządu sterują 16 zaworami ustawionymi w układzie widlastym pod kątem 46°. Różny jest układ zasilania wykorzystywany w wersji sportowej i wyczynowej tego pojazdu. Pierwsza wersja ma dwa gaźniki typu Weber, natomiast druga zasilana jest za pośrednictwem mechanicznego układu wtryskowego firmy Kugelfischer. Silnik nie ma tradycyjnej miski olejowej tylko oddzielny zbiornik umieszczony za tylną osią pojazdu, połączony za pomocą długich przewodów, rozwiązanie takie jest zwane suchą miską olejową.

Różnice, jakie występowały między cywilnymi wersjami 131 a wersją Abarth, obejmowały też tylne zawieszenie i układ napędowy. Abarth otrzymał niezależne zawieszenie tylne na ukośnych wahaczach (wersje cywilne miały sztywny most), kłową skrzynię biegów i mechanizm różnicowy o zwiększonym tarciu, o kilku różnych przełożeniach głównych.

Nadwozie rajdowego samochodu ma wiele elementów z tworzyw sztucznych, w tym spojlery: przedni, tylny oraz zamocowany na tylnej krawędzi dachu. Wnęki kół są znacznie poszerzone, a tuż przed nimi znajdują się otwory, którymi wpada powietrze chłodzące podczas jazdy mechanizmy kół tylnych. Całe nadwozie jest wzmocnione. Stylistycznie nadwozie opracowała firma Bertone.

Fiat 131 wersja wyczynowa

Dane techniczne modelu sportowego i wyczynowego[edytuj | edytuj kod]

  • Nadwozie samonośne - 2-drzwiowe, 5-miejscowe (2-miejscowe)
  • Silnik 4-suwowy, 4-cylindrowy rzędowy, chłodzony cieczą, umieszczony z przodu pojazdu i napędzający koła tylne
  • Pojemność skokowa - 1995 cm³
  • Moc maksymalna - 103 kW (140 KM) przy 6400 obr/min (158 kW (215 KM) przy 7000 obr/min, w ostatnich ewolucjach moc sięgnęła 235 KM)
  • Stopień sprężania - 10:1 (10,7:1)
  • Skrzynia przekładniowa 5-biegowa synchroniczna
  • Hamulce dwuobwodowe ze wspomaganiem, tarczowe na 4 koła wentylowane
  • Ogumienie o wymiarach 195/50VR15 (285/35VR15)
  • Długość/szerokość/wysokość - 416/172...182/136 cm
  • Rozstaw osi - 249 cm
  • Masa własna pojazdu - 980 kg (ok. 1020 kg)
  • Prędkość maksymalna - 190 km/h (230 km/h)
  • Zużycie paliwa - 14,6 l/100 km (w wersji wyczynowej nie jest podawane)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy