Richard E. Taylor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Richard E. Taylor
Ilustracja
Richard E. Taylor (1967)
Data i miejsce urodzenia

2 listopada 1929
Medicine Hat

Data i miejsce śmierci

22 lutego 2018
Stanford

Zawód, zajęcie

fizyk

Alma Mater

Uniwersytet Alberty
Uniwersytet Stanforda

Uczelnia

Lawrence Berkeley National Laboratory
Stanford Linear Accelerator Center

Richard Edward Taylor (ur. 2 listopada 1929 w Medicine Hat, zm. 22 lutego 2018 w Stanford[1]) – kanadyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla.

Richard Taylor urodził się w Medicine Hat w prowincji Alberta, jego matka pochodziła z rodziny norweskich emigrantów, którzy przyjechali do Kanady ze Stanów Zjednoczonych wkrótce po I wojnie światowej. Dziadek Richarda Taylora ze strony ojca pochodził z Irlandii Północnej, a babka ze Szkocji[2].

STudiował na University of Alberta w Edmonton, w 1950 roku uzyskał B. Sc, a w 1952 stopień magistra[3]. Wraz z żoną, Ritą Bonneau wyjechał z Kanady do Kalifornii, gdzie kontynuował edukację na Uniwersytecie Stanforda. Wśród jego wykładowców byli wówczas Felix Bloch, Leonard Schiff, Willis Lamb, Robert Hofstadter i Pief Panofsky. Eksperymenty Richarda Taylora, wykonywane pod kierunkiem Roberta Mozleya, dotyczyły wytwarzania spolaryzowanych promieni gamma z wiązki akceleratora, a następnie wykorzystania ich do badania mezonów pi. Stopień doktora na Uniwersytecie Stanforda uzyskał w 1962 roku[2].

Pracował przez rok w Lawrence Berkeley National Laboratory, a następnie, od 1962 roku, w Stanford Linear Accelerator Center (SLAC), w 1970 roku został tam profesorem, a w 2003 przeszedł na emeryturę. W SLAC, wraz Jerome Friedmanem i Henry Kendallem, przeprowadził serię eksperymentów, które pozwoliły potwierdzić hipotezę, że protony i neutrony są zbudowane z kwarków[3].

W 1990 roku wraz z Jerome Friedmanem i Henry Kendallem otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za ich pionierskie badania dotyczące głęboko nieelastycznego rozpraszania elektronów na protonach i związanych neutronach, co miało istotny wpływ na rozwój modelu kwarkowego w fizyce cząstek[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrew Myers, Nobel Prize-winning physicist Richard Taylor dies at 88, news.stanford.edu (dostęp: 23 lutego 2018).
  2. a b c Richard E. Taylor - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1990 > Jerome I. Friedman, Henry W. Kendall, Richard E. Taylor [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-26]., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1990, Deep Inelastic Scattering: The Early Years
  3. a b Richard E. Taylor Canadian physicist (ang.). W: Encyclopaedia Britannica [on-line]. [dostęp 2022-05-08].